ORTUS.
131
tem
esse
internam,
è
sinu
formae
laben¬
tem,
dependentem,
&
hactenus
ejus
proli¬
ficatricem
efficientem.
2.
Dicit
haec
impli¬
cantia.
(9)
"
Vna
forma
substantialis,
non
facit
alte¬
ram,
ex
seipsa:
sed
ejus
accidentia
id
revera
fa¬
ciunt."
Item,
"Accidentia,
ex
seipsis
revera
non
faciunt
formas
substantiales:
sed
est
virtus
sub¬
stantialium
formarum,
quarum
instrumenta
duntaxat
sunt
ipsa
accidentia."
Sive
ut
alibi
di¬
cit.
Quod
Accidentia,
sint
proprietates
formarum
substantialium,
&
quidquid
o¬
perantur,
id
virtute
formarum
fieri.
At
sa¬
nè
pace
tanti
viri,
non
est
in
rebus
naturae,
prout
est
in
negotiis
humanis,
ubi
ludex,
vel
Sacerdos,
operatur
nomine
officii,
&
non
ut
Ioannes.
Ejusmodi
enim
respectus,
natura
ignorat,
iisque
lubens
huc
usque
ca¬
ruit.
Penes
eam
res
enim
quaeque
agit,
id
quod
agit,
sine
relatione
authorizationis.
Accidens
nempe,
agit
quantum,
&
quale
est
in
seipso:
non
autem
quatenus
ex
com¬
missione
eius,
cuius
est
organum.
Natura
quippe,
ignara
est
substitutionum,
omnis¬
que
fallaciae
luris.
Res
enim
operatur,
quantum
quaeque
potest,
absque
diplomate.
Quid
enim
ad
effectum
productionis
for¬
marum
attinet,
accidentia
agere
in
quan¬
tum
sunt
organa
formae
substantialis,
vel
alio
respectu,
si
interim
formae
essentiales,
revera
&
actualiter
constituantur
ab
ipsis
accidentibus?
At
sanè
instrumentum,
etsi
in
Mathesi
aliquid
generet,
nullo
tamen
intellectu
vero,
est
generans
in
natura,
co
quod
sit
rei
generatae,
&
singulariter
eius
formae
externum,
nec
quidem
con¬
tinens
Idaeam
essentialem
formae,
mul¬
to
minus
Archeum
ejus.
Siquidem
Ac¬
cidentia,
quatenus
procedunt
à
generan¬
te
ad
intentionem
generandi,
debent
con¬
tinere
quidditatem
atque
proprietates
se¬
minales,
ad
generationem
requisitas:
quibus
accidentia,
ut
talia
sunt
orbata.
Eo
quod
ad
summum,
sint
tantum
me¬
dia
dispositiya
materiae,
ad
suscipien¬
dam
formam,
non
autem
ad
procrean¬
dam
eam.
Videtur
itaque
juxta
D.
Tho¬
mam,
quod
accidentia,
ut
instrumenta
formae,
essent
velut
canales
instrumenta¬
les,
per
quos
forma
generantis,
spiraret
formam
in
generatum,
si
materia
hujus
prius,
per
alia
accidentia,
sit
benè
disposi¬
ta.
Atqui
tunc
generatio
formae
imme¬
diata,
non
competeret
accidentibus.
Vt
sanè
accidentia
nunquam
sub
Intellectu
instrumenti,
sunt
productiva
substanti¬
alia.
(10)
Scotus
vero,
iisdem
insistens
delusio¬
nibus,
ex
productione
Ignis
desumtis,
declarat
"Accidentia,
nullo
modo
generare
sormas
substantiales,
sed
unam
formam
sub¬
stantialem,
re
vera
actualiter
producere
ex
seipsa
alteram."
Hic
sermo,
saltem
coe¬
lo
&
Soli,
demit
generationem
forma¬
rum.
Secundo
facit
omne
semen,
actu
animatum,
vita
&
forma
dotatum
sub¬
stantiali,
cum
delirante
Thoma
Fieno
Medico
Lovaniense.
(11)
Tertius
est,
qui
te¬
net
propriâ
virtute,
&
sine
concursu
formae
substantialis
accidentia,
imme¬
diatè
producere
formam
substantialem.
Hic
enim
(ut
dixi)
ab
ignis,
&
lumi¬
nis
praesentia
maximè
occaecatus,
instar
vespertilionum,
cogitur
sateri
magnae
benedictionis
solemne
mandatum:
"Cre¬
scite,
&
multiplicamini."
datum
solis
ac¬
cidentibus.
Alii
enim
instar
Africae,
sem¬
per
nova
monstra
ex
scientiae
humanae
praesumtione,
adferunt.
Adeo
tamet¬
si
praecedentes
opiniones
essent
absur¬
dae.
Hi
tamen
adhuc,
superlativè
absur¬
diora
heic
statuunt.
Enimvero
si
natura
requirat
(ut
Physici
supponunt)
semina¬
lem
quandam
successionem,
&
continen¬
tiam
unius
fluxus,
ab
altero,
velut
princi¬
pio
consubstantiali,
&
conjuncto,
cum
principiato.
Quomodo
erga
poterunt
accidentia,
quocunque
modo
accepta,
procreare
aut
continere
formam
substan¬
tialem?
fatentur
sormam
quamlibet,
esse
internam
rei
perfectionem,
essen¬
tiam,
substantiam
ac
originem
acciden¬
tium
sui
concreti;
Attamen
volunt
illam
nasci,
produci,
&
velut
ex
nihilo
crea¬
ri,
ab
accidentibus,
tanquam
dependen¬
tiis
formae
essentialis,
sui
praedecessoris.
Atqui
R3