ALIMENTI
HUMANI
217
ut
pridiè,
stomachum
sentirem.
Quare
curiosulus,
proritavi
mihi
nauseam,
ac
evomui
cremorem
acidulum,
copiosum,
diaphanum,
sic
ut
dentes
mihi
prae
acido
obstupescerent,
&
licet
gravamen
non
sentirem
ante
vomitum:
à
vomitu
tamen
levamen
percepi.
Vnde
observavi
primò,
Quod
si
iam
20
horis,
venae
stomachicae
suxissent
chylum,
non
potueram
tantun¬
dem,
adhuc
à
moderato
hesterno
prandio,
rejecisse.
2.
Quod
cremor
acidus,
à
venis
non
alliciatur.
3.
Quod
acidulus
ille
cre¬
mor,
nondum
è
stomacho,
esset
dimissus,
non
quidem
vitio
digestionis:
sed
errore
pylori.
4.
Quod
digestio
differat
ab
expultrice,
si
una
perficiatur,
absente
alte¬
ra,
aut
deficiente.
5.
Quod
subinde
di¬
gestio
insontem
culpam
gerat
expultri¬
cis,
&
vicissim.
6.
Quod
ut
ego
peccabam
minia
clausura
pylori:
ita
potatores
pec
cant
nimis
negligenti
obice
pylori.
7.
Quin
etiam
initiis
morborum,
non
rarò
rejiciuntur,
quae
triduo
ante
assumta
sunt.
8.
Quod
non
sit
venarum
stomachi,
at¬
trahere
cremorem.
9.
Quod
nihilominus
persistat
doctrina,
quae
stultum
fecit
ene¬
ma,
per
anum
iniici,
ad
alendum
aegrum.
10.
Quod
supernum
stomachi
Orificium,
in
febribus
peccet,
nimia
apertura,
ac
siti;
Pylorus
vero
erret,
stricta
sui
clausu¬
ra.
11.
Quod
in
febribus
peccet
digestio
simul,
&
expulsio.
12.
Quod
clavis
orifi¬
cii
stomachi
sit
in
splene,
&
Pylori,
in
felle,
propter
duplicis
fermenti
sedes
di¬
versas.
13.
Quod
situs
ratio,
pro
splene,
&
felle,
sit
ex
ratione
muneris.
(42)
Enimvero
Scholae
ab
uno
extremo,
ab
ore,
usque
in
anum:
alteroque
extremo,
usque
in
ca¬
vum
hepatis,
primam
corporis
regionem
extendunt.
Ego
vero,
regiones,
per
di¬
gestiones
conscribo,
cum
extra
has,
alio¬
quin
ipsa
regio
sit
ens
rationis.
Quid
enim
digestionem
attingit,
excrementi
exitus?
quid
attinet
ad
stomachum,
quod
ejus
scoria
secedat
per
anum?
Non
enim
stercus
intestini,
plus
est
stomachi
excre¬
mentum,
quam
est
sufor:
Itaque
si
anus
sit
primae
regionis
propter
excrementum
stomachi:
Ergo
&
cutis
erit
primae
regio¬
nis
ob
sudorem,
&
vesica
propter
lotium.
Non
ergo
excrementum,
non
denique
exi¬
tus
hujus:
sed
sola
digestio,
regioni
con¬
scribit
limitem.
Atque
proinde
totidem
sunt
Regiones,
quot
digestiones.
(43)
Denique
officina
sanguificationis,
non
ipsum
he¬
par
est
in
sui
substantia.
Quia
&
iecur
pi¬
scium
etiam
illorum
cruorem
faceret:
sed
cum
tamen
unumquodque
generet
si¬
bi
simile:
necesse
esset,
aut
iecur
piscium
rubeum
esse,
aut
illorum
cruorem
esse
al¬
bum.
Quorum
utrumque
est
falsum.
Vn¬
de
discimus,
sanguificationem
ipsam
fieri
in
suo
jecoris
stomacho,
qui
est
ipsum
vas
multiplex
mesenterii.
Alioquin
hepar;
paucas
nimis
&
exiles
habet,
pro
tantae
molis
succo,
debitè
perficiendo.
Extra
se
nempe,
in
venam
cavam
ultima
cruori
perfectio
sanguificationis
inspiratur
à
fermento
jecorario.
(44.)
Putantque
Scholae,
sanguificationem
fieri
per
fotum
actua¬
lem
jecoris
&
cremoris:
eò
quod
igno¬
rent,
alias
actiones,
quam
quae
per
atta¬
ctum
diutinum,
sive
comprehensionem
contingunt.
(45.)
Ideoque
&
omne
agens,
ne¬
cessario
pati
debere,
propter
renitentiam,
reactionem
patientis:
eamque
nostri
in¬
teritus,
esse
causam
inexcusabilem,
ac
continentem,
eo
quod
sensim
radicalis
calor,
(universa
nempe,
caloribus
&
fri¬
goribus
attribuisse,
ratum
ducunt)
rea¬
ctione
patientium
fatigatus,
extinguere¬
tur.
Quae
duo
Aristotelis
axiomata,
magis
locum
in
Mathesi,
quàm
in
natura
haben¬
tia,
fefellere
Scholas.
Quod
alibi
abunde
probabo.
(46)
Ad
scopum
redeundo,
concludo
tel
&
iecur
perficere
sua
munia,
non
qui¬
dem
corporali
contactu,
congressu,
aut
commistione
sui,
nec
denique
amplecten¬
do,
aut
recipiendo
intra
suum
gremium.
Ast
fel
dimittit
suum
fermentase
Blas,
in
intestina,
&
iecur,
in
venas
mesenterii¬
Quas
actiones
etsi
in
Scholis
insolitas,
suo
loco
demonstrabo.
(47)
Porro
stupent
Scho¬
lae,
cur
venti
non
transeant
intestinorum
tuni¬
Ee
2