CAUSAE
ET
INITIA
32
ipsa
dualitas
in
intellectu,
discrepat
cum
simplicitate
ejus,
cujus
imaginem
in
se
condit
per
totum
sui
esse.
Ego
credo
inprimis,
nil
ad
veritatis
cognitionem
pertingere,
nisi
fidem,
&
intellectum.
2.
Omnem
veritatem
emanare
ex
veritate
unica,
ideoque
primitiva.
3.
Omnem
intel¬
lectum
ex
unico,
infinitoque
intellectu
derivare.
4.
prout
omne
lumen,
ex
unico
lumine.
5.
Veritatis
ideo
essentiam,
nil
dis¬
crepare
ab
essentia
intellectus.
6.
Quod
intellectus
noster
sit
inanis,
vacuus,
pau¬
per,
&
obscurus.
7.
Quod
omnis
ejus
cla¬
ritas,
nobilitas,
plenitudo,
lumen,
veritas.
que,
illi
adveniant,
recipiendo,
&
patien¬
do.
8.
Quod
eo
plus
nobilitetur,
quo
plus
patitur
à
lumine,
quod
est
supra
omnem
naturam.
Finaliter
Scholae
Ethnicae
defe¬
cerunt
à
cognitione
veri
intellectus.
(64)
Ideo.
que
homo,
non
est
animal
rationale.
Sed
praedicamentum
substantiae
dividendum
est
in
Spiritum,
&
corpus.
Spiritus
est
abs¬
tractus,
vel
concretus.
Homo
solus
est
spiritus
concretus,
non
autem
inter
cor¬
pora
locandus.
Si
à
potiori
parte
desu¬
menda
sit
denominatio:
&
à
famosiori
si¬
gnificato,
essentialis
determinatio.
Ergo
homo
à
spiritu,
intellectualique
lumine,
denominandus,
&
definiendus
erat.
CAVSAE
ET
INITIA
NATVRALIVM.
1.
Excusat
se
Author,
cur
paradoxus.
2.
Quaedam
corpora
carent
causis
in
natura.
3.
Quaterna¬
rius
causarum,
patefacit
ignorantiam
naturae
in
Ari¬
stotele.
4.
Errores
aliquot
Aristotelis.
5.
Formam,
ef¬
ficientem,
&
finem
Aristotelica,
non
esse
causas
natu¬
ralium.
6.
Forma
non
est
Actus.
7.
Falsum
axiomia
Aristotelicum.
8.
Errat
in
attributis
formae.
9.
Non
cognouit
veram
efficientem.
10.
Pater
non
est
causa
efficiens
filii.
11.
Duas
tantum
esse
causas
in
natura,
12.
Finis
nullam
habet
rationem
causae
in
natura.
13.
Tria
Paracelsi
corporum
initia,
non
habere
naturam
causarum.
14.
Vnde
petendi
definitio
quorumcumque
naturalium.
15.
Definitio
equi.
16.
Divisio
sublu¬
narium
apud
veteres
est
perniciosa.
17.
Definitio
a¬
nimantum,
plantarum,
&
mineralium.
18.
Nomen
subiecti,
sonat
improprie
in
Philosophia:
cur
dicendum
coagens.
19.
Producta
non
vitalia,
quomodo
recipi¬
ant
fines.
20.
Quare
vis
seminalis,
terrae
sit
tributa.
21.
Elementorum
non
esse
congressum.
22.
Chimico¬
rum
principia,
non
habere
vim
principiandi.
23.
Duo
tantum
corporum
esse
principia,
nempe
ex
quo,
&
per
quod.
24.
Rerum
fermentum,
quid.
25.
Quid
fer¬
menta
in
specie.
26.
Quid
immediate
insit
locis.
27.
Fermenta
aëris,
&
aquae.
28.
Fermenti,
&
causae
ef¬
ficientis,
tantum
theorica
distinctio.
29.
Fermentum
origo
seminum
quorundam.
30.
Fermentum
princi¬
pians
quale,
&
ubi.
31.
Fermenta
immediate
in
lo¬
cis,
in
rebus
ipsis
tanquam
locis.
32.
Materiae
nomen,
est
theoricum;
aquae
verò,
est
practicum.
33.
Quid
cau¬
sa
efficiens
interna.
34.
Falsum
axioma
Aristotelis.
35.
Explicatur
efficiens
in
naturalibus.
36.
Ignis
non
est
de
censu
efficientium
seminalium;
ut
decepit
Ari¬
stotelicos.
nec
influxus
coelorum,
est
inter
efficientia.
37.
Diversitas
causae
efficientis,
&
effectiuae.
38.
Ambitiosum,
&
ignavum,
Aristotelis
ingenium.
39.
Falsum
axioma
Aristotelis.
40.
Aristoteles
in
Ma¬
thesi
potior,
quam
in
natura.
41.
Quanta
Scholarum
ignorantia
in
naturalibus
hactenus.
42.
Aristoteles
in
Physicis
ridiculus,
sibique
contradictorius.
(1)
IN
domum
desertam
venio,
sordes
everrendas
mihi
re¬
liquere.
Plurima
indagan¬
da
sunt,
&
docenda
quae
ignota;
subvertenda
quae
malè
tradita;
abstergenda
quae
immunda,
&
quae
falsa,
abiicienda
erunt:
omnia
ve¬
ro,
atque
singula,
debitè
confirmanda.
haec
autem
premonuisse
sat
esto,
ad
submoven¬
dum
taedia,
si
forte
nova
atque
paradoxa
infestent
magis,
quam
vera
oblectent.
Na¬
turae
cognitio,
duntaxat
ex
eo
desumitur,
quod
actu,
&
reipsa
est:
quippe
quae
fictis
nuspiam
meditationibus
consistit.
Est
ni¬
mirum
tota
naturae
compages,
individua,
reipsa,
actu,
&
in
aliquo
corpore
defixa,
excepto
spirituum
abstractorum
numero.
(2)
Denique,
&
inprimis
seriò
moneo,
quo¬
ties
de
causis
naturalium
loquor,
nequic¬
quam
haec
sumenda,
pro
elementis,
vel
pro
Coelo:
eo
quod,
titulo
creationis,
super¬