turae
in
o¬
mnibus
re¬
rum
Ordi¬
nibus
Sym¬
pathia
ac
φιλοστορ¬
γία.
108
BIOLYCHNIVM.
los
beluae
versetur
continuo,
&
praedam,
si
qua
praesto
vel
in
propinquo
est,
in¬
dicat;
insidias
vero
omnes,
quae
vel
ab
aliis
ei
beluis
struuntur
vel
à
piscatori¬
bus,
detegit
cautissime,
ut
eo
vivo
Ce¬
tum
nemo
facile
ceperit:
Quod
si
in¬
terceptus
sit
ὁδηγὸς,
iam
ille
caeci
instar
circa
petras
oberrans
&
littora
nullo
negocio
capitur.
Huncne
unicuique
cetaceo
Ducem
Natura
dederit,
an
a¬
micitia
quadam
is
adductus
cetum
ul¬
tro
antegrediatur,
haud
plane
se
ait
scire
Aelianus
lib.
10.
cap.
6.
Sed
id
Na¬
turae
vi
factum
potius
arbitratur.
Imo
certum
est
utrunque.
Nam
quis
ab
in¬
stinctu
illo
latenti
esse
dubitet,
quod
eum
pisciculum
tam
vastae
moli
velut
clavum
adhibuerit,
ceu
ferro
Magnetem?
Nam
qua
ratione
alias
ille
cuncta
illi
&
providet
&
praesentit,
&
caudae
motu
praemonstrat
singula?
&
monet
provi¬
de,
&
ubi
formidolosa
aut
periculosa,
inhibet?
Quid
quod
ita
cursum
mode¬
ratur,
ne
vel
in
brevia
&
caenum
im¬
pingat?
Vel
signum
dat,
ubi
angustiae,
ex
quibus
non
posset
regredi
propter
va¬
stitatem?
Quid
illud
an
humanae
ratio¬
nis
est
eius
causam
reddere,
quod
apud
scriptores
de
eodem
hoc
Ceto?
Caete¬
rorum
quidem
quicquid
in
barathrum
huius