JUS
DUUMVIRATUS.
301
26.
Ex
tolerantia
famis.
27.
Perturbationes
spectare
Duumviratum,
non
Caput.
28.
Studium
nimium
parit
amentiam,
sensibilem
primum
in
stomacho.
29.
Error
Scholarum.
30.
Per
axioma
Scholarum
certatur
in
Scholas.
31.
Somnum
è
praecordiis.
32.
Remedium
opiatorum.
33.
Galenum
carpit
Vesalius.
34.
Siatus
innocentiae
qualis.
35.
Primos
conceptus
male
vocari
esse
extea
nostram
potestatem.
36.
Memorandi
pote¬
stas
in
Cranio,
atque
aliae
alibi.
37.
Memoria
Memis,
alia
quam
phantasiae.
38.
Sedes
concupiscibilis
&
irascibilis
Scholarum.
39.
Splenis
otia.
40.
Caput
sequitur
praecerdia.
41.
Vis
narcotica.
42.
Vasa
pa¬
rastata.
43.
Salacitas
non
reni,
sed
stomacho
tribuen¬
da.
44.
Vitam
caducam
intrasse,
&
stabulari,
ubi
&
anima.
45.
Os
stomachi
est
centrum
totius
trunci
cor¬
porei.
46.
Quid
sit
Messiam
in
suis
lumbis
gessisse.
47.
Remedium
enitenti
mulieri.
48.
Ruit
Iudiciaria
Astrologia.
49.
Exterus
lien
quam
vim
habeat.
50.
Cur
praegnancis
tempore
infestetur
miris
conceptibus.
51.
Mens
non
fit
amens.
52.
Concepius
lienares.
53.
Morbi
sanabiles
&
desperati,
qui
sint.
54.
Simpli¬
cium
dotes.
55.
Conclusiones
ab
inscitia
praecedentium
deductae.
56.
Soporifera
non
medentur
amentiae.
57.
Cos
Lydius
pro
medente
amentiis.
58.
Obiectio
ignara¬
rum.
59.
Obesitas
terminata.
60.
Admiranda
Du¬
umviratus
majestas.
61.
Risibilitas
quid,
&
unde
soli
homini
adveniat.
62.
Dominium
Duumviratus
in
Pulmonem.
63.
Origo
Sputorum.
64.
Determina¬
tur
vis
sulfuris.
65.
Cur
stomachus
imperet
Pulmoni.
(1)
Hippocratis
est.
"Quibus
vena
sortiter
in
hypochondrio
pulsat,
iis
mox
mens
aegrotat."
Frequen¬
tissima
enim
est
arteria
lie¬
nis:
ejus
tamen
pulsus
non
est
manifestus,
quantisper
rectè
valet
&
ima¬
ginatur.
Dum
autem
perperam,
mox
for¬
ti
pulsu,
usque
in
aurem
sinistram,
non
ra¬
rò
etiam
ab
assidentibus
audibili,
amen¬
tiam
denunciat.
Id
verò
in
spina
digito
impressa
liquet,
cujus
pulsus
ant
ea
igno¬
tus,
mox
dein
ante
digiti
tumorem
mole¬
sto
duroque
pulsu
agitatur.
Ergo
è
liene
spinoso
denotatur
prodire
amentia.
(2)
Idem
Senex
atram
bilem
in
praecordiis
statuit
(nomen
enim
praecordiorum,
sonat
sto¬
machum
cordis
vicem
subire)
&
inde
prae¬
sagit
Epilepsiam,
si
in
corpus:
Amentiam
verò,
si
in
animam
subierit.
Ergo
utram¬
que
mentis
impotentiam
è
praecordiis
de¬
sumit.
Vigent
autem
potissimum,
ubi
ea¬
rum
causa
occasionalis
praesto
adest.
Ad¬
eoque
testantur
Scholae,
ubi
officina
a¬
mentiae
latet,
ibidem
quoque
in
sanitates
recti
judicii
esse
sedem,
juxta
axioma.
"Est
functio
vitiata
ejusdem
partis,
cuius
est
in
sanis
functio
integra;
&
contra."
(3)
Etenim
Amentiae
omnes,
(exceptis
soporum
sororibus)
tol¬
lunt
vigilias.
Certo
argumento,
quod
somnus,
sopor,
vigilia,
dementiaque
eo¬
dem
degant
hospitio.
Vt
pote
somnus,
vi¬
gilia,
phantasia,
somnium,
sunt
potestates
versantes
circa
idem
subiectum,
fiuntque
codem
organo,
&
hospitio.
Fateor
qui¬
dem
somnum,
vigiliâ
posteriorem:
sed
istud
non
arguit
subiecti
hospitii
varieta¬
tem.
Indubium
est
namque,
quod
in
mo¬
mento
cesset
omnis
Mentis
operatio
per
suspendium
etc.
(4)
Itaque
si
caput
esset
pro¬
prius
imaginationis
locus,
perseverarent
Mentis
operationes,
quae
tamen
interci¬
dunt,
statim
atque
lux
ab
inferioribus
est
denegata.
(5)
Galenus
proponit
cinerem,
è
combustis
Cancris
contra
rabiem
à
cane¬
profectam.
Quae
rabies,
in
concupiscibili,
sive
metu
liquidorum
aestuat;
undè
illi
no¬
men
Hydrophobiae.
Ergo
rabies
jacet
in
parte
concupiscibilis
potestatis.
Nec
enim
lixivium
è
cancris,
ad
Cerebrum
deferri
est
aptum.
Nihil
enim
eò
vadit,
quod
prius
in
stomacho
non
sit
transmutatum,
nec
itur
ad
5
aut
6,
nisi
per
primum
&
secundum.
Itaque
est
illa
rabies
per
inter¬
valla,
oblato
nempe
poculo,
in
concupi¬
scibilem
furit,
nemo
autem
potuum
con¬
cupiscibilem
cerebro
dicavit.
Ergo
dum
canis
rabidus
Doct.
Baldi
digitum
mo¬
mordit,
istud
virus
à
digito
in
stoma¬
chum
serpsit,
tanquam
primum
animae
sensitivae
organum.
Vt
etiam
ad
Sple¬
nem
sibi
convexum:
quorsum
lixivii
il¬
lius
remedium,
ut
passioni
hypochon¬
driacae
subiectum
sit.
(6)
At
ne
detrahant
Scholae
dignitati
Cerebri,
concedunt
istam
amentiam
habere
quidem
termi¬
num
à
quo,
in
liene:
terminum
tamen
ad
quem,
volunt
esse
intra
cranium.
In
quo
nil
dicunt
excusabile.
Nam
saltem
etsi
cesset