BLAS
HUMANUM.
183
na
est
lux
formalis,
&
modo
&
ipsa
anima
sensitiva
lucida,
adeoque
hujus
exsuffla¬
tionem,
mors
evestigio
sequitur.
Quia
animae
sensitiuae
involuta
est
mens
im¬
mortalis
hominum,
quae
à
morte
avolat,
pereunte
altera.
Absit
autem,
quod
lux
ista
vitalis
dicatur
ignea,
cremans,
deva¬
stansque
humidum
radicale,
hujusque
continua
fuliginum
foecunditate,
cor
&
arterias
inquinet.
Sed
est
lux
formalis
(prout
ante
de
formis
dixi)
neque
enim
vitae
essentiam
intimam
aliter
unquam
describet,
qui
vitas
rerum
sormales
etiam
in
ecstasi
vidisset.
Quia
verba
desunt,
&
nomina,
quibus
haec
dicantur,
tanquam
etymo
à
priori.
Et
licet
Deus,
alicui
vitae
essentiam
in
concreto
ostendisset,
suum
tamen
docendi
honorem,
nulli
unquam
tribuet
creaturae.
Cum
vita
in
abstracto,
sit
Deus
ipse
incomprehensibilis.
Sic
nem¬
pe
paulatim,
cibus
&
potus
in
chylum
stomachi,
chymum
mesenterii,
cruorem
venalem
ac
tandem
per
sanguinem
arte¬
rialem,
ad
tenuissimum
aethera,
vitale
spi¬
ritus,
&
animae
substerniculum
ascendit.
Quae
commutatio,
motum
cordis
praesup¬
ponit.
Neque
enim
sat
est,
fermentum
ef¬
ficienter
esse
effectivum,
ut
sanguis
ani¬
metur
&
vertatur
in
spiritum,
illumque
in
sinu
laevo
cordis
habitare:
nisi
motus
concurrat
pulsatilis,
assimulatus
motui,
quo
lac
acidulum
vera
transmutatione
in
butyrum
mutatur.
(24)
Per
motum
nempè
fit
sanguinis
non
quidem
acidi,
sed
salsi
ex¬
tenuatio,
neque
ideo
in
pinguedinem
sive
butyrum
vertitur:
sed
in
spiritum
vita¬
lem,
de
salis,
adeoque
de
balsami
natura
:
ita
nempe
sanguis,
per
motum,
calorem,
&
fermentum,
mutatur
in
aetheream
so¬
bolem,
luminis
vitalis
hospitium
imme¬
diatum.
"Quapropter
sanguis,
aqua
&
spiritus
idem
sunt."
Etenim
si
ista
lux
sit
in
spiritu,
hic
verò
deferatur
per
arterias
in
totum
corpus,
debeatque
lux
ista,
sibi
utrobique
esse
continua,
cum
sit
luci
proprium,
alias
extingui.
Ideo
arteriae,
apertae
debebant
manere,
ita
quidem,
ut
nunquam
com¬
pressae
dudum
maneant.
Quare
&
pul¬
sum
easdem
dilatare
conveniebat,
nec
ita
comprimi,
ut
tota
arteria
in
se
prorsus
concidat:
duplici
fortè,
ac
duriore,
ideo
tunica,
non
injustè
vestitur.
Disconti¬
nuitas
enim
illius
luminis
in
causa
est
ut
uno
momento,
suspensis
pereat
omnis
facultas
princeps
cerebri.
Non
autem,
quod
tam
cito
spiritus
è
cerebro
evanuis¬
set.
Denique
si
motus
pulsatilis
non
fie¬
ret,
frigus
lethale
mox
oboriretur,
&
rana
frigidores
essemus.
Adeo,
etsi
multa
hyemis
spatio,
sub
luto,
absque
respira¬
tione
victitent,
non
tamen
citra
pulsum.
Fermentum
quoque
sinistri
sinus,
non
nisi
lenta
tarditate,
sanguinem
suum
transmu¬
tat,
pigréque
nimis,
transmitteret
quoquo
versus,
atque
idcirco,
importunis
spiri¬
tuum
necessitatibus
non
satisfaceret.
Fin¬
gamus
enim,
utrem
odore
imbutum,
im¬
pleri
autem
liquore,
ad
sui
dimidium.
Vix
enim
liquor
ille
rapiet
lagenae
odo¬
rem:
sin
vero
concutiatur,
confestim
quo¬
que
odor
ille
per
minima
liquoris
se
in¬
gerit.
Sic
nimirum,
fermentum
vitale
si¬
nistri
sinus,
per
motum
cordis,
statim
san¬
guini
datur,
cumque
&
ad
festinam
obe¬
dientiam
suae
impressionis
cogit.
Lumen
enim
à
lumine
facilè
accenditur:
ideoque
&
sanguis
iam
animatus,
facilè
solaris
illius
lampadis
lumen
arripit,
&
in
so¬
bolem
aetheream
adsciscitur.
Est
itaque
Blas
cordis,
vitalis
spiritus,
&
consequen¬
ter
sui
caloris
fomes:
spiritus
verò
sic
animatus,
est
cordis
motor,
in
Scholis
penè
neglectus:
Ex
consequenti
quoque,
motus
iste,
fit
propter
necessarium
in
solaribus
constitutis
calorem,
&
spiritus
fabricam.
Non
credam
ergo,
pulsum
in¬
stitui,
ob
requisitam
cordis
refrigeratio¬
nem.
Siquidem
vitalia
non
militant
sub
lethalibus
frigoris
insigniis,
nec
intendunt
frigus:
sed
dumtaxat
meditantur
vitalia.
Est
nimirum
frigus
in
nobis,
mortis
indi¬
cium,
quia
comes.
Ideoque
quidquid
in
fonte
vitae,
frigus
moliretur,
ablationem
vitae
intenderet,
ut
&
monarchiae
esset
de¬
structi¬
Aa