DELIRAMENTA.
439
in
se
conciperet
novi,
quanta
esset
alioqui
visceris
pars.
Verumtamen
cum
ad
lubi¬
tum,
unica
vice
pars
aeris
inspiremus,
quam
totus
pulmo
sit
amplus.
Necesse
est
omnino;
aerem
non
saltem
inspirari
in
ca¬
nales
asperae
arteriae,
ad
concidendum
&
dilatandum
alias
impotentes:
sed
ab
his
intrò
pergere
in
pectoris
cavitatem.
(F.)
Deni¬
que,
si
cui
musculi
intercostales
per
pugio¬
nem
terebrentur,
mox
vulnus
penetrasse
proditur:
nam
flatu
extinguit
flammam
candelae.
Sin
autem
deindè
vulnus
clauda¬
tur
inspirando,
&
exspirando
aperiatur
iterato,
semper
candelę
lumen
efflat.
Quod
fieri
est
impossibile,
nisi
ductus
inspira¬
tusque
aer,
trans
pulmonem,
in
thoracem
pergat.
Et
per
consequens,
sit
pulmo
quie¬
cus.
Maximè
quod
in
pectore
duplex
sit
mediastinum,
sive
membrana
interstititia
à
summo
ad
imum
thoracis,
cordis
tutan¬
di
causa,
ab
aëris
iniuriis.
Quod
mediasti¬
num,
thoracis
dexterum
à
sinistris
dirimit.
(G.)
Liquet
ergò
mechanica
necessitate,
anhe¬
litum
recta
in
thoracem
ferri,
trans
pul¬
monem,
adeóque
&
hunc
quiescere.
Quod
aequè
manifestè
per
pleuritidis
expectora¬
tiones
est
obvium.
Quippe
per
tussim
reji¬
ciuntur,
quae
prius
in
costis,
&
pectoris
ca¬
vo,
erant
extravenata,
&
putrefacta.
Opor¬
tet
itaque
membranam
pulmonis
esse
val¬
dè
patulam,
quae
cruori
&
puri
transmit¬
tendo
sufficiat.
Haec
vident,
sciunt,
faten¬
tur,
&
scribunt
Scholae:
negant
tamen,
anhelitum
extra
pulmonem,
in
thoracem
difflari:
sed
ipsum
pulmonem,
necessariò
follium
instar
agitari.
Concedunt
equi¬
dem
pulmonem
poros
habere,
per
quos
cruor
&
pus
in
pleuritide
sorbentur:
no¬
lunt
tamen
aerem
per
eosdem
poros
trans¬
mitti
in
thoracem:
sed
ipsum
pulmonem
instar
follium
agitari,
aequè
pertinaciter
ju¬
bent.
Neque
mirum.
Eò
quod
non
nisi
cadavera
(quibus
pori
illius
membranae
per
mortem
clauduntur)
meditentur,
tam
facta
quam
facienda.
Nam
&
idem
nervis
opticis,
spinali
medullae,
interstitio
cordis,
&
osculis
venarum
ad
intestina,
contingit.
Pulmo
brutorum
supernatat
aquis,
quibus
bullitur
integer,
at
frustratim
dissectus,
si¬
dit,
quia
aere
est
impleta
aspera
arteria.
Quorsum
(per
impertinens
sit
additum)
si
aqua
bulliens
accessum
non
habeat,
dum
elixatur:
quomodo
catarrhus
eò
aditum
nanciscetur.
(H.)
Per
mechanicam
idem.
Effla
anhelitum
è
pectore,
quantum
potes;
me¬
tire
filo,
costarum
circumferentiam:
tum
rursus,
quantum
potes,
inspira
aerem,
atque
iterum
metire:
Reperies
per
cubum,
plus
aeris
attractum,
quàm
ad
magnitudinem
pulmonis
humani.
(I.)
Quantò
magis,
quod
magna
pars
anhelitus
hanc
fallat
mensu¬
ram.
Nimirum
quantum
diaphragma
de¬
orsum
tetenderit
stomachum.
Experire
ergò
iterum.
Attrahe
anhelitum,
quantum
potes,
&
inspira
in
vesicam,
&
reperies
idem
quod
ante:
aeremque
inspiratum
excedere
integri
pulmonis
magnitudinem.
(K.)
Interim
memento,
post
omnem
exspi¬
rationem,
adhuc
canales
asperae
arteriae,
apertos
suis
annulis
mansisse,
&
acre
ad¬
huc,
ut
antè,
repletos.
Indubium
est,
quin
pectus
&
venter,
inspirato
aere
intume¬
scat:
quod
si
ergo
pulmo
extendi
possit,
quod
nullatenus)
at
saltem
non
ad
sub¬
decuplum,
quantum
thorax
extenditur,
esset
locando
aeri
inspirato.
Ergo
motus
thoracis
arguit
motum
pulmonis
non
ne¬
cessarium.
(I.)
Quod
si
pulmo
totum
pecto¬
ris
cavum
impleret
(quod
manifeste
non)
rationi
consonum
esset,
quod
costarum
elevatio
pulmonem
dilatare
posset:
sed
cum
aer
dilatationem
&
compressio¬
nem
sustineat
(ut
dici
solet)
ergo
co¬
starum
elevatio
non
traheret
adaequatum.
aerem.
Imò
cum
ista
attractio
adhuc
esset
violenta
(timore
vacui
nimirum
naturali
atque
vitali
motui
adversa,
se¬
quitur
etiam
motum
costarum
non
esse
institutum
ad
dilatandum
pulmonem.
Cumque
pulmo
nec
in
se,
nec
aliundè,
motus
sui
habeat
principium
ullum,
nisi
à
motu
costarum
(iuxta
Scholas.)
Se¬
quitur
etiam,
pulmonem
nullo
motore
moveri,
sed
planè
semper
quiescere.
Quae
Lll
2