NESCIA
177
aptè
dictum
esset:
"Et
vidit
Deus,
quaecunque
fecerat,
erant
bona:"
si
sibi
inditas
proprie¬
tates
explicare
non
posset,
nisi
per
odia
hostiliter.
Tandem,
quantum
opposita,
quae
retuli
inter
repugnantia,
distent
à
contrariis
medicis,
norunt,
quicunque
non
ardent
voluptate
conviciandi.
Ad¬
vertant
ergo
tyrones,
an
de
nudo
mecum
nomine
agat,
qui
prima
medendi
principia¬
evertit
ex
creatoris
intentione
qui
res
vo¬
luit
singulas
operari,
iuxta
dotem
naturae
sibi
collatam,
non
per
contrarietatem,
aut
appetitum
se
invicem
destruendi:
sed
ob
fi¬
nes
soli
Deo
praecognitos.
Qui
est
amor
&
pax:
non
autem
odium,
lis,
aut
fomes
contrarietatis.
Ab
intentione
Creatoris
ergo,
Creata
ponderanda
sunt.
Scholas
decepit
lupus,
ovem
non
unicam,
sed
to¬
tum
simul
gregem,
si
posset,
occidens.
Contraria
est
in
homine,
&
belluis,
per
potestatem
thymosis,
quae
tam
à
regno
minerali,
quàm
vegetabili
exulat.
(47)
In
mor¬
talibus
tandem
Peccata
opponuntur
vir¬
tutibus
privativè,
cum
peccatum
repute¬
tur
non
ens.
Ego
putem
virtutes
habitua¬
les,
non
contrariari
vitiis,
quatenus
adhuc
resident
in
intellectu:
sed
tantum
quando
illarum
emanatio
ex
intellectu,
est
in
con¬
sensu,
in
quo
opponitur
thymosi
volendi
aliud.
Quae
in
progressu
prius
iram,
odia,
simultates,
id
est,
contraria,
parit.
Ex
cor¬
de
enim
procedunt
homicidia,
adulte¬
ria,
etc.
Merum
autem
non
ens
non
pro¬
cedit,
ut
neque
sub
conceptum
cadit,
cum
non
habeat
sui
speciem,
qua
se
represen¬
tet.
Ergo
peccatum,
non
est
sola
aversio
à
Creatore:
sed
&
actus
mentalis,
deter¬
minatae
malitiei:
Actus
autem
mentalis,
semper
induit
materiam,
in
quam
sui
I¬
deam
depingit,
quam
concipiendo
seu
imaginando
formavit,
&
hactenus
emanat
iuxta
fundum
animae,
in
corporeas
facul¬
tates.
Hactenus
disserui
de
facultatibus
creatis,
ex
intentione
Creatoris.
(48)
Nem¬
pe
non
esse
data
contrariorum,
aut
ini¬
micitiarum
incentiva,
rebus
sine
animo¬
sitate
sensualitatis
existentibus.
At
iuve¬
rit
hoc
loco
ostendere,
per
eandem
thy¬
mosin,
fieri
quidem
aliqua,
quae
hosti¬
litatem
belluinam
exprimunt,
ut
saliva
rabientis,
punctura
serpentum,
apum,
etc.
eadem
tamen
operantur
per
modum
ve¬
nenorum,
plantarumque
virulentarum:
quas
divina
bonitas
non
ad
nocendum,
aut
occidendum,
sive
ad
malum
finem
creavit:
sed
ob
fines
alios,
in
gloria
suae
majestatis
directos.
Ast
perdifficile
erit
assueto,
contraria
hostilitatis
tribuere
re¬
bus
inanimatis,
potestatumque
analogo
lascivienti,
Rem
(puta
rabientis
aut
ser¬
pentum
salivam)
ex
ira
in
hominem
im¬
pressam,
absque
contrarietate
considera¬
re
illa,
quam
ultrò,
in
bruto
unde
mana¬
vit,
concedimus.
Ast
sane
mecum
facilè
sentiet,
si
consideret,
quod
venenum,
sive
sit
creatum,
sive
per
animositatis
conta¬
gium
à
bellua
paratum,
non
proinde
de¬
sinat
esse
venenum,
&
agere
pro
natura
veneni.
Cujus
proprietas
est,
agere
vi
naturali;
imo
quamquam
ortum
ab
irae
impressione:
haec
tamen
qualitas,
illi
non
est
ira
amplius;
sed
productum
quoddam
naturale:
adeoque
in
quo,
est
quidem
stigma
irae
&
contrarietatis;
non
autem
ipsa
ira.
Ac
proinde
non
est
simile
aliquod
productum
amoris,
quo
homo
ictus,
aut
unctus,
in
tantum
pro¬
ficiat:
quantum
ab
altero
producto
le¬
thaliter
feritur.
Vnde
manifestum
fit,
Quod
istud
venenum,
utcunque
ab
ira
sit
productum,
&
homini
sit
lethale:
Id
tamen
non
evenire
ob
aliquam
contraric¬
tatem:
quandoquidem
ipsi
ex
opposi¬
to
deest
contrarium,
quod
aequivalen¬
ter
aut
pariter
iuvet,
vitamque
promo¬
veat,
prout
hoc
venenum
nocet.
Ad¬
eoque
si
venena
huiusmodi,
ob
contra¬
rietatem
agant,
iam
falsum
est
axioma:
quod
totidem
modis
unum
contrario¬
rum
dicitur,
quot
modis
alterum.
Itaque
iam
sat
ostensum,
quod
venena
quidem
fiant
à
belluarum
ira:
at
non
proinde
se¬
quitur,
quod
venenum
plantae
si
agat
(ut
ostensum
superius)
ob
naturalem
sui
dotem
Z
2