394
PLEURA
Prout
de
flatibus)
producit
mox
levicu¬
lo
remedio
difflabilem:
per
insensiles
ni¬
mirum
transpirationes.
(19)
Igitur
aciditas
confestim
dolorem
parit:
doloris
autem
proprium
comitem,
ac
causam
(lib.
de
lithiasi
cap.
de
sensatione)
dixi
convul¬
sionem.
In
qua
convulsione,
pulsus
an¬
teà
latens
manifestatur,
indurescit
arte¬
ria,
&
comitatur
dolor.
At
quia
convul¬
sio
plerumque
per
intervalla
tenditur
ac
remittitur
(quod
parturientium
dolor
te¬
statur)
hinc
fit,
quod
quoties
pleura
spa¬
smum
suum,
proprio
motus
Blas
intendit;
toties
aliquid
fibrarum
dilaceratur
à
co¬
stis:
dumque
se
vel
tantillum
remittit,
accurrit
cruor
vicinus,
in
locum
ruga¬
rum,
contrahendo
fracturam.
Hocque
ite¬
tatis
vicibus,
causa
est
apostematis
magni,
iuxta
frequentiam
&
asperitatem
con¬
tracturarum.
Cruor
autem
extravenatus,
aut
alioqui
justam
dosin
superans,
ob
symbolum
fermenti
acidi
conceptùm,
ho¬
stilis
fit,
&
praesto
coagulatur.
(20.)
Quod
si
verò
acor
in
venam
arterialem,
vel
arte¬
riam
venalem
(quae
sunt
vasa
pulmonis)
dispergatur
ab
infecto
Archeo,
necessitata
advenit
Peripneumonia
pulmonis.
Cer¬
nant
ergo
discernantque
Scholae,
an
causae
continenti,
ac
radici
medeatur
phleboto¬
mon.
An
vero
totus
illarum
conatus
saltem
sese
extendat,
ut
cum
procurata
virium
iactura,
incrementum
pleuritidis
(quando
multum)
praecaveant:
Sic
nam¬
que
modus
fiendi
morborum,
per
causas
motivas,
atque
vitales,
explicari
debuit.
si
rectè
Tyrones
instrui
sit
necesse,
Me¬
dentibusque
sic
est
consulendum,
ut
dein¬
ceps
quilibet
rite
suo
fungatur
munere,
utque
aeget
proximus
inde
fructum
de¬
sideratum
carpat.
(21)
Spinâ
enim
evulsâ,
fa¬
cilè
cessat
reliquum.
Nisi
forte
diutina
mora,
apostema
ipsum
fecerit
spinosum.
Nam
semel
formato
apostemate
vel
ulce¬
re,
licet
à
tergo
nec
radicem
in
corpore
sint
nacta,
nec
aliunde
foveantur,
per
se
stant
deinceps,
subsistuntque
absque
alia
sui
tutela.
Incumbendum
ergo
spinae
evellendae:
Estque
tabidi
ulceris
pertina¬
cia:
quod
ulcus
non
spinam
iam
habeat,
sed
spinosum
evaserit.
(22)
Gignitur
itaque
in
nobis
spontè
pleuritis;
dum
primae
di¬
gestionis
hospes
in
alienam
messem
per¬
egrinus
involet:
vel
aliàs
inspirato
en¬
dimico
virulento.
Tumque
est
Pleuritis
populariter
frequens.
(23)
In
multo
enim
aestu
repentinus,
multusque
affatim
fri¬
gidae
haustus,
pleuram,
non
secus
atque
aliud
acidum
irruens,
contrahit.
Non
est
etiam
culina
pleurae,
in
tenuissima,
ac
in¬
divisibili
ejus
membranula:
sed
in
con¬
tigua
sibi
intercostali
carne.
Nimia
nam¬
que
ejus
tenuitas
non
permittit
intra
se
culinam
abscondi.
Mortificatur
ideò
ci¬
tissimè,
pleurae
ipsius
cruor
per
violen¬
tum
irruens
externum,
sive
acidum
fue¬
rit,
sive
repentinum
frigus.
Eò
quod
in
externa
illa
culina,
alimentum
non
sibi
digeratur,
atque
praeparetur.
Vitiato
ergo
cruore,
dum
in
fieri
esse
est,
ad
ali¬
mentum
pleurae,
illicò
acescit,
fitque
ve¬
ra
pleuritis.
Pleuritidem
autem
non
qui¬
dem
advenire:
sed
advenisse,
&
adesse
sentiunt,
dum
ab
externo
irruente
ea
ge¬
neratur.
Nam
generationes
naturales
vel¬
ut
in
instanti
fiunt.
Ideoque
degeneratio
cruoris
in
praefata
exteraque
pleurae
co¬
quina,
est
quasi
instantanea.
Sed
Pleuritis
contingens
ab
acido
cruore,
aliunde
con¬
taminato,
morbos
plerumque
habet
alios
praenuncios.
(24)
Est
autem
Pleuritidi
quo¬
que
proprium,
quod
mox
naturam
sui
peccati
poeniteat.
Adeóque
horrore
ad¬
missi
erroris,
delictum
suae
digestionis
li¬
benter
corrigat.
Ac
proinde
ad
sanatio¬
nem
exigitur
tantum,
ut
spina
&
confu¬
sae
digestionis
productum
auferantur,
in
ipso
cruore
circumstante,
imò
&
in
ipso
apostemate.
At
Pleuritis,
quae
per
phle¬
botomiam
est
restituta,
saepè
post
annum
recurrit,
saepiusque
tabem
post
se
relin¬
quit.
Quia
residuae
spinae
negotium
re¬
linquitur
solius
naturae
humeris
superan¬
dum,
absque
adjutorio,
restaurantè
cha¬
racterem
ibidem
morantem.
Veteres
qui¬
dem