176
NATURA
CONTRARIORUM
plicis;
sed
partium
heterogenearum
im¬
mediatè
insunt:
persaepè
in
abstracta
ma¬
gis
parte
sui
relucent.
Sic
etenim
macis,
therebintina,
&
Asparagus,
etiam
sui
sym¬
bolum
in
lotio
pingunt.
Verùm
potesta¬
tes,
quae
per
ignem
è
rebus
surgunt:
licet
aliquid
suo
debeant
concreto,
tanquam
il¬
lius
familiae
pignora:
At
certè
sunt
nova,
&
transplantata
germina,
alterius
Monar¬
chiae
plerumque
vasalli:
Prout
alibi
de
fa¬
cultatibus
medicaminum.
Semper
enim
magni
feci
destinationem
Creatoris,
in
dote
simplicium.
Nam
revera,
ex
mente
ejus,
plurimi
morbi,
cedunt
per
simpli¬
cia,
tanquam
antiquissimo
cuneo
pulsi.
Quod
autem
Panegyrum
simplicium
a¬
gam,
nolim
recipi
in
vilipendium
Pyro¬
techniae:
sed
loquor
tantum
iis,
qui
nil,
praeter
tria
illa
prima,
admittunt,
sudoresque
herbarum
stillando
eductos,
longè
praeponunt,
illarum
cruentis
suc¬
cis.
Discant
enim
prius
herbarum
succos,
itemque
iura
carniùm,
absque
sale,
aceto,
melle,
saccharo,
&
igne
condire,
atque
à
putredine
per
annos
vindicare.
Tum
de¬
mum
spernent
facilè
stillatitias
aquas
her¬
barum,
non
minus
quam
syrupos.
Ast
ubi
morbus
in
gradum
surrexit,
nupsit¬
que
intimè,
iacenti
naturae,
altiora
exi¬
guntur
remedia,
quam
quae
sponte
na¬
tura
produxit.
(46)
Tandem
apud
multos
cen¬
sebor
forsitan
de
lana
caprina,
soloque
certasse
nomine.
Quodque
Scholae
con¬
trarium,
ego
oppositi
etymo
larvare
contenderim.
Sed
haec
me
manet
ab
ingra¬
tis
solis
poena.
Ego
medentes
&
Scho¬
las
alloquor,
quae
morborum
tantum
illa
admittunt
remedia,
quae
hostili
pro¬
prietate
contraria,
morbos
censentur
pu¬
gnando
aggredi.
Perque
intemperiem
con¬
trariam
(ut
ajunt)
edocent
temperiem
duntaxat
acquiri,
qualia
nulla
demum
hactenus
in
natura
fuisse,
atque
demon¬
strasse,
quiesco.
Nec
sufficit,
quod
requi¬
rant
in
remedio
vires
superiores,
relatas
ad
morbum:
verùm
etiam
id
fieri
volunt,
cum
bello
contrarietatis;
litis,
&
criseos;
si
victoria
inde
sit
speranda.
Ostendi
equi¬
dem,
ejusmodi
potestates
in
natura
non
reperiri.
Item
remedia,
nec
semina
re¬
rum
agere
spe,
aut
nisu
victoriae,
aut
pes¬
sumdandi
patiens
suum,
tanquam
sibi
con¬
trarium.
Nec
imo
superandi
activitatem
patientis.
Adeoque
non
esse
ullam
con¬
trarietatem,
luctam,
odium,
bellum,
di¬
micationem,
arrogantiae
aut
superiorita¬
tis
in
naturalibus
praelaturam,
Sed
agere
absque
intentione,
&
praecognitione
finis.
Quatenus
à
Deo,
illarum
Arbitro
sic
crea¬
tae,
sicque
dotatae
sunt:
adeoque
sic
agere
iussa.
Clarum
est
itaque,
quod
contrarie¬
tas,
qualis
in
Scholis,
rebus
quibusvis
in¬
sita
docetur,
à
tota
exulet
natura,
praeter¬
quam
à
vi
irascibili
animantium:
Adeo¬
que
licet
Philautia,
sympathia,
antipathia,
electio,
imo
&
sensus
aliquis,
rebus
non
animatis
tribuantur.
Esto
analogia
quae¬
dam,
potius
in
effectibus,
&
causis,
quam
in
directione
Creatoris,
aut
destinatione
finium
relucens:
Eo
quod
proprio
sensu,
electione,
intentione
agendi,
&
praecogni¬
tione
finium,
sint
orbata.
Sed
cum
quae¬
piam
hujusmodi
luculenter
testentur
ha¬
bere
directorem,
omnium
fines
usque
ad
fines
fortiter
moventem,
ac
disponentem
suaviter:
illarum
proprietatum
explica¬
tiones,
testimonia
sunt,
Deum
summè
glo¬
riosum,
rerum
etiam
vilium,
habenas
re¬
gere,
per
potentias
ipsis
nescientibus
da¬
tas.
Atque
adeo
totaliter
rectas,
absque
cognitione
finis.
Id
est
citra
impetum,
iram,
luctam,
&
odium
illarum.
Tantum
igitur
abest,
quod
actiones
rerum,
&
re¬
mediorum,
censeam
fieri
per
opposita
(loco
contrariorum)
quod
aequaliter
tam
opposita,
quam
contraria
relegaverim
à
natura:
opposita
autem
admiserim
per
modum
relationis
terminorum.
Non
au¬
tem
in
via,
qua
in
invicem
agunt.
Sem¬
per
enim
à
virili
aetate,
ratus
sum;
Si
con¬
traria
essent,
aut
agerent
ut
talia,
quod
natura,
totaliter,
exemplariter,
formali¬
ter,
&
dependenter,
non
respiceret
suum
creatorem.
Quodque
de
tali
creatura,
non
aptè