164
NATURA
CONTRARIORUM
NESCIA.
1.
Bruta
non
erant
in
Paradiso,
ne
homo
brutalem
copulam
videret:
sed
maneret
innocens
pudo¬
ris.
2.
Ducta
sunt
bruta
aliunde
ad
Protoplastum
in
Eden,
ut
illa
nominaret,
inde
Deum
laudaret,
&
se
agnosceret.
3.
Qualis
ibidem
essent
arbores.
4.
Plura
individua
in
speciebus
singulis
creata,
non
autem
in
ho¬
mine.
5.
Homo
semper
comedit
carnes
&
de
sacrifi¬
ciis
ipsis,
praeter
Turcas
&
Calvinistas.
6.
Contem¬
platiua
Philosophia
prima
flentis
Adami.
7.
Ar¬
tium
prima
Agricultura.
8.
Zoosophia
altera.
9.
Astrologia
meteorica,
Agriculturae
pedissequa.
10.
Introitus
Medicinae
fuit
postremus.
11.
In
primis
adhuc
statur
principiis.
Galenus
introduxit
methodum
nimis
facilem,
ideoque
suspectam.
12.
Indicationem
unicam
naturalem
finxit
Galenus,
nempè
per
contra¬
ria.
13.
Detegitur
fraus
illius
axiomatis.
14.
Irri¬
sit
Paracelsus,
Galenum,
sibi
male
constans.
15.
Ma¬
lè
censuit
omnem
medelam
per
similia
fieri.
16.
Se¬
mina
non
operari
per
contrarietatem:
sed
per
iussum,
cognitum
à
priori,
soli
rerum
Domino.
17.
Nesciunt
seminum
necessitates,
quorsum
dirigantur.
18.
Occul¬
tatur
in
contrarietatum
axiomate
ethnicismi
caecitas.
Notatur
Aristotelis
futilitas,
de
materia
prima.
20.
Argumentum
ex
Aristotele,
retorquetur
in
Galenum.
21.
Argumenta
aliquot
idem
concludentia.
22.
Scho¬
lae
deceptae,
per
metaphoram,
&
hyperbolem
intro¬
ductam
naturam.
23.
In
elementis,
non
dari
contra¬
ria.
24.
Summum
frigus
cum
summo
calore,
eodem
puncto
aeris
combinari
pacificè,
&
absque
contrarie¬
tate.
25.
Relolleum
quid.
26.
Aqua
non
fervet
per
ignem,
ratione
introductae
contrarietatis.
27.
Aqua
non
extinguit
ignem,
propter
contrarietatem.
28.
Ignem
non
esse
substantiam,
probatur
de
elementis.
29.
Humiditas
&
siccitas,
qualitates
vix
intelligibi¬
les,
in
abstracto.
30.
Nec
sunt
Relollea,
per
modum
caloris
&
frigoris.
31.
Humidi
cum
sicco,
non
esse
radicalem
commistionem.
32.
Vnica
quaestio
Autho¬
ris,
proposita
omnibus
Doctis,
temperiem
elementorum
in
misto
credentibus.
33.
Elementa,
non
esse
invi¬
cem
contraria.
34.
Elementa
non
se
invicem
absu¬
mere.
35.
Elementa
non
pugnare.
36.
Res
inani¬
mes,
non
habere
contrarietatem.
37.
Actio
Naturae
contrarietatis
expers,
probatur
de
fide:
dein
per
ali¬
quot
argumenta.
38.
Idem
ostenditur
in
aliis
rebus.
39.
Quid
sit
Natura.
40.
Nomen
Criseos
imperti¬
nens.
41.
Notatur
Paracelsus,
quod
remedium
velit
operari
propter
similitudinem.
42.
In
quo
sit
sita
vis
medicaminis.
43.
Quare
necat
fames.
44.
Quae
re¬
quiruntur
pro
medela.
45.
Refutatur
Paracelsi
do¬
ctrina.
46.
Obiecto
futilis.
47.
Peccatum
non
op¬
ponitur
virtiti,
simpliciter,
privativo
modo.
48.
Venenum
rabientis,
serpentum,
tauri,
&c.
non
ha¬
bere
contrarietatem
amplius
causarum,
unde
fiunt.
49.
Declaratio
praecedentium.
INtegritatem
Naturae
iam
sat
contemplatus,
dein
paula¬
tim
descendi
in
ejusdem
de¬
fectus,
&
alteritates,
dum
rem
medicam
attingo.
Os¬
tendi
nimirum,
non
esse
elementa
qua¬
tuor,
in
natura,
atque
inprimis
Ignem,
nec
accidentis,
imo
nec
substantiae
quid¬
ditatem
habere,
multominus
elementi
naturam.
Quocirca
elementorum
ac
com¬
plexionum
quaternarium
disruptum,
&
frustraneum:
Ideoque
quatuor
humo¬
rum
coactam
adaptationem.
Adeo
ut
quanquam
hinc
satis
manifestum
sit,
mor¬
borum
causas
&
essentiam
in
Scholis
intacta
fuisse:
Idipsum
tamen
ex
illarum
thesibus,
peculiari
capite
alibi
demonstra¬
re
volui.
Hoc
loco
autem
demonstrabo,
quod
natura
nesciat,
itemque
nec
admit¬
tat
suo
voto
contraria.
(1)
Initio
creavit
Deus
coelum
&
terram,
ac
quicquid
uni¬
verso
continetur.
Virum
autem
consti¬
tuit
in
Paradiso,
postquam
esset
creatus.
Nec
etenim
leonem
habebat
secum,
ovem,
Tigremve
sibi
contrariam,
aut
lupum
comitem:
nec
demum
aliud
animal,
quod
sibi
aut
fructibus
Eden
insidiaretur.
Imo,
nec
voluit
Omnipotens,
quod
homo
se¬
xualem
brutorum
copulam
cerneret,
quem
in
puritatis
innocentia
vivere
opta¬
bat
(ut
alibi
de
vita
longa)
Sed
adduxit
Deus
de
animantibus
singulis
ad
Adam,
unum
saltem
de
quaque
specie,
etiam
è
remotissimis
Terrae
oris
(siquidem
Ran¬
gifer
non
nisi
suo
climate
superstes
rema¬
net)
ut
Adam
propria
illis
nomina
daret.
Ast
non
tanti
erat
nomen
dare
brutis,
ut
Deus,
absque
ulteriori
fine,
haec
Adamo
nominando
substerneret.
(2)
Sed
istud
est
factum,
unt
nosceret
scientiam
rerum
cun¬
ctarum