392
PLEURA
cum
notabili
virium
jactura?
nonnè
obsti¬
pata
vena,
cruor
fluet
iterum
ad
locum
de¬
putatum,
quamdiu
motus
initium
perseve¬
rat?
An
non
convenientius
fuerit,
fluxus
principium
stitisse?
cum
ex
vena
secta,
non
aliud
bonum,
in
Pleuritidi
queat
exspe¬
ctari,
quam
quod
enervatis
viribus
sperari
possit?
Scilicet,
quod
natura
virium
avi¬
da,
indiga
&
egena
cruoris,
cessat
à
sym¬
ptomatico
motu
versus
pleuram,
quam¬
diu
debilitata
permanet.
Adque
ideò,
non
accrescente
Pleuritide
pro
mora,
na¬
tura
velut
rumoris
&
procellae
poenitens,
cogitet
de
maturatione
puris
ab
extrave¬
nato
cruore
fabricandi.
Quae
cuncta
feli¬
ciùs
sequerentur,
retento
cruore,
in
quo
habitat
vita,
id
est,
vires.
Vtpotè
vita
est
natura,
quae
sola
est
morborum
medica¬
trix,
eaque
deficiente,
humeros
attollit
Medicus.
Ergò
Scholae
hactenus
non
at¬
tenderunt
ad
causam
impulsantem,
quae
cruorem
extra
venas
profundit
in
loca
in¬
debita,
supra
metam
modumque,
quaeque
pleuram
à
costis
avellit
furiosè,
vulnus
&
cavum
parat.
(10)
Quae
causae
simul
connexae,
sunt
quidem
ante
effectum,
in
eodem
ta¬
men
effectu,
perseverant
adeò,
ut
mate¬
rialiter
&
efficienter
sint
ipsimet
effectus.
Ad
quem
scilicet
tardus
&
impotens
est
pituitae
falsae
&
salsae
è
capite
(per
non
exsi¬
stentes
canales,
aut
viarum
continuitates,
decursus,
ac
somniati
defluxus
Catarrhosi.
(11)
Paracelsus
autem
hanc
pleurae
avulsio¬
nem
meditans,
volensque
illi
adaptare
causam,
alias
adduxit
insulsitates,
ut
insa¬
nas
microcosmi
leges
suas
in
nobis
tute
tur.
Eingit
namque
novum,
&
aliàs
nun¬
quam
à
se
nominatum
salem
Ogertinum:
utut
variè
in
ulceribus
&
apostematibus,
usque
ad
excoriationem,
de
salibus
sibi
pruriat.
Ac
inprimis
hunc
Ogertinum,
de
proprietate
Arsenicalium
(sulfurum)
docet:
Interim
ejus
fodinas,
venas,
pro¬
prietatem,
historiam,
etymon,
&
etymi
rationem,
subticet.
Quia
à
se
somniatum,
At
saltem
in
hoc
nil
egisset
splendidius.
cum
eodem
luto
quo
sordent
Scholae,
ipse
non
minus
impingat.
(12)
Siquidem
nemo
hactenus
declaravit,
quarè
recedat
pleura
à
costis,
quibus
continuato
fibrarum
filo,
adnata
est,
An
videlicet
sponte
sua;
an
verò
per
alium
laceratorem
avellatur:
sa¬
tis
factum
dubio
contenti,
si
dixerint
à
pon¬
dere
devolventis
Catarrhi,
avelli
à
costis.
In
cujus
tamen
dubii,
tanquam
radicis,
sedationem,
tota
consistit
Pleuritidis
sa¬
natio,
&
praecautio.
Digna
est
nempe
cu¬
jusque
morbi
radix,
Scholarum
muto
si¬
lentio
Costendam
nimirum,
peculiari
tra¬
ctatu,
ipsam
morborum
quorumcunque
essentiam
hactenus
in
Scholis
nescitam)
sufficere
illis
visum
est,
si
ad
extera,
ad
ar¬
tificialia,
ad
symptomata
posteriora,
ad
consequentes
fructus,
sive
producta,
do¬
ctrinam
suam
contulerint:
quasi
scena
causarum,
&
radicum
essentialium,
esset
ridicula,
vel
frustranea.
Paracelsus
quo¬
que
si
aliquid
solidi
ad
tanti
morbum,
ejusque
doctrinam
addere
ratum
censuit:
si
non
ipsum
ogertinum
salem,
è
cruore,
de
potentia
ad
actum
deducere
statuit
sal¬
tem
insolitus,
anonymus
&
incognitus
sal
ille
deberet
attulisse
necessitatem
sui
inventi,
suaeque
generationis,
ut
aliquis
saltem
praecautioni
locus
daretur.
Hoc
nempe
postulat
Monarchae
Arcanorum
praetentus
titulus.
Sed
cuncta
mansere
ne¬
glecta,
eo
quod
super
inanes
stipulas
Me¬
dendi
principatus
stetit
fundatus.
Cor¬
ruiturum
itaque
spondeo,
quicquid
illi
fuerit
superstructum.
Nam
sive
ignis,
ve¬
ritatis
explorator
substruatur,
sive
de¬
mum
spontanea
dierum
putredo
stipulas
consumserit.
Saltem
tandem
aedificium
istud
corruiturum
scio.
(13)
Ego
autem
in
pleuritide
considero
primum
motorem
internum
sive
calcar:
Ac
dein
Lacerato¬
rem
pleurae.
Et
utrumque
unum
idem¬
que
efficiens
sui,
ipsam
voco
pleuritidem.
Cruorem
autem
eò
affluentem,
&
effu¬
sum,
indéque
natum
apostema,
tanquam
productum
considero,
quorsum
commu¬
nem.
adducam
experientiam
in
exem¬
plum.
Sit
spina
parti
alicui
infixa.
Cui
succe¬