356
DE
ANIMAE
NOSTRAE
pter
injustitiam
transferantur
regna
de
gente
in
gentem.
Atqui
ad
ostenden¬
dum,
eundem
esse
Deum
Christianorum,
qui
fuit
olim
Ebraeorum:
nam
retrò
ad
Chronica
scripta
non
est
recurrendum:
apud
quos,
nec
Biblia
ipsa,
sunt
alicujus
fidei.
Collisum
est
Atheorum
argumen¬
tum.
Cum
eorum
intellectus
admittat,
quod
non
per
sensus
exterius
sit
introdu¬
ctum.
Tota
illorum
fides
est
ex
scientia,
scientia
verò
fundatur
in
praesenti
sensi¬
bili,
praeterita
observatione,
&
abnegatio¬
ne
historiarum,
atque
successione
aeta¬
tum.
Alioqui
namque
non
minor
debe¬
ret
esse
Sacrorum,
quàm
profanorum
Scriptorum
authoritas.
Imò
Atheo¬
rum
omnis
scientia
descendit
ad
oculos,
ad
visum,
numeros,
lineas,
figuras,
tonos,
pondera,
motus,
odores,
tactus,
attactus,
&
gustus.
Id
est,
totum
pendet
ex
initio
brutali,
suntque
inepti
ad
intelligendum,
quae
superant
sensum.
Id
est
enim,
cur
se
excludant
è
mundo
intelligibili,
&
calci¬
trant
contra
lapidem
Angularem.
At
sal¬
tem
fatentur
se
videre
&
scire,
quae
nesci¬
unt.
(8)
Quod
contingit
in
Theoricis
plane¬
carum.
Ast
utinam
demetiantur
Athei¬
mundi
ambitum,
Saturni
inquam
realem
distantiam
à
nobis.
Fatebuntur
namque
eo
ipso,
etiam
nolentes,
tot
millenorum
milliarium
distantiam,
quod
ipse
illorum
intellectus
contradicet
visis
dimensioni¬
bus.
Vel
necessariò
se
inclinabunt
ad
fa¬
tendum
triplicatum
Saturni
circuitum,
respectu
suae
diametri,
non
potuisse
ex
se,
aut
sua
sponte
surrexisse:
quin
potius
ali¬
quem
esse
horum
Authorem
infinitae
po¬
testatis,
sapientiae,
magnitudinis,
adeoque
etiam
durationis,
etc.
Sin
verò
putet
A¬
theus,
tam
incomprehensibilis
magnitu¬
diuis
orbes,
tamque
regularem
vicissitu¬
dinum
constantiam,
sua
sponte,
ab
aeterno
sic
fuisse:
saltem
illius
aeternitatis
infini¬
tae
perpetuitas,
legem
quandam,
ordinem,
atque
ordinatam
gubernationem
sequi
de¬
bet,
quae
aliquod
ens
praesidens,
sempiter¬
num
duratione,
magnum,
atque
potens
re¬
quirebat.
Miserrimi
ergo
sunt,
qui
per
ab¬
negationem
universorum,
excludunt
fi¬
dem,
&
fidei
merita.
Etenim
considere¬
mus
orbem
terrae
vestitum
aquis:
vel
lo¬
cum
illum,
absque
terra
&
aqua,
ut
nem¬
pe
omnia
suopte
impetu
cadunt
centrum
versus.
Adeò
ut
si
duo
homines
ibidem
essent,
ab
Oriente
scilicet
&
Occidente,
hi¬
pedibus
sese
contingerent,
&
capitibus
sursum
adspicerent,
pro
ut
hodiè
nos
&
Antipodes.
Hoc
inquam
credit
Atheus,
quanquam
non
ipsi
suggesserit
sensus.
Corpora
enim
gravia
docent
quidem
propensionem
suam
decidendi
deorsum:
At
coelum
undique
sursum
esse,
respectu
unius
centri,
hancque
centri
esse
proprie¬
tatem,
cui
non
est
similis
altera,
nec
tamen
illam
Atheus
vidit:
ast
nihilominus
cre¬
dit:
imò
quidcunque
unquam
fabricet.
contrarium
semper
invenit,
&
absque
illa
centri
proprietate
credit
inquàm
unicam
ejusmodi
naturalem
proprietatem
in
uni¬
verso
centro:
sed
non
intuetur
uspiam
au¬
thricem
ejus
causam,
aut
illi
similem
in
minimo,
eamque
mavult
per
infidelitatem
à
se
excludere.
Ast
saltem
si
Deus
non
sit,
nec
ubique
praesens,
&
omnia
dans
omni¬
bus,
perindè
esset,
si
cuncta
confunderen¬
tur,
sursum
deorsum
caderent,
gravia
de¬
orsum,
vel
sursum
ruerent;
perirent
plan¬
tae
&
belluae,
vel
non.
Ergo
constantia
or¬
dinis
&
perseverantia
specierum,
requi¬
runt
de
necessitate
aliquod
ens
primiti¬
vum
fontale,
undè
incepere,
sunt,
filoque
continuato
propagant,
quodque
cuncta
suo
nutu
gubernat,
datque
continuitatis
constantiam,
ac
successionem,
ne
cuncta
corruant,
&
confusè
commisceantur.
U¬
niversalem
nimirum
curam
gerit,
custo¬
ditque
res
in
suo
esse.
Consideret
deni¬
que
Atheus,
fluxum
&
refluxum
aquae.
Quod
nulla
scilicet
aqua
adscendat
spon¬
te:
attamen
aqua
maris,
tam
in
fluxu,
quàm
refluxu
maris
adscendat
semper.
Credit
hoc
quia
videt;
sed
ejus
causam
non
credit,
quia
non
videt:
nec
ejus
scien¬
tia
intravit
per
sensum,
Quippè
quae
sen¬
sibus