192
ENDEMICA.
tur.
(57)
Nutrimur
autem
potu
celerius,
quam
cibis.
Osus
ergo
pulsuum
sunt.
1.
Ut
per
interstitium
traducatur
cruor
in
sinum
si¬
nistrum.
2.
Ut
inibi,
&
clientibus
in
arte¬
riis
fiat
spiritus
vitae
sanguine.
3.
Ut
fiat
è
cruore,
sanguis
arterialis
subflavus.
4.
Ut
à
mente
humana
informetur.
Sunt
nimi¬
rum
arteriae,
stomachus
cordis,
ut
mese¬
raicae
sunt
culina
Iecoris.
5.
Ut
sit
conti¬
nuatio
luminis
vitalis,
per
totum.
6.
Blas
pulsuum,
est
ad
fabricam
caloris,
non
au¬
tem
frigoris.
7.
Ut
cruor
in
habitum
cor¬
poris
pro
alimento
dispersus,
totus
fiat
perspirabilis,
sine
faecis
memoria
posthu¬
ma.
8.
Anhelitus
autem
pro
scopo
habet,
hunc
postremum
duntaxat
pulsus
usum.
(58)
Tandem
&
hoc
addo.
Non
esse
spiritum
animalem
in
natura.
Utpote
mutatio,
quam
spiritus
vitalis
recipit
in
cerebro,
non
est
ad
formalem
transmutationem:
sed
est
gradus
perfectivus,
ad
destinationem
sui.
Nimirum
spiritus
innatus,
intendit
ex
vitali
influo
sibi
simile
generare,
idque
in
singulis
sensuum
officinis,
illique
dat
si¬
gillum
sui
organi.
Sic
nempe
opticus
spi¬
ritus
non
gustat,
non
ambo
tamen
proin¬
dè
specie
differunt,
quanquam
muniis.
Etenim
in
vitalitate
cordis
animatur
se¬
mel
à
mente,
fitque
ejus
universale
orga¬
num
vitae.
ENDEMICA.
1.
SCholae
steterunt
unde
incipiendum
erat.
2.
Ae¬
rem
ambientis,
non
inspirari
in
arterias.
3.
Impli¬
eat,
aerem
vice
singula
inspirare,
&
fuligines
explodi.
4.
Demonstratur
incompatibilitas.
5.
Sequeretur
inde,
quod
non
elevetur
arteria,
nisi
ut
concidat.
6.
Cessa¬
rent
finis,
modus,
&
possibilitas
attracti
aeris,
per
pul¬
sus.
7.
Endemica
trahi
per
anhelitum.
8.
Vapores
non
trabi
intrò
ab
unguentis.
9.
Spiritui
vitali
deesit
vis
generativa
sui.
10.
Paracelsi
magnes
humanus,
est
figmentum.
11.
Non
dari
fuliginem
in
corde,
&
arteriis.
12.
Totam
Scholarum
Tecmarsin,
esse
pollu¬
tam.
13.
Endemicorum
progressus.
(1)
Non
sat
est
dicere,
fodinae
eru¬
ctant
venarum,
nocui
realga¬
ris
Gas
sylvestre,
ac
metalli¬
cam
malignitatem;
paludes,
vaporem
foetidum;
semisalsa
flumina
atque
litora,
nebulam
morbi¬
dam,
atque
soli
fracescentis
contagium.
Ast
propius
eundo,
adaptationes
causa¬
rum,
ubique
dant
indagantibus
intelle¬
ctum,
ignaris
autem
neglectum.
Indu¬
bium
enim
erat
hominem
in
aere
morari,
circumquaque
aere
allui,
imo
&
vesci,
ejusque
impressionum
violentae
tyrannidi,
vicissitudinumque
alteritatibus
subiici,
qua
aer
continuus
aquarum
separator
est.
Aer
itaque,
per
os,
&
nares
promis¬
cuè
in
pulmonem
trahitur
parte
potissi¬
ma.
An
vero
aer,
&
per
consequens
etiam
ens
endemicum
ab
ambiente
intro
tra¬
hatur
per
arterias,
affirmant
Scholae;
(2)
Ego
verò
primus,
multa
rationum
magnaque
veritatis
authoritate
suffultus,
dubitavi.
Consequenter
quoque
irrita
esse
ad
pul¬
suum
locos
apposita
unguenta,
ut
intro
trahantur.
Inprimis
repugnant
sibi
hae
propositiones.
Aer
trahitur
per
cutim
in
arterias.
Et
depressio
pulsuum,
est
ad
depellendum
fuligines,
suscitatas
succes¬
sive
à
corde.
(3)
Quoniam
si
fervore
conti¬
nuo
continuae
suscitentur
fuligines,
iis¬
que
expellendis
indesinenter
cor
cum
ar¬
teriis
laboret:
certè
nullus
locus
nec
spa¬
tium
motus
erit,
attractioni
aeris
de
foris
intrò.
(4)
Nam
si
è
centro
cordis,
per
arte¬
rias
successiva,
continua,
&
indesinens
est
pulsuum
expulsio,
necessariò
quoque
to¬
tus
arteriarum
canalis,
continuo
filo
à
corde,
ad
pellemusque,
repletus
erit
fu¬
ligine;
Cujus
fuliginis
expiodendae,
cum
major
esset
necessitas
quam
aeris
attra¬
hendi
(citissimè
namque
ignis
extingui¬
tur
fumis,
non
autem
tam
citò
refrigerii
penuria
consumit
totum)
non
est
ergo
mora
pro
attractione
aeris.
Quin
etiam,
citato
pulsu
attractus
aer
ac
pusillo
spatio¬
morae,
sic
in
minutulis
arteriarum
ramis,
aer
fuligini
involutus
imbueretur,
quod
potius