167
97
BIOLYCHNIVM.
iam fere putrefacta, ad horrorem spe¬
ctantium emanet Sanguis recens de
Sanguine, quem Sicarius profudit, nul¬
lis eductus praestigiis, sed genuinus,
qui Magicis artibus, sicut Lac è trun¬
co, non potest elici.
Sed digitum vel extremum in haec
intingere, plus satis Sciunt, qui domum
interiorem & gremium, ubi laurus
suas Romani nutrire solebant, & Ca¬
vum appellabant veteres, arcaniorum
quasi virtutum hospitium admoto lu¬
mine viderunt penitius, quae hic vulgo
non prodenda lateant. Ad Lampadem
redimus & eius Ignem, quem à Natura
petendum diximus, ut ab Inferno hoc
nostro, qui è silice excutitur, segrega¬
remus. Religio Philosophis est illum
prodere, imo non prodere.
De vulgo nullus sermo: Huic si quis
eum prodat, dignus sit, ut eum infestum
semper experiatur. Nam quae non Ignis
fuit apud omnes gentes olim obser¬
vantia? Adeo ut eius ratione in cultum
idololatricum prolapsi sint. Et quid
maius Antiquorum de hoc potuit ex¬
cogitare Superstitio, quam ut eum Dei
instar haberent & ab eo mactatas ho¬
stias inflammari & exedi coelitus cre¬
derent? Iovemque summum eius spe¬
G
cie
Ignis lam¬
padis.
Persarum
Deus fuit,
quem Re¬
ges, Dii ipsi
sibi praeferri
tam anxie
curabant.