ESSENT.
DE
MORBOR.
EXERCITU
ESSE.
411
ex
se
invicem
fiant.
(73)
Ultima
ergo
sunt,
non
autem
prima,
utut
sumantur.
Cuncta
enim
vegetabilia,
quamdiu
non
lignosa,
spiritum
vini
continent,
quatenus
ex
illis,
per
fer¬
mentum
apertis,
spiritus
vini
educitur.
At
ex
eadem
materia
iam
lignum
facta,
non
educitur
amplius
aqua
vitae.
Fit
in¬
quam
in
vegetabilibus,
per
artem
spiritus
vini,
qui
antea
iis
non
inerat,
ex
dispositio¬
ne
materiae
succi
putrescibilis,
&
fermen¬
ti
vinosi
symbolo.
Non
enim
proinde
spi¬
ritus
vini
erit
vegetabilium
principium,
quatenus
cuncta
in
se
diversa,
in
hoc
con¬
sentiant
spiritu,
&
ex
singulis
educi
posset:
sed
spiritus
vini
habet
effectus,
&
produ¬
cti
rationem:
Sunt
igitur
similiter
tria
il¬
la
principiata;
non
autem
principia.
An
enim
sanguis
sale
carebit
in
distillando,
quia
secrevit
lotium,
quod
Paracelsus
sa¬
lem
cruoris
vocat?
(74)
Et,
si
sal
unum
de
prin¬
cipiis,
certè
cruor
erit
aeternus
in
supposi¬
to,
si
careat
initio,
vel
aliquid,
sine
princi¬
pio
salis,
poterit
subsistere
ex
mercurio
&
sulfure.
Quod
Paracelso
non
visum
est
alienum,
luctanti
cum
propria
trium
primorum
doctrina.
Ubi
cruorem
&
car¬
nem
leprosorum
omni
sale
priva
docet.
Caditque
hinc
iterum
ulcerum
sua
histo¬
ria,
si
leprosorum
sint
spontanea,
&
non
spernenda
ulcera,
sine
sale.
(75)
Malè
enim
salem
potus,
à
sale
cruoris
distinxit.
Nec
cognovit
differentiam
salis
in
latico
externo,
à
sale
qui
è
cruore
per
distilla
tionem
emungitur
tortura
ignis.
Totus
nescius;
undè
sal
in
urina
esset,
non
esi¬
tato
sale.
Quia
digestionum
ignorata
classe,
naturalis
scientia,
in
Paracelso
te¬
nebris
fuit
obfuscata,
&
per
Medentum
inscitiam,
abbreviantur
dies
mortalium,
fiuntque
gibbosa
coemiteria.
De
quinta
essentia
quoque
sobriè
est
inquisitum
hactenus,
quasi
gloriosum
per
ignaviam
subscripsisse
aliorum
com¬
mentis,
&
haesisse
in
fabulosis
principiis.
Essentia
itaque,
diversis
dicitur
nomi¬
nibus.
(76)
Principalissimè
enim
intelligitur
de
Deo
optimo
max,
qui
omnium
est
vera,
immediata,
ipsissimaque
essentia,
à
qua
esse
rerum
defluit,
&
dependet,
inse¬
parabile
in
natura.
Essentia
autem
pro
esse
rerum
actuali,
in
abstracto,
est
vita
in
viventibus,
sive
animo.
Alioquin
est
for¬
ma,
propter
quam
unumquodque
est
id,
quod
est.
(77)
Vita
autem
sive
forma,
à
Chy¬
micis
non
est
in
essentiam
assumta,
quod
defuncta
re,
in
nihilum
redeat:
proindè
considerarunt
praeclarissimam
quandam
substantiam,
cui
tota
crasis,
ac
rei
entele¬
chia
inhaeret,
quale
est
in
aromatibus
o¬
leum
leviusculum,
quo
abstracto,
remanet
corpus
aromatis,
velut
ingratum.
Cinna¬
momumputa,
abducto
oleo,
sapit
corticem
quercus
sua
adstrictione.
In
rebus
tinctis
verò,
essentia
est
coloratus
liquor
à
rebus
extractus.
Quae
substantiae,
ut
sunt
magis
actiyae:
ita
se
habent
per
modum
vitae,
aut
formae,
ad
massam
residuam.
(78)
Adeo
ut
no¬
men
essentiae
sit
planè
metaphoricum.
Quapropter
plurima
non
habent
essen¬
tiam,
pro
ut
de
mercurio,
crystallo,
saxis,
rebusque
homogeneis
demonstravi.
Tum¬
denique
non
rarò,
major
potestas
&
ener¬
gia
est
in
re
integra,
quàm
in
separata
essentia.
Vt
patet
in
magnete,
carabe,
etc.
(79)
Plurima
namque
simplicia,
specificam
proprietatem
per
praeparationem,
ma¬
gisque
per
separationem,
&
ignem
amit¬
tunt.
In
ungula
Alcis,
ac
bezoardicis,
quiddam
est,
quod
crudis
simplicibus
proprium
esse
mavult.
Herbarum
au¬
tem
formae,
sive
essentiae,
artifici
sub¬
esse
nolunt.
Perindè
enim
multa
valent,
sive
vis
(animam
vocant)
vegetativa
oppetiverit,
sive
adhuc
inexstiterit.
Post¬
quam
autem
planè
exaruerunt,
quae¬
dam
essentiam
proferunt:
multae
verò,
(inprimis
hydropiper)
eandem
amit¬
tunt.
Vtut
ergò
sumatur
essentia,
no¬
men
improprium,
&
quinta,
epithetum
insipiens
est.
Siquidem
quam
spondent
essentiam,
vel
non
inest
aequè
omni¬
bus,
neque
paret
Artifici,
vel
non
trahi¬
tur
undecunque.
Sub
aliis
verò,
in
cru¬
ditate
rerum,
ridet
operosos
labores.
Nec