360
NEXUS
SENSITIVAE
fundo,
&
fabrica
sive
de
creatione
idea¬
rum
entitate,
veritate,
aut
quidditate
aliquid
cogitaverit:
sed
potius
hujus¬
modi
doctrinam,
velut
anomalam
ignotam,
atque
desperatam,
solaque
admiratione
in
fumum
tenebricosum
sublatam,
à
tergo
suspenderunt,
nec
amplius
retro
ut
neque
introspexe¬
re.
(6)
Primum
enim
meos
errores
putan¬
do
commissos;
detegam;
ac
circum¬
stantias
narrabo,
quae
me
quandoque
fefellere.
Sciebam
enim
inprimis
ex
fide,
esse
nobis
Mentem
immortalem,
excedentem
ideo
quaslibet
naturae
po¬
testates.
Quippe
quae
à
DEO
imme¬
diate
Adamo
inspirata
fuit:
eadem
quo¬
que
hodie
foetui
ab
eodem
Principo
vitae
inspiratur.
Utpote
in
qua
Regnum
DEI
sedem
suam
ex
beneplacito
sta¬
bilivit,
&
hactenus
"illuminat
omnem
ho¬
minem
venientem
in
hunc
mundum",
suis¬
que
Deitatis
charismatibus
locupletavit,
praesentiaque
sui,
cacodaemonem
exclu¬
sit.
Pro
qua
nimirum
Mente,
mori
di¬
gnatus
est:
non
autem
pro
Angelo
lapso.
Sciebam
secundo,
ex
naturae
co¬
gnitione,
Bruta
habere
animas,
plus
minusve
prudentes,
&
sagaces:
cadu¬
cas
tamen
omnes,
atque
in
nihilum
properantes:
easque
perire,
non
secus
atque
flatum.
Lumen
candelae
extin¬
guitur,
&
in
nihilum
abit.
Ideoque
bel¬
luarum
animas,
non
esse
proprii
nomi¬
nis
substantias
spirituales:
sed
lumina
tantum
viventia
vitalia
animantatorum.
Quae
attamen
à
solo
Deo
Patre
crean¬
tur,
dispensanturque
iuxta
exigentiam
seminalium
dispositionum.
Sciebam
ter¬
tio,
quod
omnis
anima
caduca
atque
sensitiva,
à
seminibus
occasionaliter
&
dispositivè
tantum
emanaret:
Ideoque
nil
similitudinis
aut
unitatis
sortiretur
cum
Mente
humana.
Nam
etsi
à
Deo
creatae
ambae:
non
secus
tamen
dirime¬
rentur
ambae,
quàm
sicut
ens
cadu¬
cum,
ab
immortali
deinceps.
Vel
sicut
lumen
per
exsufflationem
interiturum,
à
substantia
quae
esset
Deitatis
lucens
imago.
Sciebam
quarto,
Quod
in
se¬
mine
humano
subessent
dispositiones,
&
spes,
ad
ejusmodi
animam
caducam:
non
minus
quàm
in
semine
canino,
ad
viventem
catulum.
Sciebam
quinto,
A¬
nimam
sensitivam
(prout
de
vita
lon¬
ga,
tractatu
de
introitu
mortis
in
natu¬
ram
humanam
probavi
:)
in
nobis
subor¬
tam
à
peccato,
atque
permanere
natu¬
raliter
deinceps,
per
successivam
sexuum
copulam:
nec
Mentem
immortalem
à
natura,
homine,
ullisve
mediis
natura¬
libus
fieri
posse.
(7)
1.
Eo
quod
esset
sub¬
stantia.
2.
Quodque
esset
permanens,
ideoque
3.
Quod
ab
ente
perituro
ne¬
quaquam
fieri
posset.
4.
Quod
Mens
idcrco
è
nihilo
ficri
debeat,
per
modum
omnium
substantiarum,
absque
auxilio
naturae
cooperantis.
5.
Quodque
pro¬
pterea
sensitiva,
ante
peccatum
non
fue¬
rit
in
nobis,
ut
neque
necessaria.
(8)
Scie¬
bam
denique
Sexto,
Quod
à
transgres¬
sione
deinceps,
Mens
esset
alligata
ani¬
mae
sensitivae.
Eo
quod
in
corpore,
morti
obnoxio,
nil
esset
Menti
propin¬
quius,
magísque
affine
in
quo
sederet.
Quodque
ea
propter
in
lucido
illo,
vi¬
talique
initio,
ceu
diversorio
sese
demer¬
sisset
Mens,
divinitusque
annexa
fuisset
usque
in
vitae
periodum.
Contuitus
enim
sum
ideo
tot
Amentias,
fallacias,
defe¬
ctus,
errores,
hominumque
perfidias,
imo¬
&
cunctas
insanias,
quae
omnem
penitus
Mentis
usum
denegarent,
ejusque
tota¬
lem
absentiam
potius,
quam
praesentiam
suspicari
facerent.
Cognovi
septimo,
Animam
mortalem
à
lapsu
deinceps,
ita
Mentem
suo
obtenebrare
hospitio,
eam¬
que
cooperire
desidem,
atque
velut
sopo¬
rantem
detinere:
ut
nedum
actiones
re¬
geret
corporales:
sed
ita
plerumque
ipsam
Mentis
praesentiam
obfuscaret,
ut
nil
pror¬
sus
expedite
hac
vita,
quasi
non
amplius
sui
iuris
esset,
agere
queat.
"Lex
enim
est
in
membris
nostris,
repugnans
legi
Mentis
no¬
strae."
Tandem
controversam
inquietudi¬
nem