CUSTOS
ERRANS.
259
45.
Custodem
differre
in
cerebro,
ab
aliis
facultatibus.
46.
Diaphragma
esse
porosum.
(1)
SCholae,
muccum
è
cerebro,
sputumque
tussium,
digito
monstrantes,
dixere.
Ecco
phlegma,
unus
de
quatuor
humoribus,
nostri
constitu¬
tivis.
Atque
deinceps
semper
successive
sibi
subscripserunt.
Crevit
iste
lascivien¬
do
ausus,
tot
seculorum
praescriptioni¬
bus
&
Scholarum
subscriptis
authoritati¬
bus
firmatus.
Quasi
cerebrum,
tres
alios
suppositos,
fictosve
humores
in
sui
ali¬
moniam
consumsisset,
excluso
solo
phleg¬
mate,
sibi
licet
simillimo,
&
alioqui
juxta
Galeni
mentem,
aptissimo
ut
in
cruorem
totaliter
transmutetur.
Nonnunquam
quo¬
que
doctrinae
de
quatuor
humoribus
ob¬
litae,
eundem
muccum,
non
amplius
phlegma,
vel
pituitam
propriè:
sed
recre¬
mentum
cerebri,
velut
proscriptum
ho¬
stem,
à
digestione
resultantem
superflui¬
tatem
relegarunt.
Suae
illas
illius
doctri¬
nae
meritò
puduit:
Quia
muccum
agno¬
verunt
excrementum
ultimae
digestionis:
non
autem
humorem
amplius
in
hepate
productum,
velut
cruoris
partem
unam
de
quatuor.
Repugnat
quippe
excremen¬
tum
humori
vitali.
Nutant
ergò
saepius,
atque
vacillant,
haesitantque
iterum,
dum
muccosum
hominem
(ab
isto
videlicet
stercore,
morbosoque
affectu)
phlegma¬
ticum
promiscuè
indigetant,
ejusque
de¬
inceps
vires,
ingenium,
mores
atque
for¬
tunam,
inde
metiuntur,
&
augurantur:
Interim
infausta
sunt
initia
Scholarum,
quae
ab
excremento
sibi
cognito,
pituitae
essentiam,
exsistentiam,
proprietates,
ele¬
mentorum
&
humorum
constitutiyorum
nostri
denominent.
Phlegma
enim
quod
sub
Goryzzae
initium,
depluit
è
naribus
aquosum
(ut
ajunt)
&
tenue,
post
dies
aliquot,
spissius
atque
flavum
fit,
eo
quod
assiduata
caloris
coctura
inspissetur.
Qua¬
si
integro
forte
quadragenario
absque
corruptione
sui,
vacuo
cranio,
inspissa¬
tionem,
ut
summum
bonum,
exspectasset!
nec
alioqui
tenuius,
sat
rimarum
pro
exi¬
tu
reperiret!
Haec
somnia
non
merentur
redargutionem,
nisi
seria
credulitate,
me¬
dendi
methodum,
in
mortalium
perni¬
ciem
transtulissent.
(2)
Fateor
equidem,
me
sub
tirociniis
credidisse,
muccum,
si
non
unus
de
quatuor
humoribus
oriundus,
es¬
set
saltem
excrementum
digestionis
cere¬
bri.
Ast
dein
liberiore
indagine
à
Scho¬
lis
desciscens,
coepi
contueri,
quod
aestate
mungam
raro:
hyeme
verò
fre¬
quentissimè.
Attamen
cerebro
utraque
statione,
ejusque
fructionibus
ex
Dei
gratia,
aequè
validis
potior.
Consideravi
enim
propterea,
cruorem
hyemalem,
ae¬
que
vividum,
atque
illum,
quem
aestate
conficio
(vita
nempe
in
sanguine
per
Sa¬
cra
locatur)
&
digestionem
tam
cerebri,
quam
aliarum
partium,
aeque
salubrem,
quia
completam,
esse.
Quae
non
sic
se
ha¬
berent,
si
cerebrum
quatuor
ad
minimum
uncias,
quotidiè
excrementi,
ac
proinde
uncias
sedecim
de
cruore
depromeret,
pro
solo
sui
nutrimento,
&
tantae
pituitae
abundantia
(praeter
illam
nempe,
quae
in
alito
remansit
pro
alimenti
pignore
quas
uncias
alioqu
in
aestate,
in
cruore
re¬
linqueret.
Vel
si
id
rentur
fieri
exquisi¬
tiore
digestione
Cerebri:
vel
si
malint,
Cerebrum
ob
aeris
hiberni
iniuriam,
ma¬
le
dispositum:
ac
quomodocunque
su¬
matur;
necesse
est
saltem
muccum
causa¬
ri
ab
indispositione
aliqua:
non
ergo
ab
abundantia
pituitae,
adeoque
à
vitio
ieco¬
ris,
ut
neque
ab
exquisitiore
separatione
pituitae
hibernae,
&
aestivalis
neglectu.
Nec
demum
indispositio
ista
obvenit
ce¬
rebri
vitio,
ut
neque
cruoris.
Quippe
id
repugnat
propositae
thesi.
Ergo
aliunde
idipsum
manat.
Etenim
si
ista
recremen¬
ta
remanerent
in
cruore,
vel
cerebro
per
aestatem,
quae
secus
hyeme
excernuntur:
Locus
deficeret
hospitandae
pituitae,
tota
aestate
collectae.
Hinc
in
Thesin
pono:
(3)
Muccus
narium
aquosior,
ac
copiosus,
&
proinde
continua
ejusdem
emunctio
in
hyeme.
Non
autem
in
aestate.
Vnde
con¬
sequens,
Kk
3