154
MAGNUM
brae.
Subsistit
inprimis
noster
interitus,
absque
formae
defectu,
citra
materiae
ne¬
cessitatam
destructionem,
si
mumia
per¬
severet;
licet
vitae
sive
formae
separatio¬
nem
includat.
Etenim
id
praesentem
cor¬
ruptionem
non
indicat,
licet
mox
sequatur
spontè,
&
arte
praeservetur.
Sufficit
saltem,
quod
corruptio
non
sit
haeres
immediata,
rei
constitutae,
nec
ab
intestato
succedat
necessariò.
Sic
neque
dum
è
semine
res
prodit,
non
praecedit,
aut
comitatur
ulla
seminum
corruptio.
Soloecismus
enim
est,
in
verbo,
&
re,
seminum
promotiones,
perfectiones;
&
maturitates,
corruptio¬
nem
aestimasse.
Error
incogitantiae
coli¬
tur
in
Scholis,
principiorum
naturalium,
prae
ignorantia.
Vt
quae
opera
sunt
natu¬
rae,
putentur
non
entia;
in
Matheseos
abs¬
tractas
considerationes
releganda.
(21)
Equi¬
dem
dum
lato
vocabulo,
privationem
in¬
ter
ens
&
ens,
intercedere,
Aristoteli
con¬
niveretur;
coepit
corruptionem,
privatio¬
nis
loco,
assumta
licentia
substituere.
Pri¬
vatio
enim
illa,
ut
non
ens
erat,
adeo¬
que
ens
rationis
somniatum,
transsumti¬
va
libertate
concedebatur,
sine
attentio¬
ne.
At
non
idem
jus
competere
debere
proinde
corruptioni,
intellexissent
Scho¬
lae,
si
distinctas
esse,
ignavia
illarum
as¬
sentiendi
permitteret.
Quare
tota
natu¬
rae
Scena
neglecta
stetit,
gentilium
pu¬
tationibus.
Neglectis
siquidem
seminum
fermentis,
Vulcanis,
&
fluxibus,
omnis
naturae
energia,
in
calorum
&
frigorum
fabellas;
dissidia,
odia,
velitationes,
&
contrarietates,
per
demeritas
privatio
num
classes,
distorta
est,
ridiculamque
Physices
fecere
indagationem.
(22)
Porro
vo¬
cavi
magnum
Oportet,
necessariam
rema¬
nentiam
proprietatum
vitae
mediae,
in
alito,
&
constituto.
Vnde
consequens
est,
eandem
vitae
mediae
residuitatem,
de
cibis
&
potibus,
esse
tribulos
&
spi¬
nas,
quae
terra
à
praevaricatione
erat
pro¬
ferendo.
Alioqui
tribuli,
&
spinae,
qua¬
tenus
plantae,
sunt
creaturae,
ad
usum,
&
ornatum
Mundi,
ante
lapsum
facta.
Frustra
quoque
putavi
aliquando,
tar¬
taros
ciborum,
&
potuum,
esse
ejusmo¬
di
tribulos,
&
spinas.
Quoniam
subsi¬
stente
vita
media
(subsistit
autem
actu
reali,
&
vero)
frustra
fuit
fingere
pere¬
grinos
tartaros,
ut
suo
loco
dicetur.
(23)
No¬
tanter
autem
non
tegitur,
quod
aqua
pro¬
feret
tribulos
&
spinas,
licet
suas
pariat
in¬
commoditates.
Carnes
enim
hominum,
ac
brutorum,
in
terris
viventium,
refe¬
runt
praefatos
tribulos.
Pisces
verò,
in¬
tus
&
extra
aluntur,
&
alluuntur
sale
dulces
tamen
sunt
illorum
carnes.
Qui
autem
limo
inhabitant,
non
ex
aqua;
sed
ex
terra,
tribulos
in
carnium
sapore
exprimunt.
(24)
Ante
peccatum
Archeus
noster,
non
solum
more
hodierno,
ci¬
bos
perfectè
transmutasset:
sed
integras
vitae
mediae
proprietates,
in
sui
ditio¬
nem
absorbuisset,
tanquam
earum
he¬
rus.
Siquidem
mens
immortalis,
tum
adhuc,
sine
medio
vitae
sensitivae,
erat
ipsamet
immortalis,
&
impassibilis
vi¬
ta
suo
corpori.
Prout
de
vita
longa
suo
loco.
Paradisus
enim,
hac
parte
mortem,
quia
vicissitudinem
nostri
excluserat.
Sola
autem
arbor,
scien¬
tiae
boni
&
mali,
retinuerat
sibi
pro¬
prium,
dualitates
nempe,
Archeo
no¬
stro,
è
rebus
desumtas,
posse
imprime¬
re.
Quippe
facile
adhaerent
consortes
vi¬
tae
mediae
invicem.
Vnde
lanua
in
dua¬
litates,
alteritates,
vicissitudinem,
&
a¬
taxiam,
patuit.
Tandem
apsonia,
conso¬
nantiae
ruptrix,
sic
pomum
discordiae
in¬
tulit.
(25)
Sentimus
enim
deinceps
Tribulo¬
rum,
atque
spinarum
perpetuam
tyran¬
nidem,
&
multiplicitatem.
Nam
quot
sunt
sapores,
&
odores
in
rebus,
speci¬
fici:
totidem
quoque
vitae
mediae
pro¬
prietates
peregrinae,
quotidie
per
ali¬
menta
suggeruntur.
Haec
namque
sunt
fermenta
aliena,
quorum
alteritate
fati¬
gamur.
Siquidem
nulla
uspiam
genera¬
tio
contingit,
quam
non
praecedens
dis¬
positio
in
materia
suscitaverit:
fermen¬
tum
itaque
ejusmodi,
innatum
rebus
sa¬
porem,