408
TRIA
PRIMA
CHYM.
PRINC.
NEQUE
EORUNDEM
(quod
Mercurio
vulgari
plus
minusve
inest)
respuit
planè
omnem
dualitatem.
Id
est
dicere.
Natura
mercurii
includit
perfectam
homogeneitatem.
Ad
alterum
autem
dico;
quod
natura
processerit
qui¬
dem
à
puritate
elementi
aquae,
ad
compo¬
sitionem
mercurii:
nequeat
tamen,
se¬
mel
admisso
semine
mercurii,
incluso
in
penetralibus
aquae
redire
ad
destructio¬
nem
illius
compositi.
Eo
quod
istud
se¬
men
non
sit
mortale,
nec
caducum,
nec
sublunaribus
legibus
obnoxium,
ut
in¬
quit
Paracelsus
in
vexatione
Chymista¬
rum.
(59)
Ratio
autem
immortalitatis
in
mer¬
curio
est,
Quod
semen
&
fructus
ejus,
in
constitutione
mercurii,
sint
iam
unum,
&
idem
Mercurius,
in
mercurio.
Nec
novit
natura
in
venire
modum
destructionis,
in
re
tam
homogenea,
ubi
semen
fructus
evasit,
unione
perfectissima,
&
anatica.
Quandoquidem
natura
non
potest
pene¬
trare
ad
dividendum,
ubi
nullus
est
no¬
dus,
aut
heterogeneitas.
Admitto
qui¬
dem,
quod
Mercurius
per
compositionem
transmutationis,
&
maritationem
sulfu¬
rum
metallicorum,
fiat
metallum;
&
hoc
sit
destructibile,
ratione
dualitatis,
sui
sul¬
furis:
attamen
Mercurius
illius
metalli
manet
indestructibilis.
Hinc
Paracelsus
in
vexatione
praefata:
Etsi
metallum
de¬
struxeris
decies
millies:
attamen
à
destru¬
ctionibus
semper
resurget
longè
perfe¬
ctius.
Et
in
Archidoxis,
lib.
de
separat.
elementorum
cap.
de
metallis.
Unum¬
quodque
elementorum
in
specie
olei
de¬
structionis
metallicae,
potest
reduci
ite¬
rum
in
metallum
album
pristinum,
&
mal¬
leabile,
excepto
elemento
ignis,
quod
tin¬
cturam
sive
sulfur
continet.
Igitur
quan¬
quàm
pars
mercurialis
in
metallis,
adeo
que
&
in
ipso
mercurii
corpore,
propter
adjuncta,
suscipiat
larvas
vitrioli,
olei,
sa¬
lis,
vel
aquae:
non
sunt
nisi
oculorum
im¬
posturae.
Quippe
semper
Mercurius
inde
redit,
quia
secundum
naturam,
&
omnes
proprietates,
semper
inest.
Teneo
ergo
cum
principiis
abstrusioris
philosophiae:
(60)
"Si
Mercurius
esset
divisibilis
in
partes
heteroge¬
neas,
ars
Chymica
non
esset
vera:
ac
ipse
Mer¬
curius
ineptus
operi
esset.
Etenim
nisi
mercu¬
rium
vidissem,
ita
subsistentem,
negarem
artem
esse
veram.
Natura
enim
nequit
destruere
se¬
men,
quod
mori
non
potest,
nec
à
materia
sua
separari."
Nec
mori
potest
per
machina¬
menta
sublunaria
hujus
seculi.
Item
"faci¬
lius
est
aurum
construere,
quàm
destruere:
sic
&
facilius
naturae,
mercurium
construere,
quam
de¬
struere."
Quotquot
ergo
promittunt
auri
vel
mercurii
separationes,
nec
tamen
au¬
rum
peculiosa
quantitate
construere
sci¬
unt,
cùm
nesciant,
quod
est
longè
facilius,
credant
etiam
se
nescire,
quod
longè
est
adhuc
difficilius.
(61)
Ideò
Bacon,
inquirens
primam
artis
materiam,
perque
omnia
mundi
corpora
discurrens.
Negat
aurum,
&
argentum,
esse
materiam
artis:
eo
quod
sit
plane
impossibilis
eorundem
re¬
ductio
in
sulfur
&
argentum
vivum,
unde
fiat
filius
ignis,
tantus
in
amore
philoso¬
phorum.
Ad
tertium
tandem
dico.
(62)
Quod
quae
non
morti,
separationi,
mutationive
sunt
subiecta,
saltem
sunt
termino
obno¬
xia.
Id
verum
concedo,
si
de
dissolutione
mundi
&
igne
Gehennae
in
consumma¬
tione
saeculi
intelligamus,
de
quo
nil
ego.
Alioqui
praefata
adstructio
Idiotismum
continet.
Nam
terminus
nil
naturaliter
o¬
peratur:
sed
peracta
est
operatio
ab
agen¬
te,
in
ipso
termino
ad
quem.
Deficit
au¬
tem
ejusmodi
agens,
circa
indissolubilia.
Denique
nec
tempus,
vel
duratio
aliquid
operatur
per
se:
sed
tantum
operantur
mediae
dispositiones
mobilium
in
tempo¬
re
contingentes.
Ideo
quicquid
mutabi¬
lium
dispositionibus
non
auscultat,
multo
minus
tempori,
aut
termino
durationis:
qui
terminus
inclusus
est
rebus
mutabi¬
libus
tantum,
non
autem
immutabilibus.
Si
iam
mercurius
metallicus
caret
omni
prorsus
sulfure,
nobilissimum
inquam
constantissimae
unionis
corporum,
lici¬
tum
est
considerare
hanc
trium
primorum
legem,
instar
catenae
disruptae,
defecisse.
Caetera
proinde
corpora,
non
esse
tria
prima: