IMAGO
MENTIS.
271
brutorum
animae,
speciem
suam
servant
generando.
Mens
autem,
licet
suae
originis
ergo
sit
supra
naturae
leges:
quo
tamen
pede
semel
est
ingressa
naturae
limen,
ali¬
ique
incorporata,
atque
sociata,
deinceps
quoque
suis
legibus
coërcetur.
Eo
quod
vitalium
generationum
servetur
univocus
progressus,
ascensus,
descensus,
limitatio,
ac
finis.
Nec
enim
alioquin
absurditatibus
caret,
quod
tanti
operatio,
(qualis
est
ge¬
neratio
humana,
ac
speciei
continuatio)
citra
Mentis
cooperationem
contingeret.
Necesse
est
ergo,
semini
dari
secunditatem,
per
vitalium
principiorum
participatio¬
nem,
&
determinationem
specificam.
Quod
sanè
non
alias
contingit,
quàm
per
sigillationem
animae,
in
spiritu
seminis,
unde
materia
requisitam
maturitatem
&
adumbratam
figuram
nanciscitur:
ut
tan¬
dem
à
creatore
formalem
lucem
vitae,
sive
animam
suae
speciei,
cujus
similitudo
in
figura
exprimitur,
impetret.
(18)
Porrò
de
fide
est,
mentem
nostram
esse
substanti¬
am
nunquam
interituram.
Cujus
substan¬
tiae
nova
ex
nihilo
fabrica,
soli
competat
creatori.
Qui
si
sibi
complacuerit,
solam
mentem
in
sui
imaginem
adoptare.
Vide¬
tur
etiam
consequens,
immensum
&
in¬
effabilem
Deum
esse
figurae
humanae,
id¬
que
argumento
à
posteriori,
si
argumen¬
torum
aliqua
sit
vis
hoc
obiecto.
(19)
At
quia
corpus
non
rarò
sit
defectuosum:
puta¬
runt
gloriosam
Dei
Archetypi
imaginem,
in
Mente
repraesentatam,
consistere
dun¬
taxat
in
potestate
rationali.
Nescii,
quod
vis
rationalis
sit
intellectui
serva,
non
au¬
tem
de
essentiam,
ut
neque
socia
inseparabi¬
lis.
Quod
iam
Tractatu
de
venatione
sci¬
entiarum
exposui.
Alii
verò
tenent,
ani¬
mam,
Dei
imaginem
proximè
exprimere,
per
suae
substantiae
simplicitatem
uni
vo¬
cam,
&
suarum
potestatum
ternionem:
Intellectus
nempe,
Voluntatis,
&
Memo¬
riae.
(20)
Quae
similitudo
semper
visa
mihi
su¬
it
anilis,
ut
Mens
singulari
valore
esset
Dei
imago:
Siquidem
imago
similitudi¬
nem
essentiae,
atque
figurae;
non
autem
so¬
lam
numeri
paritatem,
involvit.
Imò
si
a¬
nima,
in
sui
substantia,
repraesentet
ipsum
Deum,
iam
intellectus,
voluntas,
&
me¬
moria,
non
erunt
potestates,
proprietates,
vel
accidentia
animae.
Adeoque
cessabit
si¬
militudo
ternionis,
maléque
quadrabit
e¬
iusmodi
imago
Typo,
cujus
creditur
ima¬
go.
Deinde
absurdum,
personas
Trinitatis
comparare
memoriae,
aut
voluntati.
Cum
nulla
persona
Sacrosanctae
Trinitatis
so¬
lam
voluntatem,
aut
voluntas
separatam
in
Deo
personam
repraesentet.
Tres
etiam
potestates
in
anima,
nequeunt
ullatenus
imaginem,
aut
propinquius
suppositum,
exprimere,
quam
nudum
ternionem
acci¬
dentium,
in
substantiam
animae
conge¬
stum.
Quo
sensu,
anima
minus
Dei
imagi¬
nem
denotat,
quàm
frustum
quodlibet
li¬
gni.
Quod
nempe
per
sui
analysim,
salem,
sulfur,
&
liquorem
exprimit:
non
autem
(instar
mentis,
in
praefata
suarum
potesta¬
tum,
&
personarum
divinarum
similitudi¬
ne)
tres
dumtaxat
potestates,
sive
nudum
ternarium.
Quodlibet
lignum
enim
habet
tres
substantias,
sub
concreti
unitate
con¬
clusas,
separatas
quidem
in
suppositis,
quae
in
sui
connexione
unicam
tantum
ligni
substantiam
faciunt.
(21)
Taulerus
verò
ani¬
mam,
non
quidem
intres
potestates:
sed
in
duas
distinctas
partes,
secernit.
Inferiorem
scilicet,
sive
exteriorem,
quam
peculiari
nomine
animam:
atque
alteram
superiorem,
interiorem,
quamque
fundum
animae
sive
spiritum
vocat.
Qua
parte
sola
specialiter
Dei
imaginem
contineri
ait.
Ad
quam
Di¬
abolo
non
est
accessus:
quia
ibidem
re¬
gnum
Dei
est.
Vtrique
autem
parti
longè
dis¬
pares
actus,
atque
proprietates
assignat,
quibus
utramque
invicem
distinguit.
At
saltem,
sanctus
vir
ille,
animae
delet
sim¬
plicem
homogeneitatem,
qua
tamen
po¬
tissimum
Dei
similitudinem
exprimere
debet.
Vel
saltem,
negat
hactenus,
Dei
imaginem
propagatam,
per
totam
ani¬
mam
hominis.
Certè
non
facilè
credam
animae
immortalis
dualitatem,
aut
bina¬
rii
alteritatem:
si
in
sui
ipsius
essentia
uni¬
Mm