Quod
enim
de
Paracelso,
Bernhardo
Comite,
Arnoldo
de
villa
nova
&
aliis
dicitur,
incertum
est,
&
ob
id
proba¬
tione
opus
habet.
Paracelsum
nec
Caesari,
nec
Principibus,
nec
tibi,
nec
amicis
multum
auri
fecisse,
ex
relicto
à
se
Te¬
stamento
certum
est.
Bernhardus,
se
totam
suam
ditionem
decoxisse,
ipse
fatetur.
Sed
praeparato
lapide
Philosophico,
candem
redemisse
&
gra
vissimos
morbos
curasse,
non
legi¬
tur.
Idem
de
aliis
iudico.
Et
odi
sapientes
qui
nec
sibi
nec
aliis
sapiunt
aut
prosunt.
Ideoque
Lapis
ille
Philosophorum
à
quodam
describitur,
quod
sit
Spes
longa,
de
pauperatio
dulcis,
&
Lepus
quem
nemo
possit
capere.
Mirandum
igi¬
tur,
quosdam
Magnates,
amore
auri,
adeo
digmentari,
ut
saepè
etiam
in
doctissimis
&
imperitissimis
nebulonibus,
hanc
artem
profitentibus,
non
modo
fidem
habeant,
sed
&
cum
magno
suarum
facultatum
dispendio,
omnia
illis
li¬
beralissimè
suppeditent,
donec
ipsi
ad
extremam
inopiam
redigantur.
Tales
profectò
inanem
spem
praesenti
pecunià
emunt,
&
vigilantes
sibi
magnas
divitias
somniant.
Novi
ego
Barones
&
Nobiles
praedivites,
qui
fraude
Chemico¬
rum
impostorum,
omnibus
bonis
sunt
exuti,
&
nihilominus
tamen
(quae
madmodum
illi
qui
rei
metallicae
operam
dant
&
fodinas
colunt)
ab
inani
spe
non
potuerunt
abduci.
Nec
minus
miror,
quorundam
impostorum
tantam
esse
temeri¬
tatem
&
audaciam,
ut
principibus
viris,
etiam
cum
prae¬
sentissimo
vitae
periculo
(alii
enim
virgis
cęduntur:
alii
capite
plectuntur:
alii
suspenduntur:
alii
perpetuis
carce¬
ribus
detinentur
&
variis
modis
excruciantur)
ea
policen¬
tur,
quae
ipsi
nec
probarunt
unquam,
nec
praestare
possunt.
Sed
tales
ego
à
Dae
mone
aliquo
Chemico
aut
metallico
die¬
mentari
&
excaecari
facilè
credo.