176
NATURA
CONTRARIORUM
frigidas.
Non
enim,
quod
aliquod
semen
sit
contrarium
succo
sive
aquae
in
terra:
aut
acido
invideat
aliud
acre
simplex,
sibi
vicinum:
quod
sibi
minus
respondeat
in
symbolo
unitatis.
Absit.
Procedunt
enim
indifferenter
ab
initio
vitali
suorum
se¬
minum,
in
quo
non
hospitantur
contraria
hostilia.
Accidentia
enim
cum
sint
dispo¬
sitiones
seminum,
sive
entium
absoluto¬
rum
in
se,
nec
relativorum;
ideoque
con¬
trarietates
nescientium:
sequuntur
etiam
ductum
suorum
seminum,
quorum
sunt
organa,
atque
producta.
Tabula
ergo
re¬
pugnantium,
contraria
tantum
admittit
in
vi
sensitiva,
&
irascibili,
liberè
agen¬
tium.
Secundo
admittit
privativa.
Ter¬
tio
denique
quae
contradicunt
in
terminis
relativis.
Cum
igitur
absolutè
in
natura
non
sint
contraria,
quam
oscitanter
hacte¬
nus
sit
itum,
in
complexionum
figmen¬
tis
&
aegrorum
sanationibus,
viderint
illi,
quos
quandoque
accusabunt,
viduarum
atque
pupillorum
planctus,
ob
unicam
scilicet
ignaviam,
quod
ethnicis
doctri¬
nis
stupidis
subscripserint
temerè.
(39)
Adeo¬
que
naturae
definitionem
ne
quidem
hac¬
tenus
noverint.
Quam
sic
definio.
Na¬
tura
jussus
est
ille
Dei,
quo
res
est
id,
quod
est,
&
agit,
quod
agere
jussa
est.
Sed
istud
aptè.
Quod
Scholae
propria
aspernentur
theoremata:
artemque
theoricam
venum¬
dare
videantur;
quam
quoties
lubet,
non
sequuntur.
Nam
in
Peste,
&
Malignis.
theriacam,
aliaque
non
obscurè
calida,
ut
&
sudorifera
propinant,
neglecta
caloris
indicatione.
Erysipelas
quoque
Aposte¬
matum
maximè
igneum
(ut
ajunt)
appo¬
sita
optima
aqua
vitae
sanant.
(40)
Denique
si
natura
sui
medicatrix
morbos
sua
bonitate
superet,
non
autem
qualitate
pugnace;
ostendant
quaeso,
quale
frigus
sit
in
cor¬
pore
febriente,
quod
calorem
ejusdem
morbi
statis
horis
interimat.
Quinimo
si
natura
sit
sui
medicatrix,
quid
quaeso
ne¬
cessum
est,
morbum
terminari
per
crisin
sive
iudicium:
ubi
nulla
est
lis,
nec
mor¬
bus
ad
judicium
citatus,
auditus
aut
ad¬
missus?
ubi
patiens
in
initio,
seipso,
pro¬
pè
convalescentiam
constituto,
est
pugna¬
cior?
post
multos
nempe
labores,
dolo¬
res,
ieiunia,
vigilias,
&
evacuationes?
Adeo
nunc
necessariò
potius
succumbere,
quàm
litem
sua
vi
superare,
atque
vincere
ho¬
stem
deberet.
Imo
si
vis
ulla
in
limine
co¬
gnita
fuisset,
de
plano,
ab
initio
iudicari
debuisset,
ubi
judicem
&
testes
pro
se
ha¬
bebat,
causamque
aequam
contra
prodi¬
torem
morbum.
Saltem
iniquum
est,
at¬
que
cachinno
dignum,
quod
ipse
iudex
sit
pars
in
crisi.
Facessant
ludicra
in
seriis.
Nam
si
Natura
ignoret
contraria
(ut
os¬
tendi)
haec
sanè
non
poterunt
pugnare
in
nobis,
miniméque
tantisper,
dum
creatura
est
iuvaminis
indiga,
atque
fuit
morbus.
Univocum
siquidem
natura
nostra
sem¬
per
operatur,
sive
res
coagulatas
resol¬
vat,
sive
demum
resoluta
coagulet.
Non
secus
enim
atque
pulvis
Chrysoplycius,
qui
plumbo
duritiem,
argento
vivo
&
stanno,
difficilem
liquationem
dat,
quam
utramque
qualitatem
ferro
adimit.
Non
sanè
quod
iste
pulvis
sit
sibi,
&
metal¬
lis,
quae
perficit,
in
agendo
contrarius:
Hísque
addat,
quod
ipsis
deest:
unicus
nimirum
praebeat
singulis
suas
&
longè
diversas
dispositiones:
quas
credidere
contrarias,
ut
est
durities
in
auro,
tene¬
ritudini
plumbi.
(41)
Cedat
item
Paracelsus,
quod
solis
similibus
clauserit
sanationem
omnem,
contrariorum
interim
tempesta¬
tes
admittendo.
Et
quantumvis
similitu¬
do
involvat
familiaritatem,
facilem
re¬
medii
susceptionem,
unionem,
ingres¬
sum,
penetrationem
propter
conformita¬
tem
symboli:
attamen
ignoravit
bonus
il¬
le
vir,
quod
ista
non
sint
agentia
suffici¬
enter
ad
sanationem
requisita:
at
saltem
media
occasionalia,
externa,
sive
conci¬
liatrices
medelae.
Qualis
etiam
est
phar¬
maci
puritas
&
subtilitas.
(42)
Quapropter
censeo,
medicamen
propriè,
immediatè,
atque
efficienter,
consistere
in
Compe¬
tenti,
sive
Appropriato.
Per
quod
nempe
natura
à
suo
casu
resurgit.
Sunt
rebus
si¬
quidem