320
MENTIS
COMPLEMENTUM
(24)
In
vi
igitur
Intellectus,
nativoque
scilicet
Mentis
vigore,
&
amantis
animae
cupidi¬
tate,
generatur
in
nobis,
tanquam
in
foetu
appetentis
gravidae,
ens
quoddam
Dei¬
forme,
sive
ipurificatur
ipsa
Mens,
adeo¬
que
Mentem,
ipsamque
Dei
imaginem
re¬
ctificat.
Id
enim
non
fit
per
visum,
sen¬
sualemque
appetitum,
qualiter
in
prae¬
gnante,
nec
concipitur
corporeis
latebris,
ut
neque
in
alieno
foetu
notatur:
sed
om¬
nem
facultatem
Mentis,
animae,
Cordis
&
virium,
requirit:
ideoque
Ideale
istud
ens,
amoroso
optatu
partum,
manet
in
ip¬
sa
Mente,
quam
sic
disponit,
ut
sese
trans¬
mutet
in
imaginem
Deiformem,
per
gra¬
tiam
divinitus
affluentem.
(25)
Sed
quis
sum¬
ego,
qui
haec
scribo?
Profectò
vereor
ne
sim
campana,
fideles
ad
Templum
convo¬
cans,
quae
ipsamet
manet
in
celsitudine
turris,
foris.
Sed
tantum
spero,
si
in
prae¬
fatis
profecero
optatibus,
quod
meipsum
sim
inventurus,
quo
magis
meipsum
hu¬
miliando
neglexero.
(26)
Porrò
surrexere
nuper
directores
conscientiae,
in
se
trans¬
sumentes
omnem
Mentis
libertatem,
prae¬
sertim
in
sexum
devotum
dispensandam,
hunc
sexum
ad
se
intra
vocarunt,
dicentes
quod
Christus
unctus
nedum:
sed
&
Je¬
sus
Salvator
cum
illis
esset.
Atqui
hi
sta¬
tim,
primo
errant
limine.
Nam
convocant
suas
devotas,
in
exercitia
contemplativa,
gregatim
facienda:
quae
ipsa
Veritas
alio¬
qui
clauso
post
se
cubiculi
ostio,
fieri
com¬
mendat.
Dein
sibi
honorem,
reverentiam,
atque
opes
sub
obedientia,
&
voto
multi¬
plici,
deberi
postulant.
Adeoque
inimi¬
cus
homo
sua
spargit
semina
pro
zizaniis.
ut
quae
erant
etiam
semina
bona,
suppri¬
mat.
(27)
Atque
idcirco
Vates
Hildegardis
praedixit,
quod
tandem
secreta
luxuria
il¬
lis
commiscebuntur,
&
cadent
velut
Simon
Magus,
per
orationem
Apostolorum,
sive
Episcoporum
&
fidelium.
Caeterum,
dum
quis
semel
saltem
in
optatus
illius
vigo¬
rem
deductus
fuit,
ipse
propriis
punctus
calcaribus
festinabit
eò
redire,
ac
quasi
iam
factus
viarum
gnarus,
facilior
ipsi
erit
aditus
postmodum.
Interim
quia
non
quilibet
eò
pertingit,
fecit
Deus
varias
uti¬
mansiones
in
suo
palatio:
ita
quoque
di¬
versa
adhoc
media
ordinavit,
per
Chari¬
tatem;
quae
lubens
omitto,
eò
quod
non
sint
nostrae
facultatis
Medicę
obiecta
pro¬
pria.
Sufficit
itaque
mihi,
proposuisse
Mentis
in
agendo
amplitudinem,
&
va¬
gam
formandarum
Idearum
potentiam,
tam
ad
considerationem
morborum,
&
vi¬
tae
sanae:
quam
ad
virtutum
exercitia.
SCABIES
ET
ULCERA
SCHOLARUM.
1.
Cur
Author
de
scabie
&
lepra
hoc
loco.
2.
Re¬
petit
dilucidius
suae
poenitentiae
exordia.
3.
Er¬
ror
in
causis,
indicatione,
&
remedio.
4.
Quaestio
Medentibus
&
Scholis
proposita.
5.
Credulitates
in
Authore.
6.
Serae
considerationes.
7.
Ex
mea
histo¬
ria
xiiij
Conclusiones.
S.
Theoremata
Scholarum
esse
scabiosa.
9.
Scabies
stetit
in
me,
ante
intemperiem
he¬
patis.
10.
Pustulae
in
Scabie,
sunt
signa,
&
fructus
Scabiei;
non
autem
Si
abies.
11.
Notantur
radices
graminis
in
apozemate.
12.
Causae
occasionales
ulce¬
rum.
13.
Scholarum
somnia.
14.
Galenus
notatur
ulcerosus.
15.
Inconsideratio
Scholarum
&
Galeni.
16.
Absurda
aliquot.
17.
Sanies,
&
Pus,
non
sunt
excrementa,
quanquam
sordes.
18.
Corruptor
in
ulce¬
re,
est
ulcus.
19.
Cruor
non
vitiatur
in
cauitate
ulce¬
ris.
20.
Inanis
Scholarum
labor.
21.
Vlcerum
ra¬
dix.
22.
Ulceris
cavum
non
est
ipsum
ulcus.
23.
Pu¬
ris
considerationes.
24.
Puris
&
saniei
differentiae.
25.
Inscitiae
Galenicae.
26.
Dogmatis
Galeni
aliquot
absurdi.
27.
Causa
occasionalis
in
Corruptore.
28.
Quàm
ridiculus
Catarrhus
in
ulcera
antiqua,
quamque
stultè
Cauteria
eò
applicata.
29.
Fermentorum
igno¬
rantia
quid
pariat.
30.
Quomodo
totulcerum
diver¬
sitates
in
unico
cruore.
31.
Corrosiua
si
sanent
ulcera,
magis
tamen
sedata
illorum
corrosione.
32.
Nugae
Pa¬
racelsicae,
de
microcosmico
vnlnerum
ortu.
33.
Urge¬
tur
Paracelsus
cum
Microcosmi
identitate
actuali
ac
vera.
34.
Idiotismus
ejusdem
de
alimonia
vulnerum,
ab
extra.
35.
Vlcerum
medela
arcana.
26.
Vulne¬
rum
sanatio.
Hacte¬