855
58 AQUA
munia. Porro vorago ista, sive barathrum,
si alicubi esse debeat, verusque sit Scriptor
Olaus, sive non, saltem opportunè est in
mari, tam propter maris dulcedinem,
quam figuram orbis teretem, à me mox
probandam. Denique si fons unicus, hu¬
mectandae erat terrae, satis erit praefata
vorago, praesertini quod maris fundus,
longe lateque arenam quellem, patulam
habeat, quae combibendae aquae foret sa¬
tis. Magísque quod mare, terram nunc cir¬
cumquaque, & per intervenia plura, al
luat, & perluat. Absorptum itaque mare,
in dicta voragine, paulatim per canales la¬
pideos, hincque per minores fistulas du¬
citur, per magnam terrarum partem: ve¬
runtamen vix infra fundum (Keyberch)
merguntur: quoties autem venae voragi¬
nis secant, vel attingunt, assurgens per
media loca, auellem, proruens in fontem,
pereunt quidem dulces venae, & profe¬
runtur venae salis marini. Alioqui muria,
si qua mari Gothico adhuc inest, sensim
per vividum terrae Archeum, salium natu¬
ram amittit: (6) vel si salium in locis, fermen¬
ta, alicubi existant, ipsae aquae, semina tam
diversorum salium, quam lapidum, ac me¬
tallorum induunt, ac transmutantur in
eiusmodi fructus. Sic namque salia boa¬
ria, gemmea, nitrea, aluminosa, vitriolata,
marina, ex aqua crescunt, tanquam primo¬
genituram aquae sibi spondentia. (7) Hinc dein,
in Bur, sive primam mineralium sobolem
fatiscunt, atque seminum ductu, degene¬
rant. Sic quidam aquae fructus, obstipant
sui fontis conductus, ultimaque maturi¬
tate, acquirunt illius mineralis perfectio¬
nem, cujus destinationes, semina prae se
ferebant, in fermentis locorum hospitata.
(8) Porro ut vorago illa borealis, etiam pi¬
sces intro sorbet, sic eosdem minutulos
sorbet, majoribus detentis inter canales.
(9) Ubi non raro vel petrificantur, vel putrila¬
gine sordent, vel etiam fundorum balsa¬
mo condiuntur, ut non raro etiam pisces
fossiles reperiantur, quos Agricola, atque
alii, in stuporem ducti, quasi indebitis lo¬
cis, & absque semine natos, autumant.
Porro sive conductus, aquam concepe¬
rint, sive demum quellem illam combibe¬
rint: saltem aquae, dotantur ibi vivida, at¬
que seminali proprietate. (10) Non secus enim
atque vena, etiam in cadavere, contentum
sibi cruorem, à coagulatione (quae primi
gradus est corruptio) praeservat: potiori
profecto ratione, ius id, venis terrae non¬
dum defunctae competit. Aqua itaque, in¬
tra vividum terrae fundum sorbetur, &
trahitur, unde communem nacta vitam
("Regem, cui omnia vivunt, venite adoremus")
locorum situs nescit, ad cacumina mon¬
tium, sine molestia facile adscendit, una
cum quellem, ut indesinentes inde fontes
evertat. (11) Quę sane à Scholis nescita, locum
Sapientis Coheleth, in sacris iejunium
reliquerunt. Vbi dicit. "Omnia flumina ver¬
sus mare properant: quod tamen ideo non re¬
gurgitat. Siquidem flumina redeunt ad locum
unde sunt egressa, ut iterum fluant". Quae ver¬
ba antehac variis modificationibus, adul¬
terata sunt. (12) Eo quod fontes, in montium
fastigiis, ex mari, quorsum tandem ruunt,
prodire non videbantur. Ex condensato
itaque aëre, vi frigoris, intra montium ca¬
vernas, sibi invicem succiduo, fontes à
Scholis hactenus falso aestimati sunt, sua
sumere initia, & causas. Quae libello de
fontibus spadanis anno 1624. Leodii im¬
presso, ostendi, se habere per modum, iam
hoc loco traditum. Manifestata igitur, ve¬
rorum fontium vera origine, hactenus
Scholis incognita, manet. Scripturae tex¬
tus integer, & lucidatus. Ast cum ejus¬
modi lex, cursus, recursusque aquarum à
quellem in fontes, & à fontibus tandem in
mare, servaretur, non minus in diebus,
quibus per annos tres, & amplius, non
pluit, quam dum annus totus continuo
imbre, ferè sterilescit: sciendum, terrae
satis, non ita beneficos fontes, per tubos
suos, ac torrentes defluos, quam commu¬
nem roris atque pluviae aspersionem. Por¬
ro antequam ad aquae impermutabilem
substantiam, qua aërem in aquam, & hanc,
vicissim,