COMPLEMENTUM.
319
mensurandam
ex
habitaculo
Coelorum,
quod
est
opus
manuum
suarum.
Adeoque
istis
talibus
praemissis,
accenditur
in
no¬
bis
optatus
amorosus.
Qui
non
deside¬
rat,
ut
sanctificetur
ejus
nomen
solum¬
modo
per
filium
ejus
unigenitum,
&
no¬
stri
mediatorem,
ubi
Abyssus
Abyssum
invocat:
nec
etiam
duntaxat,
ut
coelites,
&
tota
militans
Ecclesia,
ineffabile
suum
nomen
adoret:
nec
etiam
ideo
sensus
est,
ut
sanctificetur
nomen
ejus
in
terra,
sicut
in
Coelis;
sed
ut
sanctificetur
in
nobis,
&
per
nos:
renunciata
tamen
in
hoc
o¬
mni
egoitate
&
nihilitate.
Vtque
sit
nu¬
da
&
purissima
reflexio
honoris,
&
deli¬
ciarum
Dei,
in
eo,
quod
est
esse
nobis.
cum,
&
adorari
in
spiritu
amoris.
Ideo¬
que
&
alter
succedens
optatus,
non
pe¬
tit
sibi
Regnum
Coelorum;
sed
Regnum
Dei,
quod
in
nobis
est,
ut
adveniat
pro¬
pinquius.
Non
quidem
nudè
atque
sim¬
pliciter
propter
nos:
sed
quia
suae
est
bo¬
nitatis,
esse
cum
filiis
hominum
in
deli¬
ciis.
Quamobrem
etiam
optatur,
ut
sua
voluntas
siat
in
nobis,
super
nos,
&
per
nos,
cum
plenaria
resignatione
nostri
vel¬
le.
Tres
ergo
optatus
procedunt
ex
ani¬
ma,
citra
haeccitatem,
aut
reflexionem
in
nos,
quia
excedunt
omnem
creaturae
per¬
sonalitatem,
ut
Deus
propter
se
adore¬
tur.
(19)
Ideoque
excellunt
omnem
vim
oratio¬
nis,
petitionis,
laudationis,
gratiarum
a¬
ctionis,
imò
&
ipsius
glorificationis.
Nam
agere
gratias,
beneficium
notat,
&
compli¬
cat
recipientem.
Glorificatio
autem,
lau¬
datio,
vel
ipsamet
sanctificatio,
quatenus
egoitatem
meam
ante
Dei
conspectum
defert
(quanquam
interim
sit
debita
&
ob¬
ligatoria)
procul
recedit
à
purissimi
&
a¬
morosi
optatus
excellentia,
quo
desidera¬
tur
sanctificatio
nominis
divini
in
nobis,
in
qua
Abyssus
Abyssum
invocat.
Nam
quis
sum
ego,
qui
praesumam
respectu
in¬
finiti,
sanctificare
illud?
qui
nempe
non
nisi
vermis
sum,
peccator
miserrimus?
Ideoque
optatus
amorosus
sanctificationis,
tantum
excellit
sanctificetur
nomen
tuum
per
me,
quantum
miser
peccator
distat
à
filio
Dei¬
parae
virginis.
(20)
Laudes
enim,
&
orationes,
tam
in
lege
Mosaica,
quàm
hodie,
per
hymnos,
psalmos,
&
orationes
fiebant.
At
nunquam
ante
edoctam
veritatem
asse¬
cutus
est
homo,
vigorem,
altitudinem
&
profunditatem
optatus
amorosi,
sanctifi¬
candi
incomprehensibilem
divinitatem
in
nobis,
in
quo
plus
est
excellentiae,
quam
omnes
simul
creaturae
queunt
compre¬
hendere.
Non
enim
sanctificatio
ista
o¬
ptatur,
quia
Deus
est
optimus,
maximus,
liberalis,
etc.
nam
ista
includunt
laudantis
egoitatem,
incompatibilem
cum
nomine
divino.
(21)
Desiderium
itaque,
optatusque
ani¬
mae
amorosae
ferventer
desiderantis,
nudè
&
simpliciter
sanctificationum
nominis
di¬
vini,
non
fit
quidem
per
creaturam
infra
Deum,
sed
per
liquationem
mentis,
desi¬
derantis
in
amore
Dei:
minimum
enim
quod
in
se
continet,
est
cum
resignatione
sui
totius,
se
offerre
Deo,
itemque
vel¬
le
agere
&
pati
quidlibet,
cum
cordis,
animae
&
virium
totali
oblatione
amo¬
rosa,
in
obsequium
voluntatis
divinae.
In
qua
oblatione
amorosa,
incompatibi¬
liter
excluduntur
omnes
cogitationes,
praeter
nudum
amoris
optatum.
Eò
quod
transcendat
omnem
reflexionem.
Etenim
quia
nudus
est,
vestem
omnem
spernit,
quam
Ratio
ipsi
posset
submini¬
strare.
(22)
Amor
enim
iste,
tam
nudus
&
ex¬
cellens,
oritur
in
sede
mentis,
sentiturque
ibidem
ubi
omnis
primus
conceptus
fit,
absque
imagine
&
phantasia.
Quamdiu
ve¬
rò
verbis
exprimi
potest,
nondum
est
mentis
abstracta
cogitatio
nuda,
quae
sci¬
licet
à
B.
Dionysio
describitur,
supra
o¬
mne
id
quod
Ratione,
sensu,
ac
verbis
concipi
potest.
Sentitur
quidem,
at
citra
discursum,
&
imaginationem.
(23)
Quia
nudo
veritatis
amorosae
conceptu,
ipsa
veritas
inexprimibili
tum
mentis
attactu
feritur,
fruitur
&
appropinquat,
imò
mox
pene¬
trat.
Alioqui
quoties
formantur
Ideae,
aut
conceptus
verbis
exprimibiles,
reti¬
nent
maternam
Sensitivae
caducitatem,
inconstantiae
fragilitatem,
incertitudinem,
ac
perturbationes,
passionibus
subiectas.
Ss
In