JUS
DUUMVIRATUS.
309
sed
oblita
est
distinctionis
eorundem.
Pro¬
inde
etiam
anima
in
suo
toro,
non
po¬
test
amplius
formare
eosdem
conceptus,
quandoquidem
memoria
eosdem
amise¬
rit.
Sunt
ergo
ejusmodi
primi
conceptus,
primi
motus,
motuumque
impetus,
&
qui
non
amplius
in
nostra
sunt
potestate,
nimi¬
rum
quos
anima
non
habet
in
lubitu,
nec
recudere
eosdem
potest,
si
à
memoria
non
iterum
producantur
ad
conspectum
ani¬
mae.
Adeoque
hinc
dicuntur
primi,
quod
semel
tantum
cudantur,
non
ex
lubitu
vo¬
luntatis,
sed
solius
intellectus:
qui
nisi
in
Cerebro,
sive
capsa
memoriae
serventur,
pereunt,
donec
fortassis
anima
quandoque
sponte
eosdem
conceptus
sibi
formet.
Tum
nimirum
memoria,
lapsus
sui
memor,
per
reminiscentiam
in
mente
refricat,
quasi
diceret.
(35)
Ecce
hi
sunt
conceptus,
quos
à
me,
memoria
petebas,
&
eosdem
tunc
amise¬
ram.
Vndè
cerno,
quanquam
anima
sedeat
in
praecordiis,
memorandi
tamen
potesta¬
tem
in
capite
&
volendi
alteram
in
corde¬
collocasse:
adeoque
ambas
has,
esse
in
hac
vi¬
ta
caducas,
animęque
sensitivae
comites:
quę
licet
centraliter
sit
syndesmon
mentis
in
praecordiis:
nil
vetat
tamen,
suas
potesta¬
tes,
per
organa
distributas,
locatasye
habe¬
re.
Non
secus
atque
visiva,
est
in
oculo,
gu¬
stativa,
in
lingua,
nec
alibi;
&
tactiva
ferè
ubique.
Quippe
cum
sint
caducae,
atque
bel¬
luinae
animae
potestates:
ipsa,
corporum
more
se
regulis
corporeis
subiecit.
(36)
Alio
qui
Mens
indivisa
tota
est,
suamque
memo¬
riam
atque
voluntatem,
subter
unitatem
in¬
tellectus
continet:
at
mirum
in
modum
ob¬
volutas,
&
sopitas
subter
vinculum
animae
sensitivae
cui
alligata
&
connexa
Mens,
legem
sentit,
ubique
repugnantem
legis
suae,
id
est
Mentis.
(37)
Scholae
enim
concu¬
piscibilem
jecori
assignant:
Irascibilem
autem
Cordi.
Imò
si
plura
reperirent
viscera,
singulis
Mentis
perturbationibus,
separata
dedissent
diversoria,
in
ataxiam
prona:
Cum
alioquin
isthaec
sentiantur
in
Duumviratu
egregiè,
primisque
motibus
fervere.
Absonumque
est,
concupiscibilem
&
irascibilem
sedibus
segregare.
Nam
dum
concupitae
rei
quis
resistit
si
quis
ira¬
scatur:
una
saltem
eademque
est
potentia.
Nec
enim
absque
iniuria
aliarum
potentia¬
rum
duae
praesatae
visceribus
sequestran¬
tur.
Non
enim
metus,
amor,
desiderium,
odium,
torpor,
gaudium,
sua
habent
diver¬
sa
stabula.
Vtpote
ejusmodi
omnes
poten¬
tiae,
sunt
unius
animae:
non
autem
pertur¬
bationum
quarumcunque
disgregatae
famu¬
lae.
Siquidem
dum
anima
irascitur,
dumque
gaudet,
vel
amat,
licet
diversimodè
affe¬
ctetur,
variasque
velut
larvas
in
Ideis
depin¬
gat:
non
hoc
tamen
organorum
est
munus
vel
fabrica:
at
unius
&
solius
animae
passio¬
nes.
Quae
quia
sunt
opera
carnis
&
alteri¬
tates
conceptuum
animę
sensitivę,
Duum¬
viratus
in
sede
fabricantur
ab
anima.
Splen
ergo
suis
per
intervalla
intentus
reflexio
nibus
deliciis
&
lassationum
remediis,
tertiam
vitae
partem,
nobis
per
somnum
suffuratur;
utque
somnia
dormiendo
parit:
(38)
ita
vigilans,
paulò
distinctiores,
minusque
somnolentas
cognitiones
conceptus
pro¬
pagat.
Profectò
nisi
Dominus
sua
nos
fo¬
veat
gratia,
per
totam
vitam
confuso
con¬
ceptu
prorsus
somniamus,
imò
nec
nos
in¬
telligere
sentimus,
dum
turbato
cessanter
que
Splenis
lumine,
Cerebrum
primos
Ide¬
arum
conceptus
vix
amplius
condignos,
excipit.
(39)
Somnus
ergo
in
praecordiis
susci¬
tatur,
&
in
capite
notabiliter
seipsum
mani¬
festat,
adeoque
caput
ad
consensum
praecor¬
diorum
parere
non
erubescit.
Suntque
ideo
mentiti
vaporum,
atque
frigoris
constipatio¬
nes
somni
parentes.
(40)
Est
namque
in
sulfure
vitrioli
Veneris,
vis
narcotica,
soporifera
calida,
&
melle
dulcior,
quae
in
opio
ama¬
ra.
Vnde
obvium
fit,
quod
non
sit
vis
pri¬
vativa,
obstipans
&
infrigidans
(praesertim
à
pastu
potuque
vini)
sed
facultas
creata,
su¬
pereminens
vigiliae,
in
Splene.
Sic
&
quę
dam
venena,
Mentem
alienant,
suam¬
que
vim
phantasticam
nativam,
qua
no¬
stram
disponunt,
(ut
in
pomo
Adae,
rabi¬
di
saliva,
Tarantulae
punctura,
jusquia¬
mo,
etc.)
ad
sui
placitum.
Sic
&
narcotica
suspen¬