198
SPIRITUS
VITAE.
crementi,
sive
lotii
separatione:
sed
spiri¬
tus
fit
cum
inspissati
attenuatione.
Quae
actiones
ambae
tam
oppositae,
nec
ideo
uni
competunt
iecori.
Quod
si
autem
Scholae
velint
spiritum
naturalem
in
cibis
praeexstitisse,
in
jecore
vero
perfectionem
accepisse.
Caeterum
bullitis,
coctis,
&
as¬
sis,
facile
exspirat:
&
si
quis
restitet
forte,
ille
nostrae
oeconomiae
non
est
hepaticus.
Fateor
equidem,
spiritum
vini
esse
vege¬
tabilium
spiritum,
faciléque
rapi
in
arte
rias,
tanquam
simplex
symbolyzans,
prae¬
viè
dispositum,
ut
facilè
in
spiritum
vita¬
lem
transcendat.
Sed
exin,
Scholae
nil
pro
suo
hepatico
conficiunt.
Nam
spiri¬
tus
vini
citra
digestionem
è
stomacho
immediate
rapitur
in
arterias,
nec
per
gra¬
dum
cruoris
assumitur
collega
vitalis,
facile
quoque
exin
colligitur,
vitalem
spi¬
ritum
non
praesupponere
naturalem.
Pa¬
tetque
quod
dixi.
Siquidem
qui
deliquia
vel
tremorem
cordis
patiuntur,
sentiunt
vini
spiritum
mox
&
immediatè,
in
con¬
sortium
vitae
admitti,
neque
enim
tum
etiam
à
multo
affatim
vino
inebriantur.
(13)
Alioquin
vino
adhuc
corporaliter
exsi¬
stente
intra
stomachum,
ebrietas
non
aliunde
procedit,
quam
quod
vinosus
spi¬
ritus,
affatim
in
cor
&
caput
raptus
sit,
&
praeexsistentium
spirituum
ibidem
con¬
fusionem
pariat,
ipse
adhuc
in
cordis
offi¬
cina
nondum
politus
advena.
Cruor
er¬
go
ipsus,
esto
spiritus
hepaticus,
corpo¬
ralis,
coagulatus
in
materiam,
&
vitali
oeconomiae
substratus.
Per
me
licet,
dum¬
modò
intelligamus
rhetoricè.
Nempe¬
ipsum
cruorem
esse
obiectum
capax,
&
materiam
ut
inde
fiat
spiritus.
Et
philo¬
sophicè
loquendo,
sive
proprie,
non
inest
cruori
spiritus,
ipsi
à
iecore
factus.
Eo
quod
hepati
incumbat
labor
sanguifica¬
tionis,
separationis,
laticis,
urinae,
&
su¬
doris.
Dum
scilicet
celerrimè
ist
haec
tran¬
seunt
per
exiles
venularum
cataractulas.
Cruor
nempe,
etiamsi
in
meseraicis
prae¬
ludia
sui
susceperit:
vera
tamen
ejusdem
sit
generatio,
fibrarum
item,
atque
coa¬
gulationis
dotes,
sub
celerrimo
transitu,
cum
suo
sero,
per
capillaceae
tenuitatis
tu¬
bulos.
Quod
si
&
hepati
insuper,
incum¬
bat
generatio
spiritus:
praeter
enim
fru¬
straneam
ejusdem
generationem,
est
he¬
par
nimia
sarcina,
atque
officiorum
plu¬
ralitate
prosternere,
asini
instar.
Sufficit¬
que
cruori,
quod
civis
venarum
factus,
partcipet
de
vita,
vitalique
lumine
illu¬
stretur.
Itaque
prout
à
cordis
fermento
&
labore
cruor
fit
sanguis
&
volatilis
spiritus:
Ita
ab
arteriis
desumto
fermen¬
to,
cordis
vicario,
fiuntque
ita
volatiles,
ut
nullam
post
sui
consumtiones
residuam
amurcam
relinquant:
sed
totali
sui
tran¬
spiratu
egrediantur.
(14)
Cor
ergo
fabricat
è
cruore
sanguinem
quem
eadem
aptat
extenuatque
opera,
ac
tantundem
spiritus.
vitalis
in
sanguine
facit,
quantum
cruoris
grossities,
renitensque
ejusdem
substan¬
tia
permittit
tantulo
spatio,
quo
intra
sinus
cordis
agitatur,
atque
concutitur.
Enimvero,
necdum
satis
est,
novisse
cruo¬
rem
esse
spiritum,
item
traduci
in
sanguinem
arterialem,
&
dare
spiritum
vitalem,
cu¬
jus
favore
à
mente
informetur,
atque
animatus
fiat.
Et
hinc
demum
transferri
in
sinus,
sive
stomachos
cerebri,
ibidem
variam
suscipere
characterum
determina¬
tionem.
Ita
ut
motivus
fiat
in
spinali
me¬
dulla,
visimus
in
opticis
officinis.
Qui
si
aliquo
errore
ad
linguam
ducantur,
gu¬
statui
sunt
plane
inutiles.
Quapropter
fieri,
ut
non
raro
digiti
stupescant,
pars
aliqua
mobilis,
vel
sensum
vel
motum,
relicto
sensu
amittat,
eo
quod
alieno
spi¬
ritu
&
devio,
partes
irrorentur.
(15)
Sunt
nempe
tactuum
authores
motui
impares,
&
vicissim.
Quin
insuper
indolem
spiri¬
tus
vitalis,
novisse
oportet.
Enimvero
quandoque
sat
liquebit,
ex
chylo
acido,
partim
cruorem,
partimque
urinam
sal¬
sam
&
excrementa
fieri:
Salsedinem
vero
illam
excrementosam,
esse
spiritum
volatilem
&
salsum,
qui
terrae
confer¬
mentatus,
tandem
salispetrae
naturam
pro¬
parte
assumit.
(16)
Cruor
quoque
per
distilla¬
tionem,