AB
SENSITIVA
ANIMA.
353
vel
resipiscentibus,
ut
addit
cognitionem
mediorum,
quibus
est
lapsa,
atque
penitus
degener
facta:
Ita
quoque
praesupponit
eandem
doctrinam,
velut
basim
cognitio¬
nis
ipsius.
(2)
Denique
de
Ortu
formarum
ostendi
pariter,
quantum
haec
anima
ca¬
duca,
sensitiva,
atque
mortalis,
in
nobis
distet
à
mente
immortali:
Quod
certè
non
minus,
quàm
infinito
modo
fieri,
est
indubium,
dum
Mens
nimirum
sit
substan¬
tia,
non
mortalis:
sensitiva
verò,
nec
sub¬
stantia
sit,
ut
neque
accidens:
sed
creatu¬
ra
neutra
mortalis,
&
in
nihilum
periens,
deque
natura
luminum.
(3)
Quae
doctrina
pro
parte
est
Euangelii,
de
vita
&
morte
aeterna
animarum
loquentis:
sire
quę
cen¬
set
animam
humanam
Dei
Imaginem,
nec
in
posterum
interiturum:
ad
distin¬
ctionem
animae
pecuniae:
quae
scilicet
cum
vita
ipsa,
in
nihilum
revertitur,
non
secus
atque
lumen
candelae.
Pro
altera
autem
parte,
est
praesens
doctrina
planè
paradoxa.
In
quantum
anima
sensitiva
relegatur
extra
praedicamentum
substan¬
tiae,
&
accidentis.
Inprimis
enim,
de¬
monstravi
animam
sensitivam,
atque
bel¬
luinam
tam
in
brutis,
quàm
quae
in
nobis
est,
non
esse
infinitam,
atque
immorta¬
lem,
vix
necesse
est,
cum
nemo
ambigat,
quin
omnis
res
naturalis
genita,
etiam
sit
corruptioni
obnoxia,
per
legem
naturae.
(4)
Mentem
autem
humanam
esse
immorta¬
lem
posthac,
de
fide
tenemur
credere.
Ad¬
coque
quod
mens
humana
sit
substantia
permanens,
sive
spiritus
post
separationem
à
corpore,
in
se
subsistens,
atque
vivens,
non
esset
Christianis
inculcandum,
aut
demonstrandum,
quibus
intellectus
est
in
obsequium
fidei
subactus,
nisi
in
medio
nostri,
&
Ecclesiae
hypocritis
potentissi¬
mus
nuper
Atheismus
consurrexisset,
qui
per
fidei
omnimodam
abnegationem
se
extricat
principiis,
quibus
insolens
ejus¬
modi
temeritas
pacari
posset.
Atque
il¬
lorum
pręcipuè,
qui
omne
Numen
negant.
(5)
Alioqui
nec
meum
est
de
mentis
immor¬
talitate
tractare,
ab
Augustino
conscri¬
pta,
demonstrataque,
&
à
Lessio
verbote¬
nus
piè
descripta,
atque
rescripta;
quippe
qui
idem
sat
probarunt.
At
nondum
con¬
tra
negantes
omne
Numen.
Desisterem
ergo
idem
reculcando
ruminare,
si
sat
contra
primae
classis
Atheos
ab
ipsis
de¬
monstratum
esset.
Et
nisi
statuissem
in
na¬
tura,
differentiam
Mentis,
ab
omni
viven¬
tium
anima.
Nisi
inquam
ad
naturae
co¬
gnitionem
spectaret
ejusdem
integritas.
Illaque
integritas,
differentiam
hominis,
ab
aliis
quibuslibet
creatis
designatam
optaret:
idque
univocè
atque
principali¬
ter
dumtaxat
iuxta
praecipuam
vividam¬
que
sui
partem,
citra
quam
homo
nil
nisi
foetidum
cadaver
est,
silice
vilior,
atque
quovis
vitro
citius
destruitur
ac
rumpitur.
Alioqui
stante
Christianismo,
stat
Mentis
immortalitas,
ejusque
substantis
substan¬
tia,
pro
ut
simul
&
aliarum
animarum
mortalitas,
sive
in
nihilum
reductio.
Quae
est
annihilatio
proprii
nominis.
Atque
exin
vera,
ac
propriè
dicta
differentia
earundem.
DE
ANIMAE
NOSTRAE
IMMORTALITATE.
1.
ATheismus,
&
Idololatria
pejor.
2.
Religiosi
Athei,
omnium
pessimi.
3.
Vita
novorum
re¬
ligiosorum,
se
caeteris
anteponentium,
Atheismum
introduxit
de
novo,
sub
Pelagiani
doctrina.
4.
Hypo¬
critae
Scriptura
abutuntur.
5.
Atheorum
perfectorum
argumentum.
6.
Praevisus
ab
olim
Atheismus
ille
medernus.
7.
Futilitas
argumenti.
8.
Qualis
fide,
Atheorum.
9.
Ab
admissis
argumenta
aliquot,
in
Atheo.
10.
Omne
intellectum,
mendax
est,
dum
in¬
tellectis
per
sidem
adaequatur.
11.
Ulterius
demon¬
stratur
per
Scripturae
auctoritatem.
12.
Panis,
qui
de
Coelo
descendit,
prophetatus.
13.
Ex
B.
Augustino
reliquum.
14.
Mens
non
potest
generari
à
dispositione
corporum.
15.
Neutralitas
entium,
Scholis
ignota.
Iudaei
Yy
2