FORMARUM
140
luminum,
luminis
Creator
superexalta¬
tus
in
secula,
qui
in
Sole
posuit
taberna¬
culum,
ut
cunctis
necessitatibus
per
lu¬
men
Solare
soletur.
Concludam
iam
ex
praedictis
1.
Quod
ignis
&
lumen
cali¬
dum,
non
differant,
nisi
per
accidens.
Connexione
scilicet
&
gradu.
2.
Quod
radii
luminares,
se
mutuo
penetrent.
3.
Quod
penetrando,
tamen
servent
imper¬
mistam
essentiam,
ac
proprietates.
4.
Quod
lumen
sit
primario,
in
loco:
er¬
go
&
ignis.
5.
Quod
lumen
&
ignis,
penetrent
medium.
6.
Quod
corpus
o¬
pacum,
cum
à
lumine
nequeat
penetra¬
ri,
à
lumine
primum
afficiatur
in
sui
superficie,
haec
dein
calefacit
subsequen¬
tes
partes,
usque
ad
superficiem
oppo¬
sitam.
7.
Quod
calor
intendatur
per
gra¬
dus,
in
obiecto,
&
singulo
gradu,
ha¬
beat
singulares
operationes.
S.
Quod
quidquid
ignis
afficit,
sit
ratione
loci,
quem
occupat
locatum,
adeoque
per
accidens.
Cum
prima
ignis
intentio,
sit
illuminando
calefacere.
9.
Quod
tan¬
dem
victor
ignis,
superet
difficultates,
ab
opaco
corpore
sibi
interiectas.
10.
Quod
ignis,
cum
immediatè
agat,
ac
primario
agat
in
locum,
cremet
indiffe¬
renter
omnia,
sine
respectu
corporum
in
teriectorum,
tanquam
impedimenta
re¬
movens.
11.
Quod
corpus
opacum,
fi¬
xum,
ac
resistens
accensioni
tandem
illu¬
minetur
ab
igne.
12.
Quod
ignis
sive
lu¬
men
connexum,
reperiens
combustibile,
maneat
in
gradu
connexitatis
concentra
tus,
nec
separentur
radii
luminares:
eo
quod
propaget
continuo
novum
ignem,
qui
pergit
consumendo;
vetus
autem
ignis,
indesinenter
etiam
perit,
quamdius
perseverat
ascensio.
(39)
Sub
finem
cujus,
to¬
tum
lumen
perit,
cum
non
habeat
lucem
unde
illuminetur.
(40)
Quidquid
ergo
de
u¬
uito
lumine
hactenus
est
dictum,
id
de
Solari
duntaxat
intelligo.
Siquidem
lu¬
nare
lumen,
vitro
transmissum,
tan¬
tum
abest,
quod
in
cono
ignem
habeat,
quod
etiam
frigidius
sentiatur,
caete
ro
ambiente
in
cono.
(41)
Itaque
appello
ad
tactum
ludicem.
Idque
eo
mirabilius,
quod
splendor
Solis
calidus,
reflexus
in
speculo
lunae,
actu
frigeat.
(42)
Creavit
enim
Omnipotens
duo
luminaria
magna.
Ac
licet
stellae
pleraeque
sunt
luna
majo¬
res,
non
tamen
magnae
reputantur;
eo
quod
omnes
illarum
activitates,
sub
duobus
luminaribus
comprehendantur.
(43)
Creavit
ergo
illa
1.
Vt
separent
diem
à
no¬
cte.
2.
Vt
luceant
super
terram.
3.
Vt
diem
ac
noctem
regerent.
4.
Vt
majus
diem
rege¬
ret,
&
minus
noctem.
Discimus
tamen
ex
theoricis
Planetarum
lunam
totidem
horis,
lucere
super
horizontem,
de
die,
quot
noctu.
Constituit
tamen
Omnipo¬
tens
lunam,
ut
luceat,
&
solum
re¬
gat
in
nocte.
Cumque
Creator
nequeat
errare,
necesse
est
singularium
noctium
lumen
atque
moderamen
totum,
pen¬
dere
à
Luna,
quantum
dies
à
Sole
de¬
pendet.
(44)
Luna
ergo,
creata
est
ad
lucen¬
dum,
tam
in
Coelo
quàm
super
terram,
omnibus
omnino
noctibus.
Idcirco
lu¬
na,
non
est
tantum
instar
speculi
reci¬
pientis,
reflectentis
lumen
Solare,
pro¬
priíque
luminis
expers.
(45)
Licet
enim
o
culus
noster,
nullum
proprium
in
Lu¬
na
lumen
reperiat,
parum
esto.
Plus
fidei
namque
Scripturę,
quam
oculis
dan¬
dum,
iuxta
Textum:
Sol
obscurabitur,
&
luna
non
dabit
lumen
suum.
Aliunde
haec
veritas
mox
apparebit.
Inprimis
con¬
stat
per
praefatam
vitri
mechanicam,
lu¬
men
Solis
unitum,
fieri
merum
ignem,
cum
omni
requisito.
Deinde,
quod
i¬
dem
Solis
lumen,
cadens
super
specu¬
lum
glaciale
lunae,
fervoris
sui
proprie¬
tatem
amittat,
fiatque
lumen
frigidum.
(46)
Quod
non
fit,
si
ceciderit
super
gla¬
sciem,
speculum,
aquam;
parietem
a¬
bum,
&tc.
Habet
ergo
luna
vires,
qui¬
bus
alterat
radios
solares.
Debetque
i¬
stud
frigidum
Blas,
esse
de
natura
sui¬
luminis,
si
inter
agens
&
patiens
debe¬
at
intercedere
symbolum.
Siquidem
a¬
liud
obiectum
frigidum,
repercutiens
Solis