359
NEXUS
SENSITIVAE
ET
MENTIS
1.
A
&
Ω.
2.
Corpus
est
cadaver
nihili,
citra
mentem.
3.
Physica
authoris
longè
remota
ab
Aristotelis
traditis.
4.
Ostendit
veritatem
hanc
In¬
tellestus
Adamicus.
5.
Per
Orationem
abstractio¬
nis
Mens
explicari
deberet.
6.
Narrat
Author
suas
professiones
quinque.
7.
Ex
quinto
educit
quinque
conclusiones.
8.
Connexus
mentis
tanquam
nuclei,
in
sensitiua
tanquam
putamine.
9.
Defectus
ex
anima
sensitiua.
10.
Obiectio.
Contra
peccatum
&
meri¬
tum.
11.
Responsio
ad
praefata
argumenta.
12.
Per
exemplum
Solis.
13.
Corrupta
natura,
perpetuo
gra¬
tiae
auxilio
eget.
14.
Mens
quatenus
Dei
Imago,
ni¬
titur
aliquid
velut
è
nihilo
creare.
15.
Differentio
conceptuum
admirandorum
in
gravida.
(1)
Praemissis
iam
quae
superius
pro
immortalitate
animae
scripsi,
deinceps
pro
animae
cognitione,
ad
Dominum
meum
Iesum
redeo,
qui
so¬
lus
paternae
sapientiae
principium,
inter¬
minans
finis
&
&,
sive
scopus
unicus,
in
quem
tota
omnium
intellectionum
clari¬
tas
est,
&
terminari
debet.
Cognita
nam¬
que
mentis
immortalitate,
anima
sibi
de¬
bet
innotescere,
quantum
potest.
Siqui¬
dem
cum
anima
corporis
clavo
Rectrix
assideat.
(2)
Nil
sane
in
corpore
(nisi
cum
Anatome
sola,
spectem
cadavera)
opera
dignum
examinari
potest,
absque
vitae
si¬
ve
animae
cognitione.
Enimvero
multo¬
ties
mecum
indignatus
sum,
velle
conci¬
pere
res
externas
&
alienas:
atque
inter¬
rim
nesciri,
quis
sim
ille,
qui
extera
&
sublimia
contemplari
audeo.
Nondum
intellecta
enim
imagine,
quam
mens
prae
se
fert,
nec
quis,
qualis,
quantus
ve
sit
in¬
tellectus.
Atque
tandem,
nec
quomodo
formetur
actus
intellectualis.
(3)
Quapro¬
ter
mecum
statui,
longè
aliam
animae
co¬
gnitionem
tradendam
Christianis,
quàm
quae
hactenus
à
Gentilium
Scholis
est
edocta.
Quantum
enim
verbis
explicari
potest:
tantundem
quoque
Sacra
tra¬
dunt.
Ac
reliquum
exercitando
acquiri¬
tur
gratis,
per
ipsam
gratiam:
Nec
alium
mens
doctorem
admittit,
quàm
illum,
qui
solus
Pater
atque
magister
vocari
praece¬
pit.
Quia
reverà
omnis
doctrina,
quae
è
praeexsistente
sensuum
cognitione
hauri¬
tur,
procedit
ab
anima
sensitiva,
carnali,
sive
terrena
(quamque
ideo
Apostolus
Diabolicam
vocat)
illuminata
quidem,
at
non
ab
ipsamet
Mente:
quae
scilicet
dum¬
taxat
optat
illuminari
à
sui
initio,
quod
est
supra
naturam,
&
non
à
sensuum
ob¬
seryatione.
(4)
Quorsum
spectat
status
intel¬
ligendi
in
Adamo,
ante
susceptam
doctri¬
nam
sensuum.
Noverat
quippe
essentias,
&
nomina
animantum:
quia
Mens,
in
di¬
vina
sui
imagine,
haec
intus
contemplaba¬
tur
dum
volebat,
ipsoque
aspectu
eadem
memorabat.
Sed
postquam
anima
sensiti¬
va
subnata
est,
in
quam
Mens
obvoluta
immortalis,
hujus
suscepit
vicariatum
sola
sensitiva,
vix
autem
ab
inde
soporata
mens
expergiscitur:
saltem
non
apertius,
aut
vivacius,
quam
dum
mentali
orationi
incumbit:
sive
id
sit,
quod
interim
de
se
disjiciat
frenos
sensitiuae,
vel
demum
quod
Deus
in
solo
spiritu
adorari
postu¬
lans,
suas
vocat
delicias
colloqui
cum
fi¬
liis
hominum.
(5)
Equidem
oratio
silentii,
profundaeque
humilitatis
intellectualis,
alium,
quàm
iam
me
senem,
ignarumque
Medicum
postulabat:
Sed
cum
mentis
physicam
explicationem
susceperim:
sit¬
que
mentis
essentia,
quidditas,
&
natura
physica,
planè
spiritualis,
atque
respiciens
sui
initium
immediatum,
&
supernatura¬
le:
debui
omnino
mentis
doctrinam
ede¬
re,
&
explicare
per
ejus
exercitia,
ut
homo
ab
operibus
prodatur.
Itaque
veniam
ro¬
go,
&
mereor,
si
non
pro
rei
dignitate
rem¬
declaravero.
Supplebit
divina
bonitas
meos
defectus
per
alium
me
digniorem.
Antequam
autem
progrediar,
sciat
Le¬
ctor,
quod
hactenus
Scriptorem
non
in¬
venerim;
qui
de
penitiori
mentis
vacuo
fundo,
Zz