COMPLEXIONUM
ATQUE
MISTIONUM
108
At
saltem
Scholarum
placitum
his
repu¬
gnat
statutis,
nempe
quod
corpus
mi¬
stum,
in
sui
corruptione,
debeat
reddere
elementa,
unde
est
conflatum
in
genera¬
tione.
2.
Quod
corpus
mistum
ferè
to¬
tum,
constans
aeris
elemento,
idem
to¬
tum
ferè
non
constet
terrae
elemento.
3.
Quod
conversio
elementorum,
fiat
per
actionem
unius
elementi,
&
superiorita¬
tem
super
aliud.
4.
Non
autem
quod
for¬
mae
mixtorum,
sive
fructus,
patientes
ab
internis
elementis,
vim
habeant
conver¬
tendi
unum
elementorum
in
aliud.
5.
De¬
nique,
quod
ignis
nequeat
disponere
mi¬
stum,
ut
nunc
in
aerem
convertatur,
post
inflammationem,
alias
vero
totum
in
ter¬
rae
speciem.
6.
Tandem,
quod
non
sit
im¬
mediata,
in
corruptione
mistorum,
ele¬
menti
unius
in
aliud
conversio.
7.
Postre¬
mo,
quod
misti
convertendi
in
elementa
varietas
non
pendeat
ex
hominis
arbitrio,
potentis
duntaxat
jungere
activa
passivis:
quorum
nempe
activitas
est
in
ipsa
supe¬
rioris
elementi
victoria.
Quale
elemen¬
tum
homo
nec
adhibet,
neque
in
manu
sua
habet.
Pro
thesi
hic
stet,
contra
quod
cap.
de
formarum
ortu
sat
demonstratum
sit.
Ignem
videlicet,
nec
elementum
nec
substantiam
quidem
esse.
Quibus
supposi¬
tis,
sequitur,
praefata
tria
simplicia,
in
pul¬
vere
pyrio,
non
ab
aere
reduci
in
aerem,
dum
in
Gas
evolant,
neque
à
terra
reduci
in
terram,
dum
salpetrae
per
quoddam
sul¬
fur
in
terram
vergit:
carbo
vero
&
sul¬
fur,
per
aquas
in
saxum,
&
in
terram
mu¬
tantur.
Adeoque
non
per
actionem
pro¬
prii,
&
victoris
elementi,
patiens
mistum
convertitur
in
naturam
elementalem,
ut
putatum
est.
Quocirca
cum
iam
sit
de¬
monstratum
sufficienter,
aerem,
&
aquam,
nulla
naturae,
saeculorum
vel
artis
possibi¬
litate,
in
invicem
transmutabilia.
Sequi¬
tur
omnino,
dum
tria
illa
simplicia,
nunc
in
terrae
speciem,
nunc
vero
in
aeris
for¬
miam,
tota
concedunt,
non
esse
veram
ter¬
ram,
aut
verum
aera:
sed
terram
talem,
ta¬
leque
Gas
quae
ultimata
reductione
in
aquam
redeunt,
ludentia
alienam
larvam,
qualisper
seminum
peregrinorum
sequum¬
tur
ductum.
(27)
Novi
enim
aquam
(quam
manifestare
non
libet)
cuius
medio
o¬
mnia
vegetabilia
in
succum
distillabilem,
sine
ulla
sui
in
fundo
vitri
saecum
residen¬
tia,
commutantur.
Qui
succus
distillatus,
adjunctis
alcalibus,
totus
in
aquam
ele¬
mentalem
reducitur
insipidam.
Neque
sa¬
ne
id
mirum.
Quippe
ostendam
suo
loco,
omnia
prorsus
vegetabilia,
ex
solo
aquae
elemento,
materialiter
consurgere.
(28)
Si
er¬
go
omne
corpus
mistum
redeat
tandem¬
in
meram
aquam
pluviam:
necesse
est,
quod
Gas
omne,
ecorporibus
mistis
pro¬
diens,
sit
materialiter
ex
elemento
aquae.
Gas
ergo,
quod
per
ignem
è
carbone
ex¬
halat,
etsi
accendatur;
materialiter
tamen
non
nisi
aqua
est,
quod
ipsum
de
aqua
vi¬
tae
superius
ostendi
in
mechanica.
2
Ma¬
chab.
1.
nec
alibi
in
sacris
fit
mentio
aquae
crassae,
quae
esset
ignis
perpetuus.
fortè
non
absimilis
nostrae.
(29)
Posui
namque
car¬
bonis
querni,
&
aquae
cuiusdam,
partes
aequas
in
vitro,
Hermeticè
clauso,
spatio
tridui,
totus
carbo
versus
est
tepore
bal¬
nei,
in
duos
liquores
diaphanos,
fundo
&
colore
varios.
Quibus
simul
per
arenam
distillatis,
secundo
caloris
gradu,
vitri
fundus
tam
purus
apparuit,
ac
si
recens
è
clibano
vitriario
allatus.
Mox
duo
liquo¬
res
per
balneum
primo
ascendunt,
ambo
aequiponderantes
massae
carbonis.
Li¬
quor
vero
dissolvens
manet
in
fundo,
pa¬
ris
ponderis
sibi,
&
virium.
Porro
duo
isti
liquores
pauculae
cretae
admisti,
tertia
di¬
stillatione
adscendunt
pristino
ferè
pon¬
dere,
omnemque
qualitatem
aquae
pluviae
habentes.
Ergo
Gas
carbonis,
quod
non
nisi
aperto
ignitoque
aliàs
vase
exhalat,
simul
cum
suo
cinere
non
sunt
nisi
mera
aqua
materialiter.
Seminalis
enim
con¬
creti
proprietas,
quae
in
Gas
perseverat,
vi¬
frigoris,
&
dierum
maturitate
moritur,
&
in
pristinam
aquam
Gas
redit.
(20)
Omnia
ve¬
ro
vegetabilia
immediatè,
&
materiali¬
ter,
ex
solo
aquae
elemento
prodire
hac
mecha¬