238
INVENTIO
TARTARI,
IN
destituit
superficiem
cadi,
hoc
autem
in¬
dè
acescere
incipiens,
nec
reperiens
obie¬
ctum
in
quod
agat
sibi
vicinum:
nisi
tan¬
tum
in
fundo,
illud
ibidem
sensim
dissol¬
vit,
sit
nimirum
aciditas
ejus,
sensim
sta¬
bilitur
magis.
Atqui
cum
omne
acidum
corrodendo
velut
ebulliat,
hinc
fit,
quod
cum
acidum
quod
circa
fundum
est,
su¬
per
faeculam
egerit,
indè
assurgat
aliud¬
que
loco
substituatur.
(16)
Lenta
proinde
est
tartari
generatio.
Ac
nequit
ergo
tarta¬
rus
affigi
in
fundo,
ob
inquietudinem
continuae
ebullitionis
illius.
Quapropter
generosa,
nec
facile
à
fugiente
spiritu
destituta
vina,
non
promtè
acescunt,
nul¬
lumque
aut
paucum
edant
tartarum.
(17)
An¬
nosa
autem
Rhenana,
flacescunt
quidem
in
gustus
vinosi
gratitudine,
quatenus
il¬
lorum
acidum,
in
saece
combibitum
est;
attamen
fiunt
stomachica,
quippe
quod
illorum
spiritus
non
sint
absumti,
ad
sae¬
cum
&
aciditatis
proportionem.
Rubea
vero
gallica,
nisi
faecem
servaverint,
quam¬
què
ideo
matrem
sive
nutricem
ajunt,
propriam
tincturam
dissolvunt,
suaque
aciditate
eam
combibunt:
atque
ideo
bi¬
ma
evadunt
discolora,
nisi
valde
generosa.
Est
siquidem
vinorum
tinctura
quoddam
corpus
separabile.
Generosa
autem
rubea,
quia
tardius
acescunt,
ad
plures
servantur
annos.
Alba
vero
holigophora,
nisi
à
faece
sequestrentur,
mox
flaccescunt.
Etenim
ablata
faece,
cum
illorum
acidulum
non
reperiat
obiectum
quod
dissolvat,
manet
vinum
in
pristino
suo
statu.
(18)
Non
est
tar¬
tarus
ergo
vinum
aut
fex
amplius;
sed
ex
ambobus
constitutum
neutrum.
Quod
autem
sic
se
res
habeat,
patet,
quod
tarta¬
ri
plus
dissolvatur
in
aquae
pluviae
unciis
decem,
quam
in
vini
unciis
ducentis,
ut¬
cunque
bullitione
agitetur.
(19)
Ob
acidita¬
tem
vini
nempe,
qua
tartarus
coagulatus
est.
Denique
unciae
sex
salis
tartari,
dissol¬
vunt
uncias
septem
crudi
tartari,
eo
quod
lixivium
salis
istius
combibat
aciditatem
tartari.
(20)
Quod
autem
tartarus
constet
fae¬
ce
vini
&
non
ex
solo
vino,
probant
Ty¬
pographi,
qui
vel
faecem
vini
vel
tarta¬
rum
par
sibi
atramentum
parant.
Et
u¬
trumque
horum
distillando,
eructat
simi¬
lem
omnino
odorem
atque
par
oleum.
Tartarus
autem
non
dissolvitur
in
aqua
frigida,
eo
quod
fex
vini
in
tartaro
cingat
salem
sic,
ut
frigida
nequeat
penitius
pe¬
netrando
dissolvere.
(21)
Itaque
cum
nativi¬
tas
tartari
non
alibi
consistat,
nisi
in
suc¬
cis
vinosis,
spiritu
vini
actualiter
constan¬
tibus
&
leyiter
acescentibus,
propter
fu¬
gam
spiritus
intro.
Cognoscant
hinc
Pa¬
racelsi
Scholae,
quam
malè
quadret
tarta¬
ri
speculatio,
morbis
etiam
iis,
quorum
ergo
est
inventus.
Siquidem
calculus
no¬
ster,
nullatenus
aquis
bullientibus
solvi¬
tur.
(22)
Eo
quod
Tartarus
potius
inter
sales,
sive
succos
sale
coagulatos,
quam
inter
la¬
pides
sit
annumerandus.
INVENTIO
TARTARI,
IN
MORBIS
TEMERARIA.
1.
Nullum
morbum
oriri
à
tartaro.
2.
Insulsus
Ga¬
lenus
circa
Lithiasis
materiam.
3.
Galenus
in
hoc
saepe
deceptus.
4.
Putavit
calculum
in
nobis,
per
elementum
ignis
indurari,
in
medio
lotii.
5.
Aliquot
ejusdem
ignorantiae.
6.
Appellatur
ad
judicem
neu¬
trum.
7.
Inexcusabilis
humoristarum
torpor.
8.
Expli¬
catio
dati.
9.
Paracelsus
accessit
propinquius
ad
lapi¬
dum
naturam.
10.
Sed
cespitando
etiam
lapsus.
11.
Recantat
Paracelsus.
12.
Prorupit
ejus
temeritas,
ex
ambitione
Monarchiae.
13.
Stoliditas
comes
ambitio¬
nis.
14.
Paracelsi
nutans
inconstantia.
15.
Per
Me¬
taphoram
microcosmi,
deceptus.
16.
Occulta
ejus
iactantia.
17.
Par
Aristotelis
ausus.
18.
Microcosmi
metaphoram
distare
à
veritate.
19.
Paracelsus
non
sat
fisus
invenio
tartari.
20.
Duae
ejusdem
inscitiae
demonstrantur.
21.
Ortus
morbi
haereditarii.
22.
Utroque
extremo
erratum
esse
in
Scholis.
23.
Agre¬
stis
est
Paracelsi
Philosophia
de
Tartaro.
24.
Proba¬
tur
error
illius.
25.
Incongruentiae
Paracelsi.
26.
Pa¬
racelsus
ignarus
formalis
transmutationis
rerum.
27.
Pergit
stolide.
Quan¬