200
SPIRITUS
VITAE
cet
lumina
solo
graduum
tono
discre¬
pent.
(23)
Sed
revera
totidem
sunt
luminum
vitalium
species,
quot
vitalium
creatura¬
rum.
Idque
abundans
divinae
largitatis
est
indicium,
quod
luminum,
quae
nobis
sub
unica
comprehenduntur
notione
&
vocabulo
tot
species,
atque
vitalis
sint
differentiae,
quot
sunt
species
vitalium:
utpote
quod
illae
luces
sint
ipsaemet
vitae,
animae,
atque
formae
vitalium,
(mentem
immortalem,
quanquam
&
ipsa
sit
lux
quaedam
incomprehensibilis;
excipio
ta¬
men,
dum
de
luminibus
caducis
ago.)
ad¬
coque
per
ejusmodi
luces
ipsas,
est
sola,
atque
omnis
specierum
distinctio.
Pater
luminum
itaque,
ludit
abundantia
ineffa¬
bili
genericorum
luminum
multo
majori
largitate,
quam
in
unico
vultu
humano,
propemodum
infinitas
varietates
effin¬
gens.
Est
quaedam
nempe
apud
ipsum
in¬
gens
luminum
resp.
&
immemorabilium
civium
legio,
cujus
similitudinem
ali¬
quam
exprimit,
per
formas
vitalium,
in
mundo
sublunari.
(24)
Est
ergo
spiritus
vita¬
lis,
sanguis,
à
fermento
cordis
resolutus
in
auram
salsam,
&
illuminatam
à
vita.
Quod
lumen
in
nobis
est
calidum,
de
na¬
tura
Solis,
frigetque
in
Pisce,
neque
un¬
quam
ad
ullam
caloris
potentiam
adspi¬
rat.
Quocirca
calor
noster
non
est
humidi
primigenii
consumtivus,
(ut
de
vita
lon¬
ga)
cum
pisces
mortem
non
effugerint
hactenus.
(25)
Nec
potuerint
primi,
qui
ante
diluvium
mille
annos
solares
viderunt,
decuplo
plus
humidi
radicalis
habuisse
nobis,
nisi
decuplo
extensiora
cuncta
ha¬
buissent.
Quod
impertinens.
Siquidem
probabile
est
Adamum
manu
Dei
plas¬
matum,
Domini
esu
Christi
staturam
longè
perfectissimam
nactum,
nec
ean¬
dem
excessisse.
Denique
pisces,
sub
mari
glaciali
essent
naturaliter
immortales,
cum
illorum
humidum
radicale
à
calore
ibidem
non
effumaret.
Religiosi
aliquot
nostrates,
per
totum
ferè
annum,
ita
à
pe¬
de
in
ventrem
usque
frigent,
ut
non
sen¬
tiant
se
pedes
habere.
Quocirca
saltem
no¬
bis
essent
longaeviores,
imo
&
crura
illo¬
rum
juvenilia
essent,
cum
thorax
totus,
rugis
senilibus
crispetur,
si
à
calore
humi¬
dum
primigenium
consumtum,
mortis
da¬
ret
necessitatem
inevitabilem.
Itemque
tam
pisces,
quam
ejusmodi
Religiosi,
deberent
recusare
quotidianas
alimenti
refectiones,
eo
quod
per
poros
vix
quicquam
exspiret.
Aut
si
calor
esset
de
essentia
vitae
nostrae,
certè
pars,
continuo
frigore
languens,
vel
moreretur
vel
in
piscem
saltem
mutaretur.
(26)
Unde
est
conspicuum,
calorem
esse
vitae
no¬
strae
dumtaxat
adiacens,
&
comitans
indi¬
cium,
non
autem
fundamentum
primari¬
um.
(27)
Videant
ergo
Scholę,
quam
ineptè
to¬
tam
naturę
crasin
calori
circumscripserint
hactenus.
Absit
enim,
tam
stolidè
post
hac
philosophari,
ac
nescire,
aliam
esse
consumtionem
humidi
à
calore,
quae
cum
inspissatione
terminatur:
atque
aliam
longè,
quae
à
fermento
extenuante,
tota
promovetur
ad
transpirationem.
Haec
namque
nullam
residentiam
post
se
relin¬
quit:
illa
vero
tophum
vel
carbonem.
(28)
Sin
autem
in
nobis,
quandoque
calor
au¬
ctus
insurgat,
adeo
qui
membra
velut
adurit,
gangraenat,
&
instar
ignis,
escha¬
ram
facit,
vel
subinde
gliris
instar
carnes
erodit:
Ista
nempe
sunt
opera
salium
cor¬
rosiyorum,
degenerantium,
exlegum,
à
vitali
Republica
proscriptorum.
Sic
&
per
venena
laxativa
&
diarrhaeas,
totus
cruor
in
putrilaginem
resolvitur,
&
per
venena
alia
in
Ichor,
synoniam,
virus,
Icteritium
excrementum,
etc.
resolutus
cruor
effluit,
saepè
acerrimus,
saepè
&
sive
corrosivo
aestuans.
Errores
enim
ejus¬
modi
in
vita
accidunt
(in
mortuo
namque
cadavere,
ideo
cessant)
quatenus
à
vita,
proprio
Blas
corruptae
naturae
thymosin
induunt,
accenditque
vita
ferrum,
quo
se
multipliciter
laedit;
pro
ut
de
morbis
ali¬
quando.
(29)
Tandem
an
sit
aliquis
spiritus
animalis,
specie
distinguendus
à
vitali,
an¬
vero
ejus
disputatio
sit
vera
nominis
rixa.
Dixi
quid
res
sit
in
se
ipsa,
cui
nomen
nil
addit,
vel
demere
potest.
Spiritus
vitalis,
per