20
VENATIO
SCIENTIARUM
mine.
36.
Vera
definitio
pro
homine.
37.
Scholae
plus
Aristoteli,
quam
Paulo
auscultant.
38.
Animal,
in
definitione
hominis,
est
naturae
corruptae.
39.
Quale
Rationis
sceleton.
40.
Progressus
ad
scientias
venan¬
das.
41.
Duplices
imagines
in
anima.
42.
Vbi
sista¬
tur
mentis
progressus.
43.
Progressus
verior
quomodo
fiat.
44.
Nona
Intellectio,
sive
labor
Sophiae.
45.
In¬
tellectum
coincidere
cum
intellectis,
&
quomodo
istud
fiat.
46.
Quare
fiat
transmigratio
intellectus.
47
Memoria,
&
voluntas
absorbentur.
48.
Quidditas
co¬
gitationis
Intellectualis.
49.
Quomodo
Dei
Imago
fulgurat.
50.
Qui
mens
intuetur
intellectum
sub
forma
arrepta.
51.
Rabbinorum
error,
de
hoc
statu
animae.
52.
Qualitas
intellectus,
dum
stat
in
isto
lumine.
53.
Quare,
&
quomodo
Intellectus
se
transformat.
54
Quomodo
intellectus
seipsum
aspicit.
55.
Qualis
sit
intelligibilitas.
56.
Quomodo
anima
seipsam
intelli¬
gens,
intelliget
quae
libet
alia.
57.
Vnde
ista
intelligen¬
di
difficultas.
58.
Accidentia
cur
non
comprehendan¬
tur
per
Intellectum.
59.
Errores
Scholarum
circa
di¬
visionem
Intellectus.
60.
In
intellectualibus,
pati,
no¬
bilius
esse
quam
agere.
61.
Aristoteles
non
cognovis
verum
intellectum.
62.
Fantasia
non
penetrat
res,
nec
vicissim
res
intrant
in
eam.
63.
Octo
axiomata
de
In¬
tellectu,
quae
nescivit
Aristoteles.
64.
Divisio
Praedi¬
camenti
Substantiae.
VENATIO
SCIENTIARVM,
INCIPIT
à
NOSCE
TE
IPSUM.
(1)
RAtio
putatur
vita
animae,
sive
vita
vitae
nostrae.
Ego
autem
credo,
quod
omnipotens,
sit
solus
via,
veritas,
vita,
lux,
vi¬
ventium,
&
rerum
omnium;
non
hoc
est
autem
Ratio.
Atque
ideo
quod
mens
nostra
debeat
esse
Intellectua¬
lis;
non
autem
rationalis,
si
Dei
simula¬
crum
proximum
referre
debeat.
Parado¬
xon
istud
elucidandum,
ad
scibilium
cun¬
ctorum,
Adeptorumque
in
primis
inve¬
stigationem.
Voto
meo,
omnis
Philoso¬
phia
incipit,
&
procedit
à
cognitione
sui
ipsius:
sive
physica
illa
fuerit,
sive
mora¬
lis.
(2)
Intellectum
itaque,
atque
nostri
co¬
gnitionem
abstrusam,
proponam,
quan¬
tum
mea
assequor
tenuitate.
Fert
enim
opinio
Scholarum
indubia,
quod
Deus
nil
pretiosius
largitus
sit
homini
Ratione,
per
quam
solam
à
brutis
distinguimur,
cum
Angelis
vero
symbolizamus.
Sic
quoque
&
ego,
à
teneris
annis
persuasus,
credidi.
Sed
postquam
discretio
adolevis¬
set,
&
animam
meam
semel
intuitus
eram,
prorsus
aliter
sensi:
fateor
interim,
me
malle
sapere
in
occulto,
quàm
velle
vide¬
ri
sapere;
plus
autem
semper
discere
avi¬
dum,
quam
docere
annisum.
Attamen
debui
quaedam
docere,
ne
talentum
sus¬
ceptum
defodisse,
reperiar.
(3)
Quamobrem
Ratio
semel
se
ostendit,
in
quadam
vi¬
sione,
animae
meae,
in
forma
spissioris,
&
caliginosae
nebulae:
&
proponebat,
se
esse
nutricem,
ductricem,
&
tutricem
mentis,
à
Deo
sic
ordinatam,
ad
omnis,
etiam
solidi
boni,
consecutionem.
Imò
protestabatur,
se
esse
clavum
cursus
vitalis,
proram,
&
puppim
mentis,
atque
adeo
inventricem
omnium
scientiarum.
Primo
enim
intui¬
tu,
gratulabunda
anima.
Rationem
susce¬
pit,
penes
se
quiescere
optavit,
cum
bene¬
placito,
in
gaudio,
&
iubilo.
Quia
sic
olim
mens
sibi
persuaserat,
sic
edocta.
(4)
Attamen
mox,
ne
credulitatis
lenitate
peccaret,
ad¬
orsa
est
Rationem
propriis
armis,
dicens.
Si
itaque
ratio,
in
mei
servitium,
es
desti¬
nata,
non
ego
te;
sed
tu
me,
sequi
debes:
Quippe,
quae
nil
affirmas,
vel
demonstras
per
discursum,
quin
ego
id
tibi
prius
inge¬
nuerim.
Quo
pacto
ergo
iam
discipula,
supra
magistram,
filia
supra
parentem,
tu¬
telam
praetendis?
Argumentum
istud
primum
ex
mea
arrogantia,
docuit
me,
nil
superbiâ,
animae
esse
vicinius:
quam
ta¬
men
elationem,
ex
inobedientia
oriun¬
dam,
pallio
virtutis
texit.
ne
scilicet
cre¬
dulitate
abduceretur.
Respondit
autem
Ratio;
non
quidem
categoricè:
verùm
duntaxat,
ut
formidinem
in
mente
gene¬
raret,
&
sic
scrupulositate,
illam
in
vota
sua
traheret.
Dixit
nimirum,
Salutem
animae
nullam,
absque
ratione
acquiri;
(5)
Peritu¬
ros
videlicet
mortales,
sub
sensuum
ille¬
cebris,
nisi
per
Rationis
habenas
vitia
co¬
ercerentur.
Cui
indignabunda
mens,
ait:
Apage!
nil
horum
ex
te,
aut
per
te:
quo¬
rum
cognitionem
ex
fide,
&
exsecutio¬
nem,