DELIRAMENTA.
437
tarrhi,
eamque
ut
frivolam
convincere.
Cum
supino
atque
horizontali
decubitu
strangularentur,
quo
tamen
antecedens
catarrhi
materia
praecideretur.
Quapro¬
pter
coepi
animadvertere,
quodlibet
mem¬
orum
malè
affectum,
nedum
plurimum
excrementi
sui;
sed
etiam
adversi,
fabri.
care.
(39)
Sic
namque
oculo
diversimode
affe¬
cto,
plurima
sanies
&
lacryma
acris
ema¬
nant:
faucibus
quoque
per
anginam
prae¬
clusis,
è
lingua
filum
viscidum
continuò
propendet.
Hinc
itaque
credidi,
pulmo
nem
aliorum
membrorum
legi
teneri;
adeo,
ut
quoties
irritatus,
laesus,
punctus,
iniuria
aeris,
aut
per
endimicum
Gas
op¬
petitus,
oppressus,
aut
affectus
esset;
pa¬
reret
diversa
taedii
sui
testimonia,
pro¬
prio
errore;
non
quod
proinde,
illa
ex¬
crementa
tam
sontia,
à
cerebro
(plerum
que
sano)
labantur
insensiliter,
intrà
a¬
sperae
arteriae
exiles
conductus.
Tunc
de¬
mum
mirari
coepi,
quod
Scholae
viderent
quidem
in
Coryza
proprium
degenera¬
re,
&
imitari
excrementum
capitis:
nec
interim
ratae
sint,
id
pulmoni,
aequè
ac
cae¬
teris
membris,
accidere
posse.
Sic
quic¬
quid
è
pulmone
effertur,
id
totum
cere
bro
tribuendum;
idque
decidere,
(ridi¬
culum)
in
asperam
arteriam
sine
sensu,
&
in
decursus
exsilio
sensim
decoqui,
ut
plurimum
citra
anhelationem,
ibidem
us¬
que
in
maturationem
detineri.
Cum
sub¬
inde
uno
mense
plus
ejiciatur
per
tussim,
quàm
sit
ampla
tota
thoracis
capacitas.
Flava
atque
cinerea
tabidorum
sputa
igi¬
tur,
vegetatricis
in
pulmone
errores
sunt,
&
cruor
degeneratus,
quem
ideo
totius
macies
subsequitur.
(40)
Quare
frustranea
&
deploranda
adhibentur
remedia
cephali¬
ca:
vani
sunt
potus
refrigerantis
ptisanae,
loch,
syrupi,
&
quicquid
deglutiendo
de¬
scendit
in
stomachum.
Otpote
quod
in
itinere
multoties
sormaliter
mutatur,
an¬
tequam
ad
affectam
partem
deveniat.
(41)
Quid
enim
stultius,
quàm
Indicas
radices
potandas
exhibere
ad
Catarrhorum
sicca¬
tionem:
quid
enim
Chyna,
Zarza,
aut
Guajacum
siccabunt,
in
forma
aquae
pota?
quid
enim
exsiccabunt,
quod
exsiccatum
seipso
liquido
non
esset
perniciosius?
(42)
Cur
ad
exsiccationem
appellant,
quae
remedio,
ne
fierent,
inhibitivo
dumtaxat
opus
ha¬
bent?
quaeque
cum
facta
sint,
non
exsic¬
canda,
sed
ejicienda
postulant?
Cur
ubi¬
que
Scholae
ad
effectus
respiciunt,
&
non
ad
radices?
Quid
si
ejusmodi
peregrina
ac
barbara
remedia
sudorem
cieant,
&
lati¬
cem
cum
aegri
detrimento
minuant,
an¬
proinde
ad
radicem
itum?
parca
siqui¬
dem
nutritione,
atque
copioso
sudore,
cruorem
minuunt
primariò,
ac
secundariò
maciem
cum
debilitate
causant.
Quod
falso
Scholae
traduxere
in
superfluorum
exsiccationem,
Putantes
cruoris
compe¬
tentem
quantitatem,
&
excrementi
mor¬
bosi
generationem,
ejusque
expulsionem,
uno
exsiccationis
synonymo
comprehen¬
dere.
An
enim
propterea
indispositio,
&
commutator
Vulcanus,
qui
in
pulmone
de
bono
cruore
sputa
parit
tabida,
supera¬
bitur:
dormiet?
minuetur?
mitescetque?
desistet:
qui
Vulcanus
interim
sub
extre¬
ma
Marasmi
macie,
nequicquam
de
suo
furore
remittit.
(43)
Averte
Deus
bone
stragem,
quam
ignara
Paganorum
Schola
&
turba
in
lucellum
inhians,
patrat.
Tollenda
est
mor¬
bosa
duntaxat
impressio
erronea
(quam
voco
Corruptorem
pulmoni
internum)
quae
membranas
venarum,
asperae
arteriae
cartilagines,
atque
pulmonem
integrum,
suo
alimento
deplet,
&
in
varias
sordes
incessanter
ac
continuo
filo
transmutat.
Quod
si
autem
sputum
cruentum
praeces¬
sit,
ulcusque
sit
praesens,
disce
parare
phar¬
maca,
quibus
Paracelsus
tabem
curavit.
Oretenus
inquam
suntis,
cancrum
&
e¬
stiomena
quaevis
sanantia,
quod
est
ulcus
pulmonis
curasse.
Quicquid
enim
ulcus
femoris
aut
pedis
suo
potu
sanat:
quidni
etiam
idem
in
pulmone
faciat?
Sed
quid
agent
Scholae?
ignorant
causas,
ignorant
remedia,
&
suspenso
naso
irrident
mercu¬
rium
diaphoreticum,
dulcem
instar
mel¬
lis,
&
fixum:
&
Lili
tincturam
volatilem.
Item¬
Lll