PLEURA
FURENS.
391
tum
parvumque
locum,
qui
communi
in
cerebro
factus,
aut
detentus
esset.
Nonne
enim
ex
tot
tantisque
incogitantiis
Scho¬
larùm
subsecutiva
in
vicem
subscriptio
su¬
spectae
fidei
esse
meretur?
Nam
majoris
est
violentiae
opus,
quam
decumbenti
pituitae,
pleuram
à
costis
avulsisse.
(6)
Quot¬
quot
enim
ad
nonum
Almansoris
sunt
commentati,
longè
latéque
de
vena
azi¬
gos,
sive
absque
pari,
inter
costas
distribu¬
ta,
sese
scabunt,
adeoque
deflui
catarrrhi
obliviscuntur,
pro
ut
&
ponderis
ejus¬
dem,
duntaxat
ad
cruoris
depletionem
conversi.
In
hoc
enim
potius
considerant
remedium,
quod
unicum
habent,
&
rusti¬
cis
aequè
notum,
per
solam
nempe
venae
sectionem
iteratam,
quam
ipsam
morbi¬
naturam,
aut
suppositas
Scholarum
cau¬
sas
catarrhi.
Quin
etiam
eò
absurditatis
omnes
omnino
declinaverunt,
quod
reie¬
cta
catarrhi
consideratione
inter
curan¬
dum,
putent
ea
parte
primò
causam
appu¬
lisse,
qua
cruor
velut
per
accidens,
è
vena
impari
illapsus
est
inter
pleuram.
Tanto¬
pere
namque
ignaviae
semper
succubuere,
quod
causas
plerumque
effectum
medita¬
tione
obumbrent.
Nec
attenderunt
un¬
quam,
cruorem
à
venis
non
deferri
spon¬
te,
ut
neque
proprio
illabi
decubitu.
Pleu¬
ram
enim
à
costis
lacerare,
cruorem
eo
mittere
atque
similia,
sunt
vitae
munia
non
autem
labentis
liquoris
crimina.
Sed
quid
agent
Scholae,
quae
tantum
Paganis
subscribere
assuetae,
quorum
doctrina
non
naturam,
sed
ipsam
Mathesin
in
artificia¬
libus
imitari
est
solita?
Etenim
venam
azygos,
per
costas
utrimque
dilatatam,
ad
deductam
cernunt:
ergo
&
hinc
omnem
mendicant
causam.
Non
secus
ac
si
viator
dormiens,
circa
amnem,
&
in
proximo
nemore
occisum
cadaver
à
latronibus
re¬
periatur,
proindè
dormiens
ille,
ut
Reus
omnem,
capite
ablato,
sanguinem
effun¬
dere
debeat.
Ergo
instituunt
phleboto¬
miam,
&
cruorem
educere
tentant
per
re¬
vulsionem,
è
vena
azygos
rea,
tanquam
causa
proxima
immediata,
&
continente.
Ast
ubi
iam
vester
manet
Catarrhus
pi¬
tuitae,
vel
bilis,
è
capite
defluus?
quique
suo
duntaxat
pondere
pleuram
à
costis
lace¬
rat?
Cruorem
saltem
retro
revellere
inten¬
dunt
à
vena
impari
nedum
fluentem:
sed
etiam
possibiliter
fluiturum.
Estque
ob
id
dicta
revulsio,
prout
&
pertusa
vena
ali¬
qua
proximiore,
velut
mali
mediatrice,
dicitur
derivatio.
Ah:
quam
circumspe¬
ctae
sunt
Scholae
in
sermocinalibus,
&
arti¬
ficialibus?
quae
in
natura
nil
nisi
Iudicra
sunt:
Quoniam
etiamsi
vena
cubiti,
usque
in
cavam,
totum
depleat
cruorem,
&
haec
consecutivè
è
vena
azygos,
cruorem
ex¬
trahat:
Scire
tamen
deberent
Scholae,
sta¬
tim
post,
totum
iterum
cruorem
aequali¬
ter
in
venas
restitui:
adeo,
licet
vena
cubi¬
ti
tota
posset
evacuari.
(quod
nunquam)
tamen
mox
iterum
totus
cruor
aequare¬
tur
per
totum
venarum
contextum.
Unde
manifestum
fit,
vanas
esse
Revulsionis
&
Derivationis
naenias:
quippe
quibus
con¬
cessis,
adhuc
non
nisi
pro
paucula
mora
inservirent
intentioni.
(8)
Quaeso
ergo
Me¬
dentes
considerent,
in
Pleuritide
phlebo¬
tomiam
non
esse
usui,
propter
Revulsio¬
nem
&
Derivationem:
sed
propter
me¬
ram
sanguinis
viriumque
extractionem,
&
diminutionem.
Vt
scilicet
natura,
eva¬
cuationem
istam
exhorrescens,
desistat,
cessetque
mittere
cruoris
augmentum
cir¬
ca
pleuram.
Attendant,
inquam,
an
hoc
non
sit,
cum
virium
jactura
tam
insigni,
&
repentina
(in
morbo,
quo
totum
onus
vi¬
res
ipsae
solae
bajulant)
à
posteriori
me¬
deri,
per
praecautionem,
praeventionemque
incrementi?
An
istud
inquam
sit
itum
ad
causam
connexam
&
foventem,
dum
non
ad
faciens,
sed
ad
factum
esse,
totam
con¬
vertunt
operam?
(9)
Stulta
prorsus
ministe¬
ria
ab
artificialibus
depromta.
Torrens
quippe
fluens
ad
quendam
terminum
mi¬
nuitur,
sistiturque,
si
ripa
ejus
ad
latus
ape¬
riatur,
&
propinquiore,
magísque
prono
itinere,
ad
declivem
locum
labatur.
Sed
quid
istud
juverit;
si
tantum
ad
aliquot
uncias
cruor
depleri
queat,
&
quidem
cum
Eee
2