REGIMINIS.
333
nequicquam
reactionis
tolerant
à
suis
ob¬
iectis:
quia
generant
per
absolutam
po¬
tentiam
dispositivam
obiectorum.
Qua
potestas,
cum
divinitus
sit
collata
naturae,
etiam
agit
sine
reactione.
Per
exemplum,
Si
totus
globus
terrae
&
aquae,
farinaceus
esset,
tandem
tota
illa
moles
fermentare
tur
à
fermento
panis
semel
indito.
Quod
utique
non
fieret,
si
vel
minima
corporis
fermentabilis
reactio
esset.
Pauculum
enim
fermenti
statim
suffocaretur
à
ma¬
iore
mole
obiecti:
Perinde
quoque
spiri¬
tus
seminales,
molem
substratam,
pro
fa¬
cultate
sibi
collata
&
innata,
disponunt,
&
alterant
insigni
praerogativa,
&
citra¬
subiectae
molis
reactionem.
Nec
obstat,
quod
stomachus,
duriores
cibos
coquens,
sentiatur
velut
repati,
ac
tolerare
reactio¬
nem
digestibilium.
Quia
rusticus
nimis,
&
ille
medentum
sermo.
Quoniam
nisi
digestibile
coquatur
perfectè,
statoque
termino,
frustra
digestio
ejusdem
spera¬
tur.
Nam
diutius
in
stomacho
morans,
corrumpitur,
adeoque
tunc
suboritur
a¬
gens
noxum,
nec
amplius
digestibile
pri¬
stinum,
dum
corruptum
est.
Nec
etiam
istud
agens
novum
reagit,
per
modum
ferri
candentis.
Quia
sunt
in
illo
digesti¬
bili,
partes
incapaces
digestionis,
respectum
illius
stomachi.
Neque
etiam
fermentum
panis
fermentat
pulverem
vitri,
aut
are¬
nam
silicis;
quia
est
obiectum
alienum,
&
incapax,
sibique
indomitum.
Sic
nam¬
que
fermentum
stomachi
digerens,
fer¬
mentat
florem
farinae:
non
autem
surfu¬
res.
Interim
nil
patitur
fermentum
fari¬
nae;
à
pulvere
vitri:
ut
neque
ille
pulvis
reagit,
resistit,
aut
verè
renititur.
Siqui¬
dem
fermenta
alterantia
nequaquam
a¬
gunt,
nisi
in
habentia
symbolum:
sed
quie¬
scunt,
cessant,
dormiuntque,
si
non
habe¬
ant
obiectum
sibi
proprium.
Impedimen¬
ta
ergo
agentium,
per
Blas
alterativum,
sunt
incapacitates,
durities,
impuritates,
in
aequalitates,
&
spatii
requisita
moventia.
Itaque
horum
actio
terminatur
in
obiectum
proprium,
illudque
disponit
decretis
sibi
pe¬
riodis
&
modis.
Impedimenta
autem
in¬
tercurrentia,
non
sunt
reactiones
patien¬
tis:
sed
ejusdem
incapacitates.
Neque
enim
reagit
Argentum,
dum
à
Chrysulca
tanto
fervore
solvitur:
quanquam
haec
intereà
fatiscat
agendo,
vimque
suam
a¬
mittat:
verùm
est
spirituum
innata
pro¬
prietas,
atque
dos,
qui
operantur
agendo,
ut
ad
destinatum
scopum
pertingendo
seipsos
perficiant,
deducantque
sua
obie¬
cta
ad
fines
sibi
naturaliter
injunctos.
Quod
sat
docet
acetum
distillatum,
dum
solvit
lapidem
cancrorum,
limacum,
co¬
ralla,
etc.
Acidus
enim
aceti
spiritus
sese
agendo
coagulat,
quique
alias
penitus
erat
volatilis
&
liquidus,
constringitur
nedum;
sed
&
saporem
mutat.
Cogit
namque
&
constringit
se,
forma
tangibili,
quasi
magis
gauderet
solidioris
corporis,
quam
liquoris
specie
permanere.
Ejus¬
modi
autem
coagulationem
atque
sapo¬
ris
mutationem
contingere,
proprio
spi¬
ritus
aceti
motu,
non
autem
reactione
corporum
in
dissoluto
fieri,
stantium
patet.
Quia
corporum
illorum
non
fit,
vel
unius
saltem
grani,
in
pondere
diminu¬
tio.
Dum
interim
aliquot
mensurae
stilla¬
ti
aceti,
mutationem
praefatam
subeunt.
Adeoque
propter
solam
lapidum
commi¬
nutionem
id
fieri,
non
videtur
rationi
consonum:
sed
ob
propriam
spirituum
dotalem
explicationem.
Propemodùm
idem
fit,
dum
spiritus
vitrioli
cum
Mer¬
curio
incalescit.
Mercurius
namque
ma¬
net
impermutatus,
in
Mercurii
essentia
at¬
que
materia;
nisi
quod
nivis
faciem
assu¬
mat:
nil
quicquam
interim
de
sui
substan¬
tia
amittens,
attamen
spiritus,
vitrioli
transit
in
verum
Alumen.
Sin
autem
spi¬
ritus
aquae
fortis
(qui
pro
altera
medie¬
tate
sui,
est
&
spiritus
vitrioli)
Mercurio
combinetur,
non
fit
nix
ista
Mercurii,
ut
neque
ipse
liquor
transit
in
alumen.
Ad¬
eoque
hinc
apparet,
non
esse
actionem
propriam
Mercurio:
sed
spiritui
vitrioli,
seipsum
sponte
propria
disponentis
di¬
versimode,
juxta
innatam
propensionem,
ad