318
MENTIS
potest:
sive
id
creatum
sit,
sive
increatum;
ut¬
que
ex
teipso,
&
ex
omni
cognitione,
omnium
earum
rerum
exeas,
&
venias
in
unam
unita¬
tem
ejus,
qui
est
super
omnem
naluram
&
sci¬
entiam."
Haec
ille.
Etenim
mens,
est
proxi¬
ma
Imago
Divinitatis:
Idcircò
sicut
ocu¬
lus
nil
absolutius
aspicit,
quam
ipsum
Solem
(cujus
tamen
luminis
claritatem
non
tolerat)
caetera
verò
cuncta,
pro¬
pter
illum:
ita
mens,
nil
propriè,
princi¬
paliter
atque
intimè
cogitat,
contempla¬
turque,
praeter
illam
unitatem,
&
reliqua
cuncta
propter
eandem.
(14)
Undè
manife¬
stum
evadit,
quod
quamdiu
quippiam
co¬
gitatur,
quod
sensibus
vel
Ratione
perci¬
pi
potest,
nondum
sit
pura
nudaque
ab¬
stractae
mentis
cogitatio.
Modus
autem
eò
perveniendi,
supra
quidem
descriptus
legitur,
at
adhuc
est
procul
remotus,
&
propemodum
invius,
propter
omnimo¬
dam
abstractionem
&
proscriptionem
o¬
mnium
rerum
creatarum,
imò
&
increati
omnem
considerationem,
Id
est,
abnega¬
tionem
per
sequestrationem
progredien¬
tem,
usque
ad
omnem
mentis
activita¬
tem,
quae
nempe
proin
excludit
mentis
omnem
cogitationem
&
contemplatio¬
nem,
exspectatque
supernè
influum
lu¬
men
gratuitum,
nihil
agendo:
sed
tantum
tolerando
post
exhaustam
omnem
egoita¬
tem.
At
cum
sic
liberari
penitus,
non
o¬
mnino
consistat
in
nostra
potestate,
ad¬
eoque
potius
gratiam
raptus
monefaciat,
quam
veras
mentis,
nudasque,
atque
pu¬
ras
operationes,
quas
hoc
capite
specula¬
ri
intendo,
pro
complemento
Tractatus
de
Anima:
(15)
Idcirco
iuxta
meam
iudicii
pauperiem,
non
propinquius,
agendo
scanditur
ad
supereminentem
solius
men¬
tis
&
abstractam
lucis
intellectualis
de¬
nudationem,
quam
per
Orationem
silen¬
tii
in
spiritu,
in
quo
deliciae
Dei
sunt
ad¬
orari.
Eò
quod
istam
mentem,
ut
sui
de¬
nudatam
imaginem,
sic
in
speculo
suae
di¬
vinitatis
reflexam,
illustret
tum
emanati
vè.
Hoc
est
nimirum,
quod
gloriosissima
Bonitas
optat.
(16)
Ut
autem
fructus,
sive
exercitia,
pro¬
dant
quidditatem
Mentis,
id
potentius
nec
aliunde
haberi
putavi,
quam
ab
ex¬
ercitiis
spiritualibus,
quibus
ipsa
mens
sese
extricat
à
connexis
conceptibus
re¬
rum
creatarum,
cognitarumque
sensuum
ministerio.
Liquet
enim,
quid
sit
ipsa
mens,
dum
se
abstraxit
à
conceptibus,
qui
illam
maculare
solent,
possentve,
vel
sal¬
tem
impedire,
ne
ad
nuditatem
purita¬
temque
sui
perveniat,
in
qua
unitatem
praefatam
adorare
queat.
(17)
Dominus
Jesus
itaque
via
est,
veritas
&
vita.
Via
inquam
ad
se
veritatem,
&
ad
vitam
Patris
lumi¬
num.
Via
ergo
dirigitur
ad
consecutio¬
nem
abstractae
veritatis.
Cujus
optatus
est,
ut
abstrusa
veritas,
quam
in
mente
sui
imagine
depinxit,
à
nobis
cognosca¬
tur,
&
adoretur
in
spiritu.
Vbi
ipse
est
praesens
Regnum
Dei,
cum
omnibus
suis
chatismatibus:
Atque
ideo
non
potest
modus,
mediumque
adorandi
in
spiritu,
propinquius
sciri,
vel
addisci,
quam
à
via
&
veritate
ipsa,
adeoque
ab
oratione
quam
nobis
dictavit,
in
qua
sunt
primum
tres
amorosi
optatus,
sive
amoris
deside¬
rla,
ac
totidem
petitiones.
(18)
Optatus
enim
isti,
sunt
absque
omni
egoitate,
&
nudi
respectus
in
ipsum
Deum,
&
purissimi
id¬
circo
eorum
omnium,
quae
optari
ex
a¬
more
&
cogitari
queunt.
Ac
primus
il¬
lorum
est,
de
quo
veritas
dicit:
"Quaerite
pri¬
mum
Regnum
Dei
&
Iustitiam
ejus,
&
reli¬
qua
adiicientur
vobis."
Non
est
autem
Dei
Iustitia,
ut
nobis
fiat
lustitia
(nam
non
ju¬
stificabitur
in
conspectu
Dei
omnis
vivens).
Sed
ut
nomen
ejus
sanctificetur,
quod
nedum
est
ipsi
debitum,
adeoque
iustum:
sed
optatus
ille
amorosus
nos
justificat.
Praesupponit
enim
primùm
fidem
ipsam
Christianam,
dein
&
infinitam
ejus
boni¬
tatem,
qua
dignatur
esse
Pater
noster.
Ac
quidem
in
verbo
("noster")
egoitas
pro
Dei
bonitate
&
obligatione
nostrorum
omnium
ponitur,
quae
alioqui
nusquam
in
tribus
cernitur
optatibus.
Ac
tertiò,
exhibet
immensam
ejus
majestatem,
com¬
men¬