NATURA
CONTRARIORUM
NESCIA.
165
ctarum
sibi
gratis
divinitus
datam,
utque
tantae
molis
arbitrium,
pro
tot
beneficiis,
constanter
in
spiritu
adoraret.
Nam
ex
quo
bruta
omnia,
iuxta
propriam
cujus¬
que
naturam
nominabat,
sua
ipsius
cogni¬
tio
quoque
includebatur.
Quae
apex
est
Sapientiae.
Noverat
namque
se
penitus
(non
brutum
quidem
se)
divinitatis
non
inconcinnam
atque
immortalem
imagi¬
nem.
Igitur
primariò
propter
Dei
hono¬
rem,
allata
sunt
illi
undecunque
bruta:
ac
dein
propter
sui
utilitatem,
ut
per
abne¬
gationem
brutorum,
quae
antè
non
vide¬
rat,
sui
ipsius
cognitionem
hauriret,
sic¬
que
Tentatoris
ludibriis
cederet.
Bruta
nomenclaturis
carere
poterant,
ubi
prae¬
sertim,
se
invicem
nominare
non
debe¬
bant
unum,
quoque
alterum
ex
nomine
cognoscere
aut
cognationem
aestimare,
non
requirebatur.
Sunt
ergo
denuo
post
appellationem,
singula
restituta
suis
na¬
talibus
locis.
Deerat
enim
homini
cruen¬
tum
ex
caesis
animantibus
epulum:
sed
beneplacitum
creatoris
tulit,
illi
concede¬
re
fructus
lignorum.
(3)
Ibi
tunc
arbor
quae¬
que,
perpetua
fronde
virebat
florem,
suc¬
cessivum
gerebat,
fructum
denique
per¬
petuum,
non
verminosum
nec
ante
ma¬
turitatem
deciduum,
uti
neque
florem
ef¬
foetum
proferebat.
Ista
nempe
in
Para¬
diso,
quotidiana
erat
vegetabilium
pro¬
pago,
voluptas,
luxuria,
ac
felix
ubertas.
Prout
enim
herbae
cibis
aptae,
nobis
sunt
cerealia,
legumina,
olera,
&
aromata:
Ibi
arbores
quoque
unum
ex
istis,
si
non
qua¬
tuor
simul,
aut
aliquot
connexa
profere¬
bant.
Multiplex
siquidem
glans
ibidem
cerealia
referebat
diversa.
Oliva
&
nu¬
ces
totidem
notabant
legumina.
Prout
&
poma,
totidem
olera.
Arbores
quoque
aromatum
matres,
herbas
condimentis
aptas
exhibebant.
Atque
tandem,
multa
stabant
connexa,
sub
specie
unica,
pro
ut
&
nunc
pomum,
oleoso
nucleo
subinde
constat.
Cuncta
nimirum
sensibus
huma¬
nis
adulabantur.
At
postquam
hominis
Majestas,
ob
praevaricationem,
cassa,
ipsis¬
que
natura
iam
esset
polluta,
debebat
ea¬
dem
die
mori;
stetissetque
latae
sententiae
vigor,
nisi
is,
per
quem
facta
sunt
omnia,
se
vadem
oppignorasset
coram
eo,
qui
fe¬
cit
omnia,
se
in
temporum
plenitudine,
oppetiturum
pro
homine,
ut
sui
iustitiam
amor
oscularetur.
Vnde
pax.
Ejiciendus
extra
Paradisum
homo
in
terram,
ubi
ligna
occurrerunt
steriliora,
nec
ciborum
continuae
necessitati
sufficientia.
Sed
priusquam
abigendus
erat,
cum
ipsum
iam
suae
nuditatis
puderet,
Deus
utrum¬
que
induit
tunicis
pelliceis.
Magnus
ni¬
mirum
ille
Sacerdos
&
Agnus,
hostia
im¬
maculata
immolatus,
ab
origine
suae
sponsionis
amorosae,
in
mysterium,
Qui
ideo
duos
sine
labe
agnos,
Patri
aeterno
immolavit
coram
homine.
Vnum
qui¬
dem
in
holocaustum
suae
futurae
passionis.
Alterum
quoque
sine
ossium
comminu¬
tione,
partim
sacrificandum,
partimque
edendum,
in
hostiam
pacis,
utrique
dedit
homini,
ut
à
condito
mundo
Agnus
in
juge
Sacrificium,
hostia,
atque
ferculum
foret,
unus
&
idem.
Quorum
Agnorum
pellibus
amicti
sunt
parentes.
Quem
primum
litandi
tenorem,
deinceps
imita¬
ta
est
gentilitas.
(4.)
Quamvis
in
Arcam,
duo
saltem
sexus
cujusque
speciei,
conjuges
ingrederentur:
non
tamen
per
annum
ie¬
iunavit
Leo,
ut
primam
gregis
spem,
simul
cum
pardo,
atque
lupo
divideret;
iterum¬
que
deinceps
per
annum
abstinuisset.
Ter¬
ram
enim
sufficienti
numero
replevit
Do¬
minus,
quae
antè
inanis
&
vacua.
Neque
enim
quicquam
defectuosum
esse
voluit.
Prout
mare,
individuorum
multitudine,
ita
&
terram
pluralitate
brutorum
indi¬
viduorum
ditavit.
Etenim
quanquam
spontè
bina
tantum
intrarent
animalia:
assumsit
tamen
Noah
ex
mandato
Do¬
mini
cibos
pro
se,
&
aliis
necessarios.
Fu¬
tilis
ergo
quaestio,
cur
hodiè
plures
oves,
quam
iupi:
(5)
Habuit
ergo
homo
ab
initio
carnes,
quibus
vesceretur
&
sacrifica¬
ret:
fuitquè
vel
ab
exordio
mundi,
sa¬
crificandi
ritus,
ut
de
immolato
ederent
X
3
sacri¬