ANOMALUM.
89
parent,
mutet
locum,
&
fluat.
Sic
nec
flan¬
te
vento,
Iris
perit,
ambulatve.
(12)
Hinc
nem¬
pe
obiectum
visus,
unico
instanti
ad
ocu¬
lum
defertur:
Auditus
vero
obiectum,
quia
immediatè
non
in
loco,
sed
in
aere
est
locato,
durationem
&
motum
praesup¬
ponit.
Quocirca
Iris,
nedum
non
est
in
nube:
quinimo
nequidem
in
aere:
sed
immediatè
in
loco.
Sic
namque
lumen
So¬
lis
instanti
celerius,
à
Sole,
in
terram
us¬
que
ferit,
eo
quod
sit
immediate
in
loco;
in
aere
vero
mediatè,
quatenus
scilicet
hic
est
in
loco.
Quod
autem
Sol
sit
causa
Iridis,
id
naturale
credo,
sed
quod
à
Sole,
immediatè
in
loco,
arcus
taliter
coloratus
statuatur,
nullatenus
autem
in
aere,
id
si¬
gni
vim
habet.
Scholae
enim
hactenus
ignorarunt
lumen,
&
colores
posse
subsi¬
stere,
nisi
substantiae
alicui
inhaereant.
At
nec
mirùm.
Siquidem
nescivere,
Creatu¬
ras
quasdam,
quarum
aliquas
retulerunt
in
substantiam
(puta
ignem,
formas
sub¬
stantiales,
etc.
alias
vero,
in
mera
acciden¬
tia
(ut
Iris,
lumen,
magnale,
etc.)
resigna¬
runt.
(13)
Quae
tamen
esse
creata
neutra,
suo
loco
demonstravero.
Hic
autem
dixisse
sat
esto.
Quod
si
Iris,
immediatè
in
aere
esset,
&
non
in
loco;
Necessario,
quolibet
ventulo,
mox
difflueret,
&
una
cum
nube,
vel
aere,
difflaretur.
Quod
falsum
est
in
Iride,
quae
sub
ventis
etiam
dudum
con¬
stat,
absque
ulla
nubium
praesentia
sub¬
inde,
&
tamen
in
eadem
constante
arcus,
seu
semicirculi
figura:
ergo
Iris
cum
sit
immediate
in
loco,
est
nova
luminis
colo¬
rati
figura.
Incepit
quidem
Iris
superna¬
turaliter,
in
signum,
atque
mysterium,
icti
foederis,
cum
mortalibus:
Cumque
hodie
in
aere,
sine
materia
ulla
radicem
habeat,
per
modum
tamen
naturalium,
eius
causam
efficientem,
illiusque
prae¬
sentiam
veneror,
&
in
signum
foederis
Iridem
mihi
commemoro,
datam
hodie,
prout
olim.
(14)
Paracelsus
Iridem,
Solis
re¬
tur
evestrum.
Evestrum
vero,
hominum
manes
vocat.
Quae
sola
sui
absurditate,
ut
sat
reiecta,
transeo.
Siquidem
Sol,
nec
animam,
nec
post
funera
(adhuc
vivens)
evestrum
habet.
Sunt,
qui
ridebunt
me,
propter
haec
quotidiana
miracula.
(15)
At
certè
dum
res
intueor
penitius,
video
di¬
vinam
Bonitatem
actualiter,
semper,
ubi¬
que
&
immediate
praesidem:
utpote,
"Quae
revera
à
fine
usque
ad
finem
attingit
omnia
fortiter,
&
disponit
omnia
suaviter.
In
Deo
enim
vivimus,
sumus,
&
movemur",
revera,
&
actu:
non
autem
per
analogon,
aut
simi¬
litudinem.
Siquidem
dum
Dominus
Sal¬
vator
dixit,
Ego
sum;
Nempe
per
quem
estis,
vivitis
&
movemini,
subtraxit
tan¬
tum
eam
sui
potestatem,
qua
moveban¬
tur,
&
confestim
ceciderunt
milites
o¬
mnes
interram.
Et
quanquam
sit
ordina¬
rium
in
natura
organum,
quo
moveamur:
Est
tamen
altera
principalis,
totalis
&
in¬
dependens
causa
nostri
motus,
&
concur¬
rit
ejus
origo,
miraculosa
manus
in
sin¬
gulo
motu.
(16)
Sic
quoque
in
Iride
concur¬
runt
Sol,
&
locus
velut
causae
secundae.
Est
tamen
altera
independens
causa
tota¬
lis,
miraculosa
&
immediata,
quae
Iridem
direxit
ad
gloriam
suae
Bonitatis,
&
icti
foederis,
non
solum
quidem
cum
Noha,
&
familia
sua:
sed
cum
posteris
filiis
ho¬
minum,
usque
in
finem
mundi.
Adeoque
eadem
origine,
&
fine,
quibus
incepit
Iris,
spondetur
duratura
quamdiu
erunt
mortales:
&
cum
sit
signum
foederis
cum
filiis
hominum,
non
autem
cum
solis
filiis
Nohae,
quoddam
etiam
pactum
includit.
Miraculosum
ergo
in
Iride
est,
quod
colo¬
res
sui
non
sint
aliquo
in
corpore:
sed
immediatè
in
loco
ipso,
instar
luminis,
idque
immediate
à
manu
Dei,
sine
con¬
cursu
causae
secundae.
Neque
mirum
est,
ex
conditione
pacti,
intervenire
effectum
supernaturalem.
Quippe
quod
multis
lo¬
cis
occurrunt
miracula
perpetua.
(17)
Itaque,
ut
Iris
signum
est
foederis
sem¬
piterni,
&
Nuncium
divinae
Bonitatis;
ita
Tonitru
potentiae
Dei
admirationem,
atque
adorationem
causat.
Nihil
enim
est
in
rerum
catalogo,
cujus
habenas
praepo¬
tens
Conditor
non
immediatè
regat.
In¬
culcat
M
2