ORTUS.
135
alimento,
vicinus,
vorasset,
atque
con¬
sumsisset
istud
sui
alimentum,
ac
interea,
Ignis
Coelo
propinquus,
alimento
sine,
periisset
ante.
Ridiculum
quoque
ostendi
suo
loco,
acrem
fore
ignis
illius
alimen¬
tum,
coque,
adhuc
concesso
defuisse
du¬
dum
omnem
acrem,
ignem
non
posse
ex
aere
excrementum
facere,
nec
aliquid
purius,
simplicius,
prius,
aut
subtilius
Quinimo,
si
ex
aere
ignem
faceret,
nec
deinceps
sit
elementum
igni
vicinum,
quod
ex
igne
demum
producat
aliud
:
Necessariò
iam
dudum
non
esset
amplius
aer,
sed
quidquid
esset
acreae
formae,
tan¬
tum
ignis
esset.
Vel,
si
ignis
elementalis
non
debeat
nutriri,
licet
qualitates
ha¬
beat
maximopere
vorantes,
deberent
sal¬
tem
Scholae
ostendisse,
cur
ignis
minus
alatur,
aut
vicinum
sibi
hospitem
in
se
convertat,
quam
reliqua
id
elementa
age¬
re
supponunt.
Itemque
cur
ignis
culinae,
hanc
alimoniae,
pro
sui
sustentatione,
vel
intercidentia,
necessitatem
adiunctam
ha¬
beat,
cum
verus
sit
ignis,
atque
eadem
or¬
betur
ipsum
primarium
elementum.
i¬
gnis.
Non
considerarunt
enim,
quod
ignis
verus
stet
in
lubitu
Artificis,
&
ad
suos
usus
ducatur,
remittatur,
&
intenda¬
tur.
Suscitat
enim
pro
nutu
suo,
ignem
è
rebus,
quibus
virtualiter
inest:
neque
et¬
iam
ex
omnibus
promiscuè.
Alioquin
ho¬
mo
esset
ignis
creator,
qui
duntaxat
est
excitator
ejus.
Porro
voco
accidentia,
omnes
rerum
proprietates,
potestates,
&
qualitates.
Entia
vero,
quae
in
se
habent
ciusmodi
qualitates,
praeter
suum
esse,
non
sunt
accidentia:
sed
horum
origo,
vel
hospitium.
Sic
calor
ignis,
est
ejus
proprietas,
&
accidens:
Neque
ignis
est
magis
calor,
quam
ignis
est
siccitas:
ut
nec
siccitas
est
calor.
Cumque
horum
sit
distincta
dualitas,
non
possunt
illa
duo
esse
simul
in
igne,
ut
hujus
sint
immedia
ta
essentia.
Sed
ignis
differt
sic
ab
utro¬
que,
ut
rectè
negari
possit
ignem
esse
ca¬
lorem,
vel
esse
siccitatem.
Ignis
ergo
suas,
&
multas
habet
proprietates,
&
qualitater
primas.
Puta
calorem
&
siccitatem.
Item¬
que
alias,
ut
est
vis
separandi,
destruendi,
comburendi,
faciendi
ex
non
vitro,
vi¬
trum,
promovendi,
maturandi,
&tc.
Tertio
inest
igni
lumen,
tanquam
proprietas
ipsi
magis
intima,
&
formalis.
Primae
autem
&
secundae
praedictarum
qualitatum
in
igne,
sunt
mera
accidentia,
in
se
separa¬
tim
distincta
ab
igne,
quarum
videlicet
subiectum
inhaesionis
sit
ignis
ipse.
Lu¬
men
vero
parum
ab
igne
in
essentia
dif¬
fert,
quamquam
in
penetratione
congres¬
suque
formali
gradum
accipiat
lumen,
ad
entitatem
ignis
requisitum.
Itaque
osten¬
dam,
ignem
non
esse
substantiam
aut
ma¬
teriam:
attamen
est
subiectum
inhaesionis
illorum
accidentium,
sive
suarum
proprie¬
tatum
praesatarum.
Est
ignis
proinde
quoddam
ens
verum,
subsistensque,
quod
tamen
ut
non
est
substantia;
ita
neque
est
accidens:
sed
creatura
neutra
à
Do¬
mino
in
hominum
usus
destinata,
&
sub¬
ter
nutum
ejusdem
data.
Admiror
sal¬
tem,
quod
rem
tam
obviam,
hactenus
Scholae
non
agnoverint,
non
inspexerint,
non
indagarint:
sed
elementum
esse,
cre¬
diderint,
&
ignis
solo
obtuitu,
quartum
elementum
finxerint,
totque
absurditati¬
bus
ejus
subsistentiam
fulciverint.
Nec
se¬
mel
saltem
attenderint,
si
summus
calor
esset
ignis:
Ille
calor
haberet
in
se
com¬
plicata
caetera
ignis
accidentia,
ac
proin¬
de
calor
ignis
desineret
esse
simplex.
Ignorantia
ergo
ignis,
quodque
S.
Tho¬
mas,
&
Scotus
subscripserint
paganorum
inventis
ludicris,
causam
errorum
dedit
initio
capitis
descriptorum.
(25)
Propositio
ergo
mea
est,
quod
omnes
formae
substan¬
tiarum,
(demta
anima
humana)
Item
ignis,
lux,
locus,
magnale,
vita,
etc.
sint
creaturae
neutrae,
inter
substantiam
&
ac¬
cidens.
De
Magnali
enim
partim
limite
de¬
vacuo
tractavi.
Propositionem
meam
au¬
tem
sic
probo.
Quia
sunt
actualiter
ali¬
quid,
&
ens:
Item
agunt,
habentque
or¬
gana,
&
proprietates:
non
sunt
tamen
substantiae,
ut
neque
Accidentia.
Ergo
S
crea¬