855
IGNOTA ACTIO REGIMINIS. 329
1. Impugnatur Axioma: Quod contrariorum sint
remedia contraria. 2. Fundamentum illius axio¬
matis. 3. Axioma de reactione patientis, sive sui de¬
fensione sub pugna, examinatur. 4. Argumenta in
oppositum. 5. Idem per robora moventia, per genera¬
tiva & anomala. 6. Ponderis nulla est reactio. 7. A¬
ctio resiliens veteribus neglecta. 8. Ferrum candent
agit, & non reagit. 9. Celeritas moventis, non est a¬
ctio: sed actionis modificatio. 10. Agentia alte¬
rantia propriè non repatiuntur. 11. Id probatur per
actiones spirituum salium. 12. Axioma aliud nota¬
tur falsitatis. 13. Vnde falsitas illius defluxerit. 14.
Agentia heteroclita & Anomala quae. 15. Pergit
probare, quod probandum suscepit. 16. In quo possit
salvari dogma Aristotelis. 17. Explicatio actionis, in
tarditate ignis. 18. Actiones in obiectum supposito se¬
positum. 19. Actio fermentalis & radialis. 20. A¬
ctiones hujusmodi, non referendas in vaporum culpam.
21. Ignoratum hactenus Blas regiminis. 22. Falsitas
Axiomatis. 23. Nil patitur, ignis ab obiecto cremabi¬
li. 24. Differunt determinare actionem & reagere.
25. Actiones novae. 26. Scholarum scotomia. 27. Il¬
larum vacillatio. 28. Item earundem neglectus ali¬
quot. 29. Actio regiminis ignota, non est quam vo¬
cant per consensum. 30. Error undè: 31. Anatomo
cur in tantam curiositatem surrexerit. 32. Quantum
ab Anatome requiratur. 33. Neglectus potissimae
partis Physices. 34. Scholae putando delusae. 35.
Multa in nobis contingunt per actionem regiminis, ci¬
tra canales deferentes. 36. Ad caecos halitus, caeci¬
tas caecos deduxit, ignorata actione regiminis. 37.
Admissiones Authoris. 38. Actio regiminis est abi¬
tracta à colligante medio. 39. Actio naturalis Spiri¬
tibus incorporeis. 40. Actio praestigiatoria quae. 41.
Remedium ungulae equinae tollit luxuria. 42. Regi¬
minis exemplum. 43. Vteri regimen in totum inte¬
grale. 44. Regimen agit in suos scopos, intactis inter¬
stitiis. 45. Facultates actionis uterinae. 46. Furores
uterini. 47. Modus fiendi, in nativitate morbi, ex a¬
ctione regiminis. 48. Cur barbata non sit frons. 49.
Morbos capitales, non oriri per fumos è stomacho.
(1) Ex principio, quo Scholae po¬
suere contraria in natura,
onfestim universaliter san¬
xerunt, nil absque litibus,
bello, pugna & dissidiis, agi¬
in sublunaribus. Vsque adeo & iurgia, o¬
dia, aemulationes, suere naturae funda¬
menta sive principia aestimata, non minus
quàm Philantia: quinimò & in astrorum
Choreas, eadem odio creduli introduxe¬
runt, Astronomorum suasu. (2) Saltem sta¬
tuerunt, in toto sublunari pegmate, ne¬
quicquam fieri, aut generari, nisi per rela¬
tionem superioritatis Agentis, ad pati¬
ens. Ita quidem, ut patiens cum violen¬
tia cogatur, dometur, alteretur, perdatur,
atque in naturam agentis transferatur
penitus, per solam relationem potentio¬
ris in debilius. (3) Dum autem Scholae Agen¬
tia, vel aetate, vel lassatione agendi, cerne¬
rent sensim elanguescere, decreverunt in¬
de similiter, id quidem non tam contin¬
gere seminum, potestatumque exantlatio¬
ne: sed reactione solius patientis. Itaque
stabilivere omne patiens, vicissim reage¬
re necessariò, atque eatenus similiter o¬
mne Agens repati, nec etiam aliunde de¬
bilitari. (4) Unde per consequens, mihi omen
feci, quandoque naturaliter rerum semi¬
na penitus indubiè exstinctum iri, nisi mi¬
raculos è conserventur. Veruntamen u¬
trobique in doctrinis Scholarum perpe¬
tuum rus, & continuatam indagandi pi¬
gritiam contemplor usque. Idque uni¬
cum repulit à me priorem formidinem.
Enimverò postquam è natura submove¬
rim contrariâ, non potui deinde, sano iu¬
dicio, in Patiente ullam reactionem inve¬
venire, ut nec admittere hostilitates alibi¬
in natura, nisi inter animantata. Illis nem¬
pè solis inest contrarietas, quibus est a¬
ctualis defensio in velle Patientis, contra
iniurias ab Agente illatas & sensatas.
Quare: Nusquam est reactio patientis in
Agens, nisi ubi est contrarietas concepta
in anima. Hoc autem ordinarium ordina¬
tumque in natura sic esse, demonstrabo
protinus: Inprimis namque permaneret
Universus, pro ut modò subsistit, infinita
vi verbi, si ita iussus esset. Infinita inquam
essent in suis successionibus, & duratione,
non autem unitatis actuali vi infinita
creaturae. Idque quia est fidei, probatio¬
nis non eget. Nullum est igitur subluna¬
rium,
Tt 2