358
DE
ANIME
NOSTRAE
IMMORTALITATE.
signare,
in
quo
puer
esset
natus,
quem
tam
remoto
itinere
quaerebant:
nisi
statuis¬
set
id
è
scriptis
Prophetarum
eruendum,
in
honorem
Dei,
&
populi
doctrinam.
Ergo
si
qua
fides
sacrae
historiae:
ea
con¬
vincit,
esse
Deum
unum;
Gentium
Deos
esse
daemonia.
Hunc
Deum
Messiam,
filium
suum,
ex
Abrahamo
tandem
susci¬
tatum
iri,
absque
voluntate
viri,
ex
sola
Virgine,
esse
panem
Angelorum,
qui
de
Coelo
descendit,
qui
salvandos
salvat
gra¬
tis.
Cumque
Intellectus
humanus
haec
mysteria
nequeat
comprehendere,
mul¬
toque
minus
per
sensuum
adiutorium
prae¬
videre:
Ideo
necessum
est,
Intellectum
trahere
in
obsequium
fidei,
quam
ex
se
nullatenus
concipere
potest.
Quia
cum
is
sit
limitatae
potentiae,
&
fides
profun¬
dae
ubique
obscuritatis:
nequit
Intelle¬
ctus
comprehendere
infinitum
duratio¬
nis
terminum,
sive
animae
suae
immorta¬
litatem.
Itaque
tandem
concessis,
cre¬
ditisque
sacris,
saltem
per
modum
Chro¬
nicorum,
elucet
eo
ipso
Deus
unus,
aeter¬
nus,
immutabilis,
immortalis,
infini¬
tus,
omnipotens,
Bonus,
Verus,
Sapiens,
Creator,
Author,
Sustentator,
Guber¬
nator,
&
vita
rerum.
Concesso
demum
hoc
Numine,
concludunt
argumenta
(12)
S.
Augustini
pro
immortalitate
animae,
&
concedenda
est
vita
aeterna,
aeternus
ignis,
gaudium,
pax,
luctus
etiam
inter¬
minabilis.
Suntque
Angeli,
Cacodae¬
mones,
Pythonissae,
sive
diaboli
manci¬
pia.
Horum
autem
desunt
conceptus
in¬
tellectui,
qui
è
solis
tantùm
sapit
sensibus,
iuxta
Aristotelem:
Desuntque
verba
lin¬
guae,
deficiunt
&
Idiomatibus
sermones
positivi,
ut
explicarent,
quae
auris
non¬
dum
audivit,
nec
Intellectus
potuit
ca¬
pere,
quod
in
cor
hominis
nondum
de
scendit:
quodque
in
se
est
indemonstra¬
bile
per
disciplinam
sensuum,
&
intel¬
lectualem.
Nam
fides,
fidei
meritum,
&
exspectatio
justorum,
superant
omnem
sensum,
&
quicquid
per
intellectum
con¬
cipi
unquam
potest.
(13)
Porrò
si
mens
est
immortalis,
&
fruitura
gaudio
aeterno,
separata
per
mortem
à
suo
corpore
mor¬
tali
exsistit,
&
vivit
reverâ.
Ergo
non
ge¬
neratur
à
corpore,
quod
in
se
cum
omni
sua
dispositione,
est
caducum
mortale,
&
cadaver,
quotidianis,
&
quibusli¬
bet
vicissitudinum
importunitatibus
ob¬
noxium.
Ergò
mens
est
substantia
im¬
mortalis,
vita,
de
natura
luminis
aeterni,
inextinguibilis.
Ideoque
nec
generatur,
aut
provenit
ab
homine,
parente,
aut
se¬
mine
caduco.
Multò
minùs
surgit,
aut
producitur
à
seipsa:
sed
ab
initio
aliquo
aeterno,
quod
in
se
est
vita
lux
aeterna,
in¬
finita,
non
alterabilis
aut
extinguibilis.
Verba
autem
haec
sunt
fidei,
&
revela¬
tiones
hujus
lucis
aeternae,
ideoque
in
ae¬
ternum
vera
sunt.
Carnalis
autem
homo
non
percipit
ea,
quae
sunt
Dei;
ideoque
sa¬
pientia
ejus
est
stultitia
apud
Deum,
qui
est
ordo,
integritas,
essentia,
Pater
lumi¬
num,
rerumque
omnium
causa
totalis,
in¬
dependens,
absoluta,
abstracta.
Cui
idcir¬
co
debetur
omnis
honor,
ab
omni
creato.
Creavit
autem
non
solùm
substantiam
Mentis,
ut
sit
lumen
substantiale,
ad
simi¬
litudinem
sive
imaginem
sui:
sed
etiam
fecit
animatorum
lumina
viventia
uni¬
versa.
Quae
quidem
non
subsisterent
ex¬
tra
suum
concretum
in
abstracto:
ideo
&
peritura,
cum
morte
eorundem.
Ideoque
nec
substantiae,
licet
substantiales,
sive
per
modum
spirituum
substantialium.
Nec
proin
etiam
de
numero
accidentium,
pro¬
ut
alibi
tractatu
de
origine
formarum
de¬
monstravi.
Vita
ergo
belluina
est
ex
lumi¬
ne
vitali,
vivente
&
creatura
inter
substan¬
tiam
&
accidens
neutra.
Quae
entium
neutralitas,
Scholis
hactenus
ignota,
data
est
ab
etymo
Patris
luminum.
Ita
qui¬
dem,
ut
nedum
faciat
adurentem
lucem
Solis,
splendoremque
nitedulae:
sed
&
omnium
omninò
animatorum
animas,
quarum
ipse
solus
vult
manere
usque
conditor
&
herus.
NEXUS