88
METEORON
misisse,
ut
omnem
animam,
in
terra
viven¬
tem
perderent,
eundem
fore
peccati
no¬
stri
conscium
vindicem,
&
ludicem.
Ete¬
nim
omnis
caro
corruperat
viam
suam
per
luxuriam:
quam
per
aquas
suffocari
o¬
portuit.
Per
Iridem
itaque,
nos
commina¬
tarum
poenarum
perpetuos
memores
vult
Deus,
qui
hoc
signo,
se
naturae
praesidem
&
vindicem
continuum
denotat.
Ot
autem
Iris
significaret,
quod
mundus
non
am¬
plius
aquis
submergeretur,
decebat
eam
prae
se
ferre,
non
quidem
insolitum
ali¬
quod
in
aere
spectrum,
indifferens
ad
s.
quodlibet
aliud:
sed
in
Iride
mysterium
promissi
foederis
subesse
debebat,
quod
sponsionem,
atque
promissi
fidem
signo
panderet.
Videor
sane
mihi
cum
Noha
in
Iride
tres
colores,
splendoresque
placidos
admirari,
trium
sulfurum,
in
mineralibus
concrematis,
elucescentes.
(6)
Adeoque
co¬
lores
dant
testimonium,
quod
terra
mi¬
neralium
matrix,
tandem
extrema
sulfu¬
rum
suorum
ustulationis
liquefactione,
iram
Dei
sit
luitura.
Iris
ergo,
non
am¬
plius
aquam:
sed
ignem
praesagit.
Demi¬
ror
Scholas,
Sacrorum
auscultare
veritati
traditae,
nolle;
sed
etiamnum
hodie
per¬
gere
ethnicis
deliramentis
adolescentes
inebriare.
(7)
Propinant
nempe,
Iridem
du¬
plici
nube
constare,
profundiore,
atque
spissiore
una
nempe,
altera
vero
tenuiore,
illi
insuper
extensa,
ut
speculi
vice,
Solem
ex
adverso
referat.
Inane
utique
com¬
mentum,
anili
somnio
simile.
Nam
ego
Iridis
infimam
partem,
pedibus
quando¬
que
calcavi,
&
manibus
tetigi:
Idque
non
solum
in
montibus
nubilosis;
sed
aperto,
&
aprico
campo.
Adeoque
oculis,
manibus,
&
pedibus,
cognovi
illius
sup¬
positi
falsitatem.
Cum
ne
quidem
simplex
nubes,
esset
in
loco
Iridis.
Neque
enim
etsi
mane,
Iridem
finderem,
eamque
per
Iridis
colores
ducerem,
sensi
quippiam,
quod
non
ubique,
circumquaque
in
aere
vicino.
Imo
non
proin
colores
Iridis
tur¬
babantur,
aut
confusionem
tolerabant.
(8)
Deberent
Scholae
saltem
explicare,
cur
semper
arcus,
aut
semicirculi
figuram,
nunquam
vero
speculi
speciem
haberet?
Cur
si
sit
Solis
reflexi
imago,
in
medio
sui
non
luceat:
Cum
Parelia,
Solis
in¬
star,
indistincto,
rutiloque
lumine
fulge¬
at?
Cur
duae
istae
nubes,
semper
pari
ar¬
cus
forma,
&
colorum
varietate,
compli¬
carentur?
Cur
speculum,
ex
adverso
So¬
lis,
non
illos
colores
repraesentet,
si
du¬
plex
ista
nubes,
sit
vice
speculi?
Cur
du¬
plicata
ista
nubes,
saltem
exteriore,
&
connexa
parte,
latitudinem
vagam
nu¬
bium
non
mutetur,
si
concava,
penetretur
exuberanti
luce
Solis
occidui?
Cur
Sole,
subter
nubes
occultato
&
nusquam
mi¬
cante,
etiam
Iris
appareat?
Quare
in¬
quam
Sol,
uniformes
semper,
&
varios
istos,
tamque
prope
consitos
colores,
&
non
unicum
duntaxat,
iuxta
luminis
sui
simplicitatem,
depingat?
Quare
plures
subinde
uno
campo
Irides,
simul
appa¬
reant?
Siquidem
in
tam
vasto
aeris
circu¬
lo
horizontis,
non
cadit
reflexio
in
uno
atque
altero
milliari:
sed
nubes
Soli
op¬
posita,
non
habet
directè
suam
reflexio¬
nem
nisi
in
oppositam
partem,
sibi
in
ho¬
rizonte
respondentem,
non
autem
in
suo
lateri
vicinam.
Demum
absurdum
est,
quod
superior
&
rarior
nubes
coloris
expers,
&
quàm
lumen
Solis
facile
pene¬
trat,
in
densiore
altera,
colores
fingeret,
quos
nec
Sol,
nec
utraque
illarum
nu¬
bium
in
se
habent.
Has
sanè
Scholarum
inanes
theses,
plurimum
admiratus
sum,
dum
Iridem
manu
contrectarem,
nullam¬
que
prorsus
nubem
circum
viderem.
(9)
Quocirca
Iridem
peculiari
privilegio
no¬
tavi,
suos
colores
habere
immediate
in
lo¬
co,
in
aere
autem
mediante
loco.
Adco¬
que
notavi
istos
colores,
&
figuram
Iridis,
in
modo
exsistendi,
esse
de
natura
lumi¬
nis.
(10)
Id
est,
fiante
vento
colores,
qui
im
mediatè
insunt
medio,
simul
cum
medio
ambulant,
atque
dissipantur,
iuxta
ac
me¬
dium,
in
quo
sunt.
(11)
Colores
vero
sive
lu¬
mina,
quae
insunt
immediatè
loco,
non
mutantur,
etsi
aer,
vel
medium
in
quo
ap¬
parent,