96
TERRAE
dum,
quando
propter
metum
penetratio¬
nis
corporum,
res
dissilit,
atque
aliter
ope¬
rari
naturam,
propter
suppositam
exhala¬
tionum
levitatem,
erumpere
nitentium,
adverte
mechanicam.
Sit
lagena
vitrea¬
capax,
spissa
&
fortis,
infunde
illi
uncias
quatuor
aquae
fortis,
paratae,
ex
sale
pe¬
trae,
alumine,
&
vitriolo,
siccatis
separa¬
tim.
Illi
autem
aquae
injice
pulveris
salis
armeniaci
unciam
unam,
ac
confestim
claudatur
collum
vitri,
per
liquationem.
Quod
dicitur
sigillum
Hermetis.
Quam¬
primum
incipiet
spontanea
actio,
&
co¬
piosa
(invisibili
tamen)
exhalatione
vas
impletur,
ac
utut
fingatur
ferro
fortius.
tamen
mox
in
fragmenta
periculosè
dissi¬
lit,
propter
metum
penetrationis,
non
au¬
tem
ratione
levitatis
multarum
exhala¬
tionum.
Siquidem
etsi
dissiliat,
propter
multitudinem,
&
compressionem
levissi¬
marum,
&
invisibilium
exhalationum;
levitas
tamen
earundem,
in
hoc
nequic¬
quam
momenti
habet.
Quoniam
si
ho¬
rum
aliquid,
levitatis
ergo,
contingeret,
ipsum
vas
vitreum
ante
sui
disruptionem,
sponte
in
auras
attolleretur,
&
sursum
avolaret.
Quia
minoris
operae
est,
pondus
3
aut
4
librarum
attollere,
quam
diffrin¬
gere
vas
fortissimum.
Ergo
exhalationes
quae
diffringunt
vitrum,
multo
potentius
vitrum
elevarent,
si
non
inane
levitatis
subsidium,
Scholae
ab
exhalationibus
mendicarent,
pro
terrae
tremore.
Si
ergo
exhalationes
non
valeant
sui
levitate,
vas
in
quo
clauduntur,
attollere,
multo
mi¬
nus
tantam
terram
vastamque
molem.
(15)
Denique
omnis
exhalatio,
cum
sit
corpo¬
ris
alicujus,
omneque
corpus
si
separabile
sit,
dividitur
in
salem,
sulfur,
&
mercu¬
rium:
sitque
pars
mercurialis,
pars
aquo¬
sa
corporis:
ergo
necesse
est,
omnem
ex¬
halationem
esse
de
materia
salsa
&
oleo¬
sa.
Eamque
prius
suscitari
ante
partem
aquosam.
Quod
in
vitris
nostris
nondum
sic
contigit,
aequabili
caloris
actione.
Si
igitur
exnalatio
salsa
est,
facile
in
terram
imbibitur;
quod
videre
est
in
omnibus
prorsus
aquis,
&
exhalationibus
quorum¬
cumque
salium:
quae
agendo
super
ter¬
ram,
coagulantur
in
ea,
&
activitatem
o¬
mnem
amittunt.
Ergo
si
in
terra
excita¬
rentur,
desiissent,
antequam
essent,
sive
in
fieri
esse
finiissent.
Sin
vero
est
oleosa
ex¬
halatio,
illa
sanè
in
terram
deposita,
olei
pristinam
speciem
reassumit,
&
sic
con¬
crescit.
Quod
cum
facile
fiat,
non
potest
cogitari,
quomodo
exhalatio,
sui
levita¬
te,
tantam
terrae
ac
immensi
ponderis
mo¬
lem
titubare
faciat
citius
quam
coagu¬
landi
consilium
ineat.
Atque
in
omnem
eventum,
non
esset
locus,
nisi
uni
eleva¬
tioni
terrae,
ejusdemque
subsidentiae
uni¬
cae,
post
repertum
aliquem
hiatum:
non
autem
excitandi
tremulam
trepidatio¬
nem.
At
haec
sunto
somnia
in
aquosis,
pratis,
lutosis,
stagnis,
mari,
flumini¬
bus,
etc.
(16)
Itaque
absurda,
quae
concessi
antè,
lu¬
dendo,
seriò
nunc
impugnabo.
Inprimis
cedo,
quis
calor
iste
tam
insolitus,
qui
ab
anno
1580
usque
in
annum
1640
non
vi¬
sus
Mechliniae?
ut
neque
terrae
tremor?
quare
non
quotannis?
quare
in
Aprilis,
sub
nocte
frigidissima,
dum
pridie
mul¬
tum
ninxerat?
sub
continuo
borea?
Et
non
sub
canicula?
An
quia
tum
terrae
in¬
teriora
calent?
Quare
ergo
non
quotan¬
nis
in
lanuario?
At
cessat
hoc
argumen¬
tum
Veterum,
post
repertum
instrumen¬
tum,
ambientis
gradus
dimetiens.
(17)
Nam
reperiuntur
putei,
&
specus,
aequalis
toto
anno
caloris,
&
frigoris.
Iterum.
Quare
tantus
calor,
exhalationum
excitator,
ces¬
sat
tam
repentè?
praecipuè
ubi
exhalatio¬
nem
tantae
molis
motricem
excitet?
quo
fomite
sub
aqua
accenditur?
quo
pabulo
vivit,
&
subsistit?
qua
lege
ibidem
non
suf¬
focatur?
quo
privilegio
despicit
respe¬
ctus
corporum,
locorum,
&
ponderum?
qua
demum
praerogativa,
exhalationem
tantae
vastitatis,
citra
humidos
vapores,
suscitat
è
corporibus
udis:
Aut
si
vapo¬
res,
pro
more
ordinario
simul
elicit,
cur
hi,
tanti
calorem
non
mitigant?
extinguunt?
suffo¬