IMAGO
MENTIS
269
Deo,
posse
aliquid
praeter
se
creare
in
substantia,
aut
essentia
sibi
compar.
Nam
etiam
per
Philosophiam
constat,
sin¬
gulas
partes
infiniti,
necessariò
omni¬
no
esse
infinitas:
non
potest
autem
crea¬
tura,
secundum
substantiam,
esse
magis
infinita,
quam
fuit
secundum
esse,
exsi¬
stere
&
durare,
compar
aeterno
enti,
stultumque
est
ergo
credere,
animam
es¬
se
partem
substantiae
divinae,
aut
illi
es¬
sentialiter
similem;
quae
potestate,
ma¬
gnitudine,
duratione
&
gloria,
ex
nihi¬
lo
incepit.
Si
ergo
Deus,
non
potuit
fa¬
cere
animam
humanam,
tanquam
suae
divinitatis
partem,
cum
infiniti
nullae
sint
partes,
aut
minoritates:
non
est
igitur
anima
ejusmodi
à
Deo
facta.
Ergo
ex
nihilo
sponte
effluxit,
seseque
aliàs
fecis¬
set
antequam
fuit.
Immensum
ergo
er¬
rant,
credentes
quidditatem
imaginis
di¬
vinae,
sitam
in
mente,
per
substantiae
es¬
sentiaeque
identitates.
Cum
distent
ab
invicem
undecunque,
termino
infinitu¬
dinis.
Sponteque
in
nihilum
mens
hu¬
mana
laberetur,
undè
incepit,
rediret,
ac
dissolveretur
iterum:
nisi
per
divi¬
nam
bonitatem
in
esse
conservaretur.
Habetque
mens
permanentiam
aeter¬
nam
deinceps,
non
à
sui
esse:
sed
ab
essentia
aeternitatis,
sibi
gratis
donatae,
&
conservatae.
Itaque
aliundè,
&
infi¬
nities
se
potentiore.
Sat
ergo.
Quod
mens
sit
substantia
spiritualis,
vitalis,
&
luminosa
creatura.
(11)
Cumque
lumi¬
num
vitalium
sint
plura
genera,
atque
species:
lumen
istud
mentis,
in
eo
à
caeteris
vitalibus
discrepat:
quod
sit
substantia
spiritualis,
ac
immortalis:
re¬
liqua
autem
lumina
vitalia,
non
sini
substantiae
formales:
quanquam
sint
formae
substantiales,
ideoque
per
mor¬
tem
in
nihilum
recedant,
non
secus
atque
flamma
candelae.
(12)
Mens
autem
ab
Angelis
differt.
Quod
sit
ad
ima¬
ginem,
ac
DEI
aeterni
simulacrum.
Ha¬
bet
namque
mens
istud
lumen,
sub¬
stantiamque
luminosam,
ex
dono
crea¬
tionis,
cum
ipsamet
sit
lumen
istud
vi¬
tale.
Ast
Angelus
non
est
ipsum
lu¬
men,
nec
habet
lumen
geniale
sibi
in¬
ternum:
sed
est
speculum
luminis
in¬
creati.
Adeoque
in
eo
deficit,
à
ve¬
rae
imaginis
divinae
perfectione.
Alio¬
qui
namque,
cum
Angelus
sit
spiritus
incorporeus,
si
ex
se
esset
luminosus,
perfectius
DEI
imaginem
exprimeret,
quam
homo.
Porro,
quicquid
DEUS
plus
diligit,
id
eo
ipso
est
nobilius:
sed
DEUS
dilexit
plus
hominem,
quam
Angelum,
qui
ad
redimendum
natu¬
ram
Angelicam
non
est
factus
figura
cacodaemonis:
prout
Agnus
ter
glo¬
riosus,
Mundi
Salvator,
assumsit
natu¬
ram
servi,
ut
hominem
redimeret.
Nec
etiam
his
obstat,
Quod
minimus
in
re¬
gno
Coelorum,
sit
major
Iohanne.
Nam
Filius
hominis,
non
est
minor
in
dig¬
nitate,
&
essentia,
Angelo;
etsi
etiam
paulo
minus
ab
Angeio
sit
minutus.
Quoniam
filius
hominis,
sorte
vivendi,
minutus
est
paulo
minus
ab
Angelis,
dum
homo
est
factus.
Sic
&
Iohan¬
nes.
Idcircò
etiam
Angelus
semper
ma¬
net
spiritus
ministrans:
nusquam
au¬
tem
legitur
amicus,
aut
filius
Patris,
de¬
liciae
filii
hominis,
templumque
Spiri¬
tus
Sancti,
in
quo
Tergloriosa
Trini¬
tas
suam
fecit
mansionem.
Ista
nem¬
pe
est
angusta
praerogativa
imaginis
di¬
vinae,
quàm
lux
aeterna
imprimit
in
omnem
hominem,
venientem
in
hunc
mundum.
(13)
Anno
1610
post
longam
contemplationis
lassationem,
ut
aliquam
mentis
meae
cognitionem
adipiscerer
quodque
tum
adhuc
putarem,
cognitio¬
nem
suiipsius
esse
Sapientiae
complemen¬
tum
aliquod:
lapsus
forsitan
in
somnum,
extra
rationis
semitas
raptus,
videbar
esse
in
aula
satis
obscura.
A
manu
laeva
men¬
sa
erat,
in
qua
lagena,
cui
parum
liquo¬
ris
inerat,
dixitque
vox
liquoris
ad
me.
Visue
honores
&
opes?
Obstupui¬
ad
vocem
insolitam.
Obambulavi,
me¬
cum
pensitans,
quid
istud
designaret.
Ad