178
BLAS
HUMANUM.
dotem
ipsi
implantatam
divinitus:
&
non
propter
ullam
contrarietatem,
quod
ve¬
nenum
brutorum
plus
capax
sit
contra¬
rietatis,
quam
simplicium
aliorum.
Alio¬
quin
idem
prorsus
est
iudicandum
de
ve¬
nenis
veneficorum,
Sagarum,
etc.
etenim
licet
componantur,
&
potanti
dentur,
ani¬
mo
nocendi;
illa
tamen
operantur,
aut
na¬
turaliter,
adeoque
absque
intentione
contra¬
rietatis
aut
pugnae:
vel
operantur
vi
dae¬
monis.
Quae
est
vel
solitaria,
adeoque
est
ef¬
fectus
verè
hostilis
(quia
à
Cacodaemone
inimico)
vel
naturalis.
Et
tunc
non
vi
con¬
trarietatis
aut
pugnae:
at
solum
per
expli¬
cationem
suae
naturalis
dotis.
Quam
iam
supra
ostendi
expertem
litigiosae
contra¬
rietatis.
(49)
Porro
horum
occasione
expla¬
nanda
est,
veneni
è
thymosi
parati
ener¬
gia:
Notum
est
vulgo,
quod
cruor
tauri
potantem
strangulet,
non
autem
cruor
bo¬
vis
aut
vaccae.
Idque
alibi
retuli
in
furorem
tauri
cum
cupidine
vindictae
morientis,
per
serpentum
modum.
Porcus
autem
etsi
cum
ira
pereat
(forte
proinde
Deus
ani¬
mantum
cruorem
sub
poena
indignatio¬
nis
vetuit)
fit
tamen
id
cum
metu
mortis.
Taurus
autem,
tanto
furore
percitus
est,
quod
nullam
mortis
apprehensionem
pa¬
tiatur.
Adeoque
ejus
cruor,
etsi
veneno¬
sus:
non
tamen
ejus
caro.
Eo
quod
furor
eius,
prope
mortem
adveniens,
non
sat
spatii
habet,
ut
carnes
inquinet.
Rabidus
vero,
quia
dudum
ante
mortem
furit,
suas
etiam
infectat
carnes.
Timida
proinde
animalia,
ut
mus,
bufo,
&c.
carnes
suas
at¬
que
ossa
parore
quodam
centraliter
con¬
spergunt.
Prout
alibi
in
Pestis
tumulo
de¬
monstravi.
Atqui
huc
spectat
illud
axio¬
ma:
"Morta
la
[sic]
bestia
morto
il
veleno."
Quod
sanè
locum
habet
in
animante
virulento;
quia
per
intervalla,
vindictae
furore
ardet.
In
summa.
Vires
&
dotes
simplicium,
si
nobis
adversentur,
Id
ex
ordinatione
di¬
vina:
non
autem
ex
Idea
vindictae,
aut
ho¬
stilis
contrarietatis
provenit.
Nam
procul¬
distant
invicem
esse
alicui
contrarium,
&
habere
dotes
in
natura
nocuas.
Siquidem
hoc
ordinem
Dei,
&
varietatem
potentia¬
rum,
in
natura
constitutam
arguit.
Illud
verò
dicit
hostilitatem,
Deo
&
naturae
inimicam.
Differunt
itaque
fine.
Id
est
in¬
stituto
ac
directione
Dei
in
natura.
Quod
est
ordine,
intentione,
destinatione,
adeo¬
que
toto
scopo
Divinae
mentis:
luxta
quam
considero
contrarietates
in
brutis,
&
homine,
&
non
in
aliis
simplicibus,
o¬
mniumque
minimè
in
elementis.
Ac
pro¬
in
finaliter,
non
est
hic
quaestio
de
nomi¬
ne.
Si
elementorum
contrarietates,
&
in
falsò
creditis
mistis,
pugnas,
complexio¬
numque
alternitates
subvertam,
non
se¬
cus,
ac
quicquid
ex
his
suppositis,
pro
vi¬
ta,
morbo,
morte,
&
remediis
garritum
est
hactenus.
BLAS
HUMANUM.
1.ERror
Scholarum
circa
primum
motorem.
2.
A¬
ristoteles
sibi
contradicit.
3.
Blasphemum
in
Christiano.
4.
Error
fluxit
è
Mathesi
malè
appro¬
priata.
5.
Blas
humanum
imitatur
Astrorum
fluxus.
6.
Blas
nostrum,
quando
praecedit,
&
quando
sequitur
Blas
stellarum.
7.
Quare
Blas
brutorum
praecedit.
8.
Blas
voluntarium,
non
est
stellis
annexum.
9.
Duplex
Blas
in
nobis.
10.
Insensitiua
unde
moueantur.
11.
Galenus
repugnat
Aristoteli
in
pulsibus.
12.
Inqui¬
sigit
modificationes
pulsuum,
non
autem
efficientem.
13.
Vsus
pulsuum
Galeno.
14.
Tertius
usus
Galeno
ignoius.
15.
Consideratio
Authoris.
16.
Refrige¬
rium,
non
esse
finem
pulsuum.
17.
Suppositiones
ali¬
quot.
18.
Nemo
egit
de
vita.
19.
Contradictoria
de
igne
cordis.
20.
An
pulsus
conciliandi
frigoris
ergo.
21.
Pori
in
septo
cordis,
cur
triangulares.
22.
Cruor
&
sanguis,
in
quo
differant.
23.
Anima
sensitiva
fabricatrix
pulsuum.
24.
Quorsum
cordis
motus.
25.
Absurda
Scholarum
de
calore
radicali.
26.
Motus
cordis,
non
potest
refrigerii
causa
censeri.
27.
Cur
pulsus
febrilis
sit
citatus.
28.
Spina
in
digito,
docet
ex
celeritate
pulsus,
calorem
augeri;
non
autem
frigus.
29.
Quinque
scopi
praecipui
pulsuum.
30.
Accensio
igneitatis,
&
illuminans,
ut
differunt.
31.
Non
esse
spiritum
cruoris
iecorarium.
32.
Cariosa
doctrina,
quae
fines
pulsus
cum
anhelitus
confundit.
33.
Ne¬
cessitates
pulsium
antehac
ignotae.
34.
Vsus
pulsiuum
respicit
fermentum
digestivum.
35.
Scholarum
igna¬
via