OPORTET
151
net,
quod
nostris
aedificiis
araneas
fuget.
Qua
proprietare
quercus
nostras
caret.
Non
enim
contingunt
accidentium
mi¬
grationes
in
cibis,
defectu,
perfectae,
at
que
essentialis
transmutationis.
Nec
et¬
iam
lotium
redolet
therebintinam,
ma¬
cim,
vel
asparagum,
quatenus
aliqua
pars
excrementosa
cibi
cum
cruore
perma¬
neat
in
carne.
Id
enim
minus
repugnat
perfectae
transmutationi,
separationi,
&
electioni,
Archeo
debitis,
cui
nempe
inest
vis
perfectè
transmutativa
materiae,
dis¬
positiva
in
figuras,
odores,
colores,
o¬
mnemque
accidentium
proprietatem.
(6)
Pa¬
racelsus
enim,
subinde
vitae,
ac
materiae
mediae
mentionem
fecit:
sed
non
sibi
ap¬
propriavit,
in
maxima
necessitate,
qua
de
tartaris
somniavit.
Etenim
rem
sibi
in
se¬
curo
collocasse
visus,
exemplo
tartari
vi¬
vi,
si
consimilem
tartarum,
obliquè
cibis
ac
potibus
immiscuisset,
ad
morborum
materiam
atque
originem
inveniendas,
ante
se
nondum
detectas.
Nec
enim
ex¬
plicuit,
unde
sapores
insignes,
post
cibo¬
rum
veras
transmutationes,
maneant
su¬
perstites.
(7)
Quocirca
necesse
est,
idem
nu¬
mero
accidens,
migrare
de
subiecto,
esse
inquam,
in
formali
transmutato,
quod
prius
erat
in
transmutabili,
licet
forma
subiecti
inhaesionis
plenè
perierit:
(8)
Eo
quod,
etsi
non
maneat
materia,
permanet
tamen
vita
media,
de
qua
in
Scholis
nil
auditum
est
hactenus.
Manet
nimirum
vita
media,
in
Archeo
transmutato,
non
secus
atque
forma
ossis,
defuncto
homi¬
ne.
(9)
Nam
licet
stomacho
insit
vis
fermen¬
talis,
quae
sibi
ingesta
resolvat,
ac
deinde
in
aliis
officinis
perfectè
eadem
transmu¬
tentur:
non
potest
tamen
modo,
quic¬
quam
tam
perfectè
in
nobis,
immediato
digestionum
fluxu,
assimulando
transmu¬
tari,
quin
de
caetero
non
supersint
prioris
concreti
obtusiores
vitae
mediae
qualita¬
tes.
(10)
Qua
nimirum
necessitate,
assueta
ali¬
monia
diversorum
climatum,
imprimit
in
partes
solidas
peregrina
admodum
conta¬
gia
proprietatum.
Vnde
tot,
unius
natu¬
rae
humanae,
difformitatum
dissimilitudi¬
nes
contingunt:
quas
certè,
nunquam
po¬
tui
vanis
qualitatum
complexionibus
de¬
dicare.
Suilla
nempe
est
suilla,
licet
hor¬
ridus
axungiae
piscium
gustus
remanserit
in
vita
sui
media.
Quae
res
nunquam
ante
considerata,
totam
naturae
contemplatio¬
nem
effecit
sterilem.
Siquidem
hic
cardo,
naturae,
est
neglectus
in
Scholis.
Oportet
namque,
prorsus
est
necessarium,
quo
vi¬
tae
mediae
qualitates
remanent
in
transmu¬
tatis.
Eo
namque
nisi
concesso,
nulla
erit
medicaminum
potestas,
ut
neque
morbo¬
rum
occasio.
Nil
enim
felicius
operatur
ad
sanandum,
quam
quod
per
sui
trans¬
mutationem
penitissimè
intravit,
&
pro¬
ximè
est
unitum
illi,
quod
sanari
debet.
Granum
sic
in
terra
moritur,
ut
per
vitam
mediam
suam,
novas
proles
excitet
in
foe¬
nus.
In
cibis
quoquè,
licet
pristinae
cibo¬
rum
formae
prorsus
perierint,
mansere
ta¬
men
operatiyae
proprietates,
prioris
vitae
mediae:
idque
in
secundam,
&
tertiam
subinde
generati
transmutationem.
Sen¬
simnempe
fatiscente
nativa,
vitae
mediae
proprietate,
sub
adscendentis
Archei
do¬
minio,
cujus
videlicet
fermenti
subacta
est
materia.
(11)
Istud
nempe
est
magnum
Oportet
in
hac
vicissitudinum
valle:
non
auem
est
meritricius
appetitus
impossibilis
hyles.
Finxit
namque
Aristoteles
materiam,
omni
accidente,
ut
&
forma
essentiali,
privam,
hancque
sibi
chymeram,
in
naturae
ini¬
tium
statuit.
A
deoque
pro
principio
ma¬
teriali
constituit,
non
quidem
ens
physi¬
cum,
actu
existens,
aut
potentia
possibile:
sed
corporalitatem
mathematicam;
non
vero
hoc
aliquid,
aut
principians
initium.
Etenim
figuris,
atque
mensuris,
imagina¬
rio
lubitui,
naturam
auscultaturam
puta¬
vit.
Interim
ut
ista
materia
soret
princi¬
pians,
finxit
illi
competere
principium
quoddam
motivum,
appetitum
nempe
universalem,
ad
quasvis
sibi
ignotas
for¬
mas.
Quae
somnia,
etsi
ridicula,
nulli
fini,
usui,
aut
necessitati
conformia,
multasque
de
se
absurditates
parturientia;
adoran¬
V
tur