DUUMVIRATUS
347
stententur
Tyrociniorum
Scriptores.
Fit
enim
legitimum,
&
quod
philosophorum
vocant,
è
spiritu
viridi
vitrioli:
qui
per
repetitam
cohobationem,
ultima
ignis
tortura
expressus,
&
insigniter
volatilis,
coagulatur,
atque
fixatur.
Quod
praestat
vulgaris
sal
armeniacus,
qui
inde
postmo¬
dum
auferri
debet,
per
spiritus
vini
repe¬
titas
distillationes.
Id
sulfur
inter
Arca¬
na,
ad
vitam
longam,
&
catervam
aliquot
morborum
fugandam
commendabile.
(10)
Multos
itaque
adhuc
loquentes
post
trium
momentorum
susurrum,
somnus
occupat.
Quomodo
ergo
in
his,
tam
re¬
pente,
omnium
nervorum
constipatio
praesto
erit?
quare
demum
somnus
ci¬
tius
obrepit
jacentibus,
quam
sedentibus,
cum
alioqui
motus
vaporum
ab
inferis
longè
facilior
esse
debeat
in
corpore
ere¬
cto,
quàm
in
cubante
lateraliter?
Quin¬
etiam
etsi
donetur,
omnes
aequaliter
ner¬
vos,
&
ante
somnum
constipari
(quod
tam
est
insulsum,
quàm
ridiculum)
atqui
undè
potestates
mentales
per
somnum
so¬
piuntur?
nisi
animam
necessariò
suum
nospitium
in
arca
Cerebri,
ac
prope
ner¬
vos,
posuisse
mandaveris?
Atque
sinus
Cerebri,
proindè
toto
somni
intervallo,
non
quidem
spiritu
animali:
sed
perègri¬
nis,
crudis,
crassis,
&
morbosis
vaporibus
repletos,
ipsosque
discursuum
Authores
tantisper
feriari,
dormire,
vel
procul
evagari?
Libertari
autem
omnia
confe¬
stim
inde
organa,
ad
sonitum,
aut
lubi¬
tum
excitantis?
(11)
At
audivi
somnum
excu¬
sari
pertitulum
ordinarii
effectus,
qui¬
que
alioqui
morbosus
esset,
nisi
quoti¬
dianus,
atque
solitus.
Inventum
istud
anile
obrisi.
Quod
primus
saltem
som¬
nus,
sive
peccati
poena,
ante
crapulam,
in
hominem
missa
esset.
Dein,
quod
nuspiam
malum,
quod
in
se
morbus
aut
malum
est,
minus
malum
sit,
quia
ordinarium.
Eoque
dato,
nunquam
somnus
viribus
languentibus
ferret
solamen,
sed
perpe¬
tuum
laborem.
(12)
Ego
autem,
postquam
semel
animae
cujusdam
lucem,
aliqua
repraesentatione
viderim,
aut
senserim:
Intellexi
somnum
fieri,
dum
Splen
pro¬
priè
insudat
nutritioni,
cum
recreatio¬
ne
ac
voluptate.
Tum
nimirum
veniam
dans
seriis
suis
imaginationibus,
se
to¬
tum
demergit
oblectando
in
plenam
fruitionis
quietem,
ex
saturitatis
nempe
suae
percepta
suavitate,
&
restituti
sibi
fermenti
stomachici
libertate,
incumbit
perfruendis
deliciis:
ideoque
&
dige¬
stio
in
stomacho,
est
infelicior
inter
dormiendum,
quia
tardior.
Quapropter
fruitio,
&
ab
opera
feriatio,
primus
in
tota
natura
sensitiva
optatus
semper
fuit.
Vanae
idcirco
atque
ludibrio
plenae,
co¬
gitationes
primo
somno.
Dum
phan¬
tasia
Splenis,
sive
stomachi
abstrahitur
à
cogitando,
de
vegetante
necessitate.
Quae
mox
hoc
tractatu
clariùs
elucida¬
buntur.
(13)
Interrogatus
humorista
à
cra¬
puloso,
cur
mane
sibi
caput
doleat,
si¬
nistro
cornu,
supra
frontem,
ad
majo¬
ris
thaleri
fortassis
amplitudinem?
Prom¬
tus
ille
respondet,
constare
per
Anato¬
men,
orificium
ventriculi,
inclinari
ad
sinistrum
latus:
doceri
quoque
per
mul¬
ta
iam
secula,
quod
vapores
doloriseri
ferantur
è
stomacho
in
caput:
doleant
autem,
quia
acuti,
acres,
atque
morda¬
ces,
è
vino
relicti:
Itemque
quod
ejus¬
dem
lateris
servent
perpendiculum,
nec
extravagari
permittantur.
Quo
dicto,
Galenista
attollit
supercilia,
chlamydem
succutit,
suaeque
animae
gratulatur,
quod
credulus
alter,
tam
mendosa
fabula,
sibi
satisfactum
autumet.
Etenim
quod
dolor
frontis
à
stomacho
rectitudinem
lateris
obtineat,
eximium
aliquid,
pro
actione
Regiminis
&
duumviratu,
occultat.
At
ne¬
mo
cogitavit,
istud
fieri
non
posse,
absque
vaporum
commercio
actuali.
Nam
inpri¬
mis
vapor
nullus,
è
stomacho
ferit
caput;
ut
neque
ullus
etiam
acer
est,
salsus,
ama¬
rus,
vel
ponticus,
prout
alibi
de
Ca¬
tarrhis.
Quoniam
dolor,
de
quo
iam,
est
continuus,
tam
jacenti,
quàm
stanti,
aut
sedenti,
&
citra
ructus
necessitatem.
Sin
Xx
3